การปรับตัวของแรงงานนอกระบบภายใต้วิกฤตทางสังคมจากการเกิดโรคระบาด ไวรัสโควิด 19 กรณีศึกษา กลุ่มคนขับรถรับจ้าง อำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด

Main Article Content

วรรณิภา สูงสุมาลย์
พิมพ์ชนก ไพรีพินาศ

บทคัดย่อ

          การวิจัยเรื่อง การปรับตัวของแรงงานนอกระบบกับวิกฤตทางสังคมจากการเกิดโรคระบาดไวรัสโควิด 19 กรณีศึกษา : กลุ่มคนขับรับจ้าง อำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1)เพื่อศึกษาการปรับตัวของแรงงานนอกระบบภายใต้วิกฤตทางสังคมจากการเกิดโรคระบาดไวรัสโควิด 19 2) เพื่อศึกษาเงื่อนไขที่ส่งผลต่อการปรับตัวของกลุ่มแรงงานนอกระบบภายใต้วิกฤตทางสังคมจากการเกิดโรคระบาดไวรัสโควิด และ3) เพื่อศึกษาข้อเสนอแนะแนวทางการปรับตัวของกลุ่มแรงงานนอกระบบภายใต้วิกฤตทางสังคมจากการเกิดโรคระบาดไวรัสโควิด 19 ดำเนินการวิจัยโดยใช้กระบวนการวิจัยเชิงคุณภาพ การวิจัยครั้งนี้ใช้แนวทางการสัมภาษณ์เชิงลึก (In-Depth Interview) กับกลุ่มเป้าหมาย 11 คน ที่เลือกมาแบบเจาะจง (Purposive  sampling)
          ผลการศึกษาพบว่า  1) แรงงานนอกระบบส่วนใหญ่มีการปรับตัวด้านเศรษฐกิจและประกอบอาชีพอาชีพ คือการประหยัดค่าใช้จ่ายภาคครัวเรือนมากขึ้น และการทำอาชีพเสริมเพื่อสร้างรายได้ การปรับตัวด้านร่างกายพบว่า มีการติดตามข่าวสาร การสวมใส่หน้ากากอนามัย การล้างมือด้วยเจลล้างมือแอลกอฮอล์และน้ำเปล่าหลังจากการสัมผัสสิ่งของ และการปรับตัวทางด้านจิตใจ 2) เงื่อนไขที่ส่งผลต่อความสามารถในการปรับตัวของกลุ่มแรงงานคือ ทุนมนุษย์ ทุนกายภาพ ทุนสังคม และ3)แนวทางการลดข้อจำกัดการปรับตัวของกลุ่มแรงงานนอกนั้นควรส่งเสริมการทำอาชีพเสริมที่เหมาะสมกับแรงงานส่วนใหญ่ที่เป็นกลุ่มผู้สูงอายุ หน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรมีมาตรการดูแลความปลอดภัยด้าน และพบว่าเมื่อแรงงานนอกระบบสามารถปรับตัวด้านเศรษฐกิจและการประกอบอาชีพและปรับตัวด้านร่างกายจะไปนำสู่การปรับตัวทางด้านจิตใจด้วย

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
สูงสุมาลย์ ว. ., & ไพรีพินาศ พ. (2021). การปรับตัวของแรงงานนอกระบบภายใต้วิกฤตทางสังคมจากการเกิดโรคระบาด ไวรัสโควิด 19 กรณีศึกษา กลุ่มคนขับรถรับจ้าง อำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด. Journal of Modern Learning Development, 6(6), 155–169. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jomld/article/view/250559
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กันยา สุวรรณแสง. (2550). จิตวิทยาทั่วไป. กรุงเทพมหานคร: อักษรพิทยา.

กันต์กนิษฐ์ เกษมพงษ์ทองดี. (2546). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการปรับตัวของนักศึกษาพยาบาลวิทยาลัยพยาบาล บรมราชชนนี จังหวัดนนทบุรี. ออนไลน์. สืบค้นเมื่อ 8 กันยายน 2563. แหล่งที่มา: https://webopac.lib.buu.ac.th/catalog/BibItem.aspx?BibID=b00212062

ชูทิตย์ ปานปรีชา. (2551). จิตวิทยาทั่วไป หน่วยที่ 9. (พิมพ์ครั้งที่ 21). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ทีดีอาร์ไอ. (2564). วิเคราะห์ผลกระทบของโควิด-19 ต่อแรงงานนอกระบบ. ออนไลน์. สืบค้นเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2564. แหล่งที่มา: https://tdri.or.th/2021/01/covid-106/

ธวัลกร อินอุตร. (2549). การปรับตัวจากผลกระทบ ของการเปลี่ยนแปลงสิ่งแวดล้อมของประชาชน ตำบลแม่ตาว อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก. ออนไลน์. สืบค้นวันที่ 17 สิงหาคม 2563. แหล่งที่มา: https://kb.psu.ac.th/psukb/bitstream/2016/12480/1/420443.pdf

นนทกานต์ จันทร์อ่อน. (2556). การบริหารจัดการแรงงานนอกระบบของประเทศไทย (Management of Labour in the Informal sector in Thailand). ออนไลน์. สืบค้นวันที่ 4 สิงหาคม 2563. แหล่งที่มา: http://library. senate.go.th/document/Ext536 0/5360123_0002.PDF

วราภรณ์ ตระกูลสฤษดิ์. (2545). จิตวิทยาการปรับตัว. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: ศูนย์ส่งเสริมวิชาการ.

สำนักข่าวอีไฟแนนซ์ไทย. (2563). UN ชี้โควิดกระทบแรงงานนอกระบบไทยมากขึ้นสุด คาดจำนวนแรงงานยากจนเพิ่มขี้น. ออนไลน์. สืบค้นวันที่ 17 สิงหาคม 2563. แหล่งที่มา: https://www.efinancethai. com/LastestNews/LatestNewsMain.aspx?release=y&ref=M&id=eG0zZUg1Q1ZQc2c9

สำนักงานปลัดกระทรวงแรงงานกระทรวงแรงงาน. (2554). แผนยุทธศาสตร์การบริหารจัดการแรงงานนอกระบบ พ.ศ. 2555-2559. ออนไลน์. สืบค้นเมื่อ 20 สิงหาคม 2562. แหล่งที่มา: https://www.mol. go.th/wpcontent/uploads/sites/2/2019/03/PlanStrategy_Labour5559Minister_Dec0811.pdf

สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2562). สำนักงานสถิติแห่งชาติ สำรวจแรงงานนอระบบ. ออนไลน์. สืบค้นวันที่ 19 สิงหาคม 2563. แหล่งที่มา: http://www.nso.go.th/sites/2014/Pages/News/2562/N08-07-62-1.aspx

สำนักงานสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานจังหวัดเชียงใหม่. (2561). แรงงานนอกระบบ. ออนไลน์. สืบค้นเมื่อ 2 กันยายน 2563. แหล่งที่มา: http://chiangmai.labour.go.th/index.php/2018-10-31-08-11-28/408-2018-10-31-06-38-13

เสกสรร มรุลาภรังสรรค์. (2547) . องค์กรแห่งการเรียนรู้. ออนไลน์. สืบค้นเมื่อ 20 สิงหาคม 2562. แหล่งที่มา: https://kb.psu.ac.th/psukb/bitstream/2016/12480/1/420443.pdf