กลยุทธ์ในการบริหารจัดการชุมชนพึ่งตนเองในอนาคต
Main Article Content
บทคัดย่อ
กลยุทธ์ในการบริหารจัดการพึ่งตนเองนั้นเป็นสิ่งที่ควรดำเนินการในชีวิตประจำวันของบุคคล กระบวนการจัดการและการใช้ทรัพยากรต่างๆ ที่มีอยู่อย่างจำกัดให้เกิดประโยชน์สูงสุด กระบวนการที่มีการวางแผน การจัดองค์การ การสั่งการและการควบคุม เป็นกระบวนการที่ผู้บริหารใช้อำนาจ ตลอดจนใช้ทรัพยากรต่างๆ เช่น คน เงิน วัสดุอุปกรณ์ ที่มีอยู่หรือคาดว่า จะมีการดำเนินงานของสถาบันหรือองค์กรหน่วยงานนั้นๆ ให้ดำเนินไปสู่จุดหมายตามที่ต้องการ
การพึ่งพาตนเองของชุมชนถือว่าเป็นจุดมุ่งหมายสูงสุดของการพัฒนาชุมชน คือการพึ่งพาตนเองของประชาชนตามศักยภาพหรือพลังความสามารถที่มีอยู่ในชุมชน โดยมีหลักการ 5 ด้าน คือ 1) การพึ่งตนเองได้ทางเทคโนโลยี 2) การพึ่งตนเองได้ทางเศรษฐกิจ 3) การพึ่งตนเองได้ทางทรัพยากรธรรมชาติ 4) การพึ่งตนเองได้ทางจิตใจ 5) การพึ่งตนเองได้ทางสังคม
Article Details
เอกสารอ้างอิง
จิระภา สุขเกษม. (2557). การดำเนินธุรกิจขนาดย่อม. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์รวมหนังสือกรุงเทพ.
จุมพล สวัสดิยากร. (2542). หลักการบริหารและมนุษยสัมพันธ์. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์สุวรรณภูมิ.
ธงชัย วงศ์ชัยสุวรรณ. (2540). วิทยาการบริหารสำหรับนักบริหารมืออาชีพ. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ธีรวุฒิ บุญยโสภณ และวีระพงษ์ เฉลิมจิระรัตน์. (2554). พื้นฐานการบริหารงานอุตสาหกรรม.กรุงเทพมหานคร: สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้า.
นภาภรณ์ หะวานนท์ และคณะ (2550). ทฤษฎีฐานรากในเรื่องความเข้มแข็งของชุมชน.กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
ปราชญา กล้าผจญ และ สมศักดิ์ คงเที่ยง. (2545). หลักและทฤษฎีการบริหารการศึกษา.กรุงเทพมหานคร: บพิธการพิมพ์.
พนัส หันนาคินทร์. (2542). ประสบการณ์ในงานบริหารบุคลากร. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พระอุดรคณาธิการ (ชวินทร์ สระคำ) และ จำลอง สารพัดนึก. (2555). พจนานุกรม บาลี-ไทย. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพมหานคร: บริษัท ธรรมสาร จำกัด.
ราชบัณฑิตยสถาน (2554). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ นานมีบุ๊คพับลิเคชั่นส์.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2545). การบริหารหลักการทฤษฎีและประเด็นการศึกษา.กรุงเทพมหานคร: ทิพยวิสุทธิ์.
วิรัช วิรัชนิภาวรรณ. (2548). การบริหารจัดการและการบริหารการพัฒนาขององค์กรตามรัฐธรรมนูญและหน่วยงานของรัฐ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์นิติธรรม.
ศรีศักร วัลลิโภดม. (2551). คู่มือฉุกคิด ความหมายของภูมิวัฒนธรรม การศึกษาจากภายในและสำนึกของท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร: เชียงทองพิมพ์.
สนธยา พลศรี (2545). ทฤษฎีและหลักการพัฒนาชุมชน.กรุงเทพมหานคร: โอเดียนสโตร์.
สมคิด บางโม. (2553). การเป็นผู้ประกอบการ Entrepreneurship. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร: เอส เค บุ๊คส์.
สัญญา สัญญาวิวัฒน์ (2541). การพัฒนาชุมชน. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุรพล สุยะพรหม และคณะ. (2555). พื้นฐานทางการจัดการ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
D. Ghari. (1980). The Basic Needs Approach to Development : Some Issues Regarding Concepts and Methodology. Geneva: ILO Publication.
D.H. Holt (1993). Management principles and practices. New Jersey: Prentice-Hall.
Harold Koontz and Heinz Weihrich. (1998). Management. Singapore: McGraw-Hill Book Company.
J. Galtung. (1980). Self-Reliance a Strategy for Development. London : Boyle I, Overture Publication Ltd.
J.A. Wagner & J.R. Hollenbeck. (1995). Management of organization behavior. New Jersey: Prentice-Hall.
R. Preiswerk. (1980). Sources of Resisting to Local Self-Reliance. In a Strategy for Development, Gatling J. et al, eds. London: Bogle-L, overture Publications.
R.S Burt. (1992). Social Capital: Theory and Research. New York : De Grayer.