การประเมินสมรรถนะหลักและความต้องการพัฒนาสมรรถนะหลักของบุคลากรที่ปฏิบัติงานด้านธุรการ งานบริการพยาบาล โรงพยาบาลศรีนครินทร์ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ประเมินสมรรถนะหลักของของบุคลากรที่ปฏิบัติงานด้านธุรการ งานบริการพยาบาล โรงพยาบาลศรีนครินทร์ 2) ศึกษาความต้องการพัฒนาสมรรถนะหลักของบุคลากรที่ปฏิบัติงานด้านธุรการ งานบริการพยาบาล โรงพยาบาลศรีนครินทร์ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างเป็นบุคลากรที่ปฏิบัติงานด้านธุรการ งานบริการพยาบาล โรงพยาบาล ศรีนครินทร์ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น จำนวน 65 คน โดยใช้วิธีการสุ่มแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า 1. สมรรถนะหลักของของบุคลากรที่ปฏิบัติงานด้านธุรการ งานบริการพยาบาล โรงพยาบาลศรีนครินทร์ โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( =4.11) โดยสมรรถนะหลักของของบุคลากรของในอยู่ในระดับมาก ทั้ง 5 ด้าน ดังนี้ ด้านการยึดมั่นในความถูกต้องชอบธรรมและจริยธรรม ( =4.23) ด้านการทำงานเป็นทีม ( =4.17) ด้านการบริการที่ดี ( =4.13) ด้านการสั่งสมความเชี่ยวชาญในงานอาชีพ ( =4.08) และด้านการมุ่งผลสัมฤทธิ์ ( =3.95) ตามลำดับ
2. ความต้องการพัฒนาสมรรถนะหลักของบุคลากรที่ปฏิบัติงานด้านธุรการ งานบริการพยาบาล โรงพยาบาลศรีนครินทร์ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น พบว่า บุคลากรต้องการให้มีการอบรมพัฒนาบุคลากร การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ เพื่อให้พัฒนาทักษะใหม่ๆ ของการปฏิบัติงานทางด้านเอกสาร การสร้างเสริมพันธภาพที่ดี ความรัก ความสามัคคีของบุคลากรภายในทีม การจัดทำแผนผังการปฏิบัติให้ชัดเจน การเสริมสร้างขวัญและกำลังใจในการปฏิบัติงาน การสร้างจิตสำนึกในการให้บริการที่ดี การสร้างระบบงานและ แนวปฏิบัติที่ชัดเจนในหมวดหมู่งานที่ปฏิบัติ มีการติดตามประเมินผลและนำเสนอข้อมูลเพื่อการพัฒนางานนำสู่การปฏิบัติ เพื่อให้การทำงานเกิดประสิทธิภาพมากขึ้น
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ทิวาพร พรหมจอม และคณะ. (2561). ประสิทธิผลการปฏิบัติตามสมรรถนะหลักของข้าราชการ องค์การบริหารส่วนจังหวัดสกลนคร. วารสารบัณฑิตศึกษา, 15 (71), 97-106.
ธารีรัตน์ ขูลีลัง. (2561). การบริหารจัดการผู้ที่มีสมรรถนะสูงขององค์การ. วารสารวิชาการ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 3 (6), 91-105.
เนตรนภา ตะลาด และอาคม อึ่งพวง. (2560). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะหลักของบุคลากรสายสนับสนุนด้านวิชาการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. วารสารศึกษาศาสตร์ ฉบับวิจัยบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 11 (4), 36-44.
วิลาวัลย์ พุตติ. (2562). การศึกษาความคิดเห็นเกี่ยวกับสมรรถนะหลักของบุคลากรโรงพยาบาลบ้านโป่ง. วารสารหัวหินสุขใจไร้กังวล, 4 (3), 12-28.
สว่างวงศ์ หมายเทียมกลาง และนภาพร วงษ์วิชิต. (2562). สมรรถนะหลักที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของพนักงานในสถาบันอุดมศึกษา สายสนับสนุนมหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์. วารสารวิชาการแพรวากาฬสินธุ์ มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์, 6 (2), 290-314.
สำนักงานอธิการบดี มหาวิทยาลันขอนแก่น. (2554) ประกาศ ก.บ.ม. มหาวิทยาลัยขอนแก่น (ฉบับที่ 4/2554). ออนไลน์.สืบค้นเมื่อ 18 กุมภาพันธ์ 2563 แหล่งที่มา: https://rsdi.kku.ac.th/
download/rsdi/%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B8%81%E0%B8%9A%E0%B8%A14_54_%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%96%E0%B8%99%E0%B8%B0.pdf
เสน่ห์ จุ้ยโต. (2559). องค์การสมัยใหม่สู่องค์การสมรรถนะสูง. (พิมพ์ครั้งที่ 5). นนทบุรี: โครงการส่งเสริมการแต่งตำรา มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
อานนท์ ศักดิ์วรวิชญ์. (2547). แนวคิดเรื่องสมรรถนะ Competency: เรื่องเก่าที่เรายัง
หลงทาง. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Best, J.W. (1997). Research in Education. (3rd ed). Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
Gupta, B. (2011). Competency Framework for Human Resources Management. New Delhi: Concept Publishing.
McChlelland, D.C. (1993). Intelligence is not the best predictor of job performance. Current Directions in Psychological Science, 2(1), 5-6.
Roy, A.B., & Ray, S. (2019). Competency Based Human Resource Management. Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
Sekaran, U., & Bougie, R. (2016). Research Methods For Business: A Skill Building Approach. (7th ed). Hoboken, NJ: John Wiley & Sons.
Spencer, L.M., & Spencer, S.M. (1993). Competency at Work: Models for Superior Performance. New York: John Wiley and Sons.
