กลวิธีการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อถ่ายทอดคำทางวัฒนธรรมไทย

Main Article Content

กัญชลิกา ตรีกลางดอน
อังคณา สุขวิเศษ
นันท์นลิน อินเสมียน

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อจัดประเภทคำทางวัฒนธรรม และศึกษากลวิธีการใช้คำทางวัฒนธรรมภาษาอังกฤษในการสื่อความหมายเกี่ยวกับวัฒนธรรมไทย ผู้วิจัยรวบรวมข้อมูลจากคอลัมน์ Thai Passage ในนิตยสารอิเล็กทรอนิกส์ สวัสดี ของบริษัทการบินไทย จำกัด (มหาชน) ใช้เกณฑ์ของไนด้า (Nida, 1975) ในการวิเคราะห์และจัดประเภทคำทางวัฒนธรรม และวิเคราะห์กลวิธีการสื่อความข้ามวัฒนธรรมตามแนวทางของเบเคอร์ (Baker, 1992) ผลการวิจัย พบคำทางวัฒนธรรม จำนวน 265 คำ สามารถแบ่งคำทางวัฒนธรรมออกเป็น 4 ประเภทหลัก ได้แก่ 1) คำทางวัฒนธรรมเกี่ยวกับสภาพแวดล้อมทางนิเวศ 2) คำทางวัฒนธรรมเกี่ยวกับวัตถุ 3) คำทางวัฒนธรรมเกี่ยวกับภาษา และ 4) คำทางวัฒนธรรมเกี่ยวกับสังคม กลวิธีการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อถ่ายทอดคำทางวัฒนธรรมไทย แบ่งออกเป็น 8 กลวิธี ได้แก่ 1) การใช้คำยืม หรือการใช้คำยืมร่วมกับการอธิบายขยายความ 2) การอธิบายใหม่โดยใช้คำที่ไม่เกี่ยวข้อง 3) การใช้คำสื่อความหมายตรงตัวตามตัวอักษร 4) การแทนที่ด้วยวัฒนธรรมของภาษาแปล 5) การละข้อความ 6) การใช้คำกว้าง ๆ ทั่วไปแทนที่คำเฉพาะตัวทางวัฒนธรรม 7) การอธิบายใหม่โดยใช้คำที่เกี่ยวข้อง และ 8) การใช้คำกลาง ๆ และคำที่ไม่ได้แสดงความคิดเห็นอย่างใดอย่างหนึ่ง

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ตรีกลางดอน ก. ., สุขวิเศษ อ., & อินเสมียน น. . (2022). กลวิธีการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อถ่ายทอดคำทางวัฒนธรรมไทย. วารสารมนุษย์กับสังคม, 8(1), 51–69. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/husocjournal/article/view/252007
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

คู่มือเหรียญสะสมและธนบัตร. (2557). ความรู้เรื่องปี้โรงบ่อนและบ่อนเบี้ย. [ออนไลน์]. ได้จาก: https://www.facebook.com/771046806295057/posts/787357924663945/ [สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2564].

งามพิศ สัตย์สงวน. (2531). มานุษยวิทยา: มโนภาพ “วัฒนธรรม”. วารสารสังคมศาสตร์, 26(1), 1-27.

ฉัตรระวี สุคนธรัตน์. (2542). บทบาทในการสื่อสารระหว่างประเทศของนักการทูต. วิทยานิพนธ์ปริญญานิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานิเทศศาสตร์พัฒนาการ คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กรุงเทพฯ.

พงศกร เมธีธรรม. (2560). ภาษาอังกฤษในฐานะภาษานานาชาติ: มายาคติ อำนาจ และการครอบงำ. พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.

วราพัชร ชาลีกุล. (2560). กลวิธีการแปลคำทางวัฒนธรรมจากภาษาไทยเป็นภาษาอังกฤษกรณีศึกษาเรื่อง เรื่องของจัน ดารา แต่งโดย อุษณา เพลิงธรรม. สารนิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการแปลภาษาอังกฤษและไทย คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กรุงเทพฯ.

วิมลวรรณ อังสุวรรณ. (2550). ปัญหาความไม่เท่าเทียมกันทางความหมายของคำและกลวิธีการแปลที่ปรากฏในวรรณกรรมเยาวชน เรื่อง “The Happiness of Kati” ของ Prudence Borthwick. วารสารภาษาและวัฒนธรรม, 26(1), 172-187.

ศิรินาถ บูรณพงษ์. (2544). กลวิธีการแปลวรรณกรรมพุทธศาสนาจากภาษาไทยเป็นภาษาอังกฤษ. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาและวัฒนธรรมเพื่อการสื่อสารและพัฒนา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล นครปฐม.

สัญฉวี สายบัว. (2560). หลักการแปล. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สาโรจน์ บัวพันธุ์งาม. (2564). การเปลี่ยนแปลภาษาของคำยืมภาษาบาลีและสันสกฤตในปัญญาสชาดกฉบับล้านนา. วารสารมนุษยศาสตร์วิชาการ, 28(1), 188-227.

สุพรรณี ปิ่นมณี. (2562). ภาษา วัฒนธรรมกับการแปล: ไทย-อังกฤษ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

หนึ่งฤทัย ลาที. (2556). การวิเคราะห์การแปลภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทยจากหนังสือเรื่องแอตแลนติก มหาสมุทรข้ามกาลเวลา. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตร มหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการพัฒนาอาชีพ คณะภาษาและการสื่อสาร สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ กรุงเทพฯ.

อธิศา งามศรี. (2560). กลวิธีการแปลคำและวลีทางวัฒนธรรมที่พบในบทแปลจากภาษาไทยเป็นภาษาอังกฤษ กรณีศึกษาหนังสือเรื่อง “ครูบ้านนอก” โดย คำหมาน คนไค. สารนิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการแปลภาษาอังกฤษและไทย คณะศิลปะศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กรุงเทพฯ.

Hapsari, N. D. and Setyaningsih, R. W. (2013). Cultural Words and the Translation in Twilight. Anglicist, 2(2), 75-81.

Hofstede, G & Hofstede, G. J. (2005). Cultures and Organizations: Software of the mind Revised and Expanded (2nd edition). USA.: McGraw-Hill.

Inveen, V. (2019, November). Single and ready to travel. Sawasdee, 56-61.

Nida, E. A. (1975). Exploring Semantic Structures. Munchen: Wilhelm Fink.

O’Connell, R. (2019, August). Thailand’s gilded glory. Sawasdee, 48-53.

Tylor, E. B. (1871). Primitive Culture. London: John Murray.