เทคนิคการสร้างประสิทธิผลของการปฏิบัติงาน ให้เกิดผลสัมฤทธิ์กับองค์การ
Main Article Content
บทคัดย่อ
เทคนิคการสร้างประสิทธิผลของการปฏิบัติงานให้เกิดผลสัมฤทธิ์กับองค์การนั้น องค์การต้องมีวิธีการสร้างประสิทธิผลของการปฏิบัติงานให้เด่นชัด กล่าวคือ ประสิทธิผล เป็นเรื่องของการกระทำใด ๆ หรือ ความพยายามใด ๆ ที่มีความมุ่งหมายจะได้รับผลอะไรสักอย่างให้เกิดขึ้น การกระทำหรือความพยายามจะมีประสิทธิผลสูงต่ำเพียงใดขึ้นกับว่าผลที่ได้รับนั้น ตรงครบถ้วน ทั้งเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ และใช้พลังงานน้อยเพียงใด ประสิทธิผล อาจพิจารณาเป็น 2 ระดับ คือ ประสิทธิผลของบุคคล และ ประสิทธิผลขององค์การ โดยมีเกณฑ์ของความมีประสิทธิผลขององค์การ ประกอบด้วย ตัวบ่งชี้ 5 อย่าง คือ 1) การผลิต 2) ประสิทธิภาพ 3) ความพึงพอใจ) 4) การปรับเปลี่ยน 5) การพัฒนา โดยมีเกณฑ์ในการกำหนดประสิทธิผล 1. เกณฑ์การประเมินประสิทธิผลจะต้องสะท้อนให้เห็นวงจรทั้งหมดของ ตัวป้อน กระบวนการ และผลผลิต 2. เกณฑ์การประเมินประสิทธิผลจะต้องสะท้อนให้เห็นความสัมพันธ์ต่อกัน ระหว่าง องค์การและสภาพแวดล้อมซึ่งองค์การตั้งอยู่
การปฏิบัติงานเป็นส่วนหนึ่งในการดำเนินงานที่ส่งผลต่อประสิทธผลขององค์การ อาจสื่อถึงทิศทางการบริหารงานขององค์การได้หลากหลายมิติ เช่น 1. ลักษณะนิสัยท่าทางของพนักงาน ลักษณะนิสัยท่าทาง 2.ความสามารถและเชาว์ปัญญา ความสามารถ 3. ทัศนคติและค่านิยม ทัศนคติ 4. การจูงใจ
ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อปฏิบัติงาน ประกอบด้วย 1. กลยุทธ์เกี่ยวกับการกำหนดวิสัยทัศน์และภารกิจ การวิเคราะห์จุดอ่อน จุดแข็ง ภายใน องค์กร และโอกาสรวมถึงอุปสรรคต่าง ๆ ภายนอก 2. โครงสร้างขององค์กรที่เหมาะสมจะช่วยเอื้ออำนวยต่อการปฏิบัติงาน 3. ระบบขององค์กรที่บรรลุเป้าหมาย 4. แบบของการบริหารจัดการของผู้บริหาร เพื่อบรรลุเป้าหมายขององค์กร 5. บุคลากรผู้ร่วมในองค์กร 6. ความสามารถของพนักงานในองค์กร 7. ค่านิยมร่วมของพนักงานในองค์กร
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กิติพันธ์ รุจิรกุล. (2529). พฤติกรรมผู้นาทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: โอ.เอส พรินติ้งเฮ้าส์.
ธงชัย สันติวงษ์. (2537). การบริหารงานบุคคล. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพานิช.
นพพงษ์ บุณจิตราดุลย์. (2529). หลักการบริหารการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์การพิมพ์.
นิภา แก้วศรีงาม. (2527). จิตวิทยาองค์การ. กรุงเทพมหานคร: ภาควิชาจิตวิทยา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2535). จิตวิทยาการบริหารงานบุคคล. กรุงเทพมหานคร: บริษัทพิมพ์ดี จำกัด.
พรรณราย ทรัพยะประภาพ. (2529). จิตวิทยาอุตสาหกรรม. กรุงเทพมหานคร: โอเดียนสโตร์.
มัฆวาฬ สุวรรณเรือง. (2536). ประสิทธิผลของการนำนโยบายป้องปรามทุจริตเลือกตั้งของโครงการ ท.ม.ก. ไปปฏิบัติ : กรณีวิจัยปฏิบัติการเขตเลือกตั้ง ค. จังหวัดนครราชสีมา. วิทยานิพนธ์พัฒนบริหารศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
มาโนช สุขฤกษ์ และคณะ. (2544). ประสิทธิภาพต่อการปฏิบัติงานของตำรวจ :ศึกษาเฉพาะกรณีเขตอำเภอเมือง ชลบุรี จังหวัดชลบุรี. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
วิศรุต มีแก้ว. (2542). ปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิภาพในการ ปฏิบัติงานของพนักงานสอบสวน : ศึกษาเฉพาะกรณีตำรวจสังกัดตำรวจภูธร จังหวัดอุบลราชธานี. ภาคนิพนธ์พัฒน บริหารศาสตรมหาบัณฑิต. คณะพัฒนาสังคม: สถาบันบัณฑิตพัฒนาบริหารศาสตร์.
วุฒิชัย จำนง. (2530). การผสมผสานปฏิบัติการเพื่อผลิตภาพ. วารสารพัฒนบริหารศาสตร์ , 2 (2), 255-269.
สมใจ ลักษณะ. (2544). การพัฒนาประสิทธิภาพในการทำงาน.(พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร : ธนวัช การพิมพ์.
อรุณ รักธรรม. (2539) การพัฒนาองค์กรแนวคิดและการประยุกต์ใช้ระบบสังคม.กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ สำนักงานเลขาธิการคณะรัฐมนตรี.
Ghisell and Brown. (1955). Human Behavior at work : Organization Behavior. New York : McGraw-Hill.