ระบบการส่งเสริมศักยภาพที่มีประสิทธิผลสำหรับผู้เรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา ศูนย์การศึกษาพิเศษประจำจังหวัดสุโขทัย

Main Article Content

บุรินทร์ สารีคำ

บทคัดย่อ

          การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อ 1) พัฒนาระบบการส่งเสริมศักยภาพที่มีประสิทธิผลสำหรับผู้เรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา ศูนย์การศึกษาพิเศษประจำจังหวัดสุโขทัย 2) ประเมินประสิทธิผลระบบการส่งเสริม ศักยภาพที่มีประสิทธิผล สำหรับผู้เรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา ศูนย์การศึกษาพิเศษประจำจังหวัดสุโขทัย ที่พัฒนาขึ้นไปใช้ กลุ่มผู้ให้ข้อมูล คือ กลุ่มผู้ทรงคุณวุฒิประเมินระบบจำนวน 9 คน และกลุ่มทดลองการใช้ระบบ เป็น ครูและบุคลากรจำนวน 10 คน และผู้ปกครอง จำนวน 10 คน โดยวิธีการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ 1) แบบประเมินความเหมาะสม ความเป็นไปได้ ความเป็นประโยชน์ และความเหมาะสมของคู่มือการใช้ระบบ 2) แบบทดสอบความรู้ความเข้าใจ 3) แบบประเมินระดับความสามารถการใช้ระบบ 4) แบบประเมินความพึงพอใจ 5) แบบประเมินประสิทธิผลระบบของผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยและค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน นำเสนอข้อมูลด้วยตาราง แผนภาพประกอบคำบรรยาย
          1. ระบบการส่งเสริมศักยภาพที่มีประสิทธิผลสำหรับผู้เรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาศูนย์การศึกษาพิเศษประจำจังหวัดสุโขทัย ประกอบด้วย 1) ด้านปัจจัยนำเข้า (Input) มี 4 องค์ประกอบ ได้แก่(1) บุคลากร (Man) (2) งบประมาณ (Money) (3) การบริหารจัดการ (Management) และ (4) วัสดุ อุปกรณ์ (Material) 2) ด้านกระบวนการ (Process)  มี 7 องค์ประกอบ  ได้แก่ (1) การทำงานเป็นทีม (Teamwork) (2) การฝึกอบรม (Training)  (3) เครื่องมือ (Tools) (4) เทคนิคการสอน (Teaching Technique) (5) วิธีการสอน (Teaching methods) (6) การทดสอบ (Testing)  และ (7) การเปลี่ยนผ่าน (Transition)  3) ด้านผลผลิต (Output) มี 2 องค์ประกอบ ได้แก่ (1) ผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง มีความรู้ ความเข้าใจ เกี่ยวกับการส่งเสริมศักยภาพผู้เรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา (2) ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องมีความเชื่อมั่นว่าผู้เรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาสามารถพัฒนาได้ 4) ด้านผลลัพธ์ (Outcome) มี 3 องค์ประกอบ ได้แก่ (1) ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องสามารถจัดกิจกรรมการส่งเสริมศักยภาพผู้เรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาได้ (2) ผู้เรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาได้รับการส่งเสริมศักยภาพ ตามที่ระบุไว้ในแผนการจัดการศึกษาเฉพาะบุคคลหรือแผนการให้บริการช่วยเหลือเฉพาะครอบครัวตามศักยภาพของแต่ละบุคคลสูงขึ้น (3) ผู้เรียนมีคุณลักษณะอันพึงประสงค์ของสถานศึกษา และ5) ด้านข้อมูลป้อนกลับ (Feedback) มี 2 องค์ประกอบ ได้แก่ (1) การรายงานผล ปัญหา อุปสรรค (2) การนำผลการประเมินมาปรับปรุงแก้ไขตามข้อเสนอแนะ ผลการประเมินระบบโดยผู้ทรงคุณวุฒิ พบว่า มีความเหมาะสม อยู่ในระดับ มากที่สุด ผลการประเมินความเป็นไปได้ อยู่ในระดับ มากที่สุด ผลการประเมินความเป็นประโยชน์ อยู่ในระดับ มากที่สุด และผลการประเมินคู่มือการใช้ระบบมีความเหมาะสม อยู่ในระดับ มากที่สุด
          2. ผลการประเมินประสิทธิผลระบบการส่งเสริมศักยภาพที่มีประสิทธิผลสำหรับผู้เรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา ศูนย์การศึกษาพิเศษประจำจังหวัดสุโขทัย พบว่า ครู บุคลากร ผู้ปกครองมีคะแนนผลการทดสอบความรู้เกี่ยวความเข้าใจสูงขึ้นและผ่านเกณฑ์ร้อยละ 80 ผลการพัฒนาศักยภาพและคุณลักษณะพึงประสงค์ของผู้เรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาสูงขึ้นทุกคน ผลการประเมินความสามารถในการนำระบบไปใช้อยู่ในระดับมากที่สุด ความพึงพอใจที่มีต่อระบบ โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด และผลการประเมินประสิทธิผลระบบมีความเหมาะสม โดยรวมอยู่ในระดับ มากที่สุด

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
สารีคำ บ. . . (2022). ระบบการส่งเสริมศักยภาพที่มีประสิทธิผลสำหรับผู้เรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา ศูนย์การศึกษาพิเศษประจำจังหวัดสุโขทัย. Journal of Modern Learning Development, 7(8), 251–268. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jomld/article/view/256965
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรวิภา งามวุฒิวงศ์. (2559). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการทางานเป็นทีมภายในสำนักอำนวยการสำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. การค้นคว้าอิสระหลักสูตรรัฐศาสตรมหาบัณฑิต (บริหารรัฐกิจและกิจการสาธารณะ) สาขาวิชาบริหารรัฐกิจและกิจการสาธารณะ สำหรับนักบริหารคณะรัฐศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

แก้วตา นพมณีจำรัสเลิศและคณะ. (2558). การส่งเสริมเด็กพัฒนาการล่าช้าเด็กพิเศษอย่างเป็นองค์รวมฉบับ

ความสุข. สถาบันแห่งชาติเพื่อพัฒนาเด็กและครอบครัว.กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยมหิดล.

นภดล ธุลีจันทร์. (2550). การพัฒนารูปแบบการช่วยเหลือระยะแรกเริ่มเด็กพิการโดยการบริหารจัดการแบบมีส่วนร่วมของศูนย์การศึกษาพิเศษ ประจำจังหวัดเลย.สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. กระทรวงศึกษาธิการ. กรุงเทพมหานคร.

ประจักร ทานาม. (2559). การพัฒนาทักษะทางสังคมของเด็กที่มีความบกพร่องทางด้านสติปัญญาด้วยกิจกรรมการแข่งขัน. ภาควิชาการศึกษาพิเศษ คณะครุศาสตร. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคาม.

พรพรรณ์ สมบูรณ์. (2552). รูปแบบการบริการการเปลี่ยนผ่านจากโรงเรียนเรียนร่วมสู่การทำงานของนักเรียน

พิการระดับมัธยมศึกษา. วิทยานิพนธ์ปริญญาเอก หลักสูตรปริญญาปรัชญาดุษฏีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

พรรณพร ศรีสังข์. (2555). การพัฒนาทักษะภาษาของนักเรียนที่มีภาวะบกพร่องทางสติปัญญาระดับเล็กน้อยโดยใช้วิธีการสอนภาษาแบบองค์รวม. วิทยานิพนธ์ กศ.ม. (หลักสูตรและการสอนการศึกษาพิเศษ) .บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

มาศพร แกล้วทะนง. (2551). การสอนทักษะการชวยเหลือตนเองสําหรับนักเรียนที่บกพรองทางสติปญญาระดับรุนแรง โดยการวิเคราะหงานรวมกับการใชภาพประกอบ. วิทยานิพนธปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต (การศึกษาพิเศษ). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ราชกิจจานุเบกษา. (2552). ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง กำหนดประเภทและหลักเกณฑ์ของคนพิการ

เพื่อการศึกษา พ.ศ. 2552.ในราชกิจจานุ เบกษา เล่มที่ 126 ตอนพิเศษ 80 ง.

วรัฒม์ ศรีเทพ. (2551). การศึกษาความพึงพอใจของผู้ปกครองต่อการจัดการศึกษาพิเศษของโรงเรียนสุพรรณบุรีปัญญานุกูล. วิทยานิพนธ์ กศ.ม. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

วิชัย วงษ์ใหญ่ และ มารุต พัฒผล .(2564). พหุปัญญาในชั้นเรียน. บัณฑิตวิทยาลัย:มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

สัตติยา ชวยหนู. (2551). การพัฒนาทักษะการชวยเหลือตนเองของเด็กที่มีความบกพรองทางสติปญญาโดยใชวิธีการวิเคราะห์งานร่วมกับวิธีลูกโซยอนกลับ. วิทยานิพนธ์ กศ.ม. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

สุจิตรพร สีฝั้น. (2550). การพัฒนาแบบการให้บริการในระยะเชื่อมต่อเฉพาะบุคคลสำหรับเด็กที่มีความต้องการพิเศษจากระบบการให้บริการช่วยเหลือระยะแรกเริ่มเข้าสู่ระบบโรงเรียน. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการศึกษาพิเศษ. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

สุวรรณ บัวพันธ์. (2564). การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมศักยภาพเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาโดยใช้กิจกรรมตามแนวคิดวอลดอร์ฟของศูนย์การศึกษาพิเศษประจำจังหวัดกาฬสินธุ์. รายงานการวิจัยผลงานระดับผู้อำนวยการเชี่ยวชาญ. สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ.

สุวรรณา มีวัฒนะ. (2554). การศึกษาความสามารถในการปฏิบัติอย่างอิสระตามกระบวนการการจัดกิจกรรม

เด็กปฐมวัยที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา ระดับเล็กน้อยใช้ตารางกิจกรรมที่มีภาพประกอบร่วมกับเบี้ยอรรถกร. วิทยานิพนธ์ กศ.ม. (สาขาการศึกษาพิเศษ). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). AI เพื่อพัฒนาการเรียนรู้ . (หนังสืออิเล็กทรอนิกส์). กรุงเทพมหานคร: สำนักมาตรฐานการศึกษาและพัฒนาการเรียนรู้ สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

Alana S. Hillman. (2013). Early Intervention and Student Achievement. A Dissertation submitted to the Education Faculty of Lindenwood University in partial fulfillment of the requirement for the degree Doctor of Education.

Alper, S.et al .(1994). Families of Student with Disabilities : Consultation and Advocacy. Boston.Allyn and Bacon.

Kohler, P. D. (1996). Taxonomy for Transition Programming : Linking Ressearch to Practice. Champaign :Transition Research Institute, University of Illinois.

Maskay Bishwa K. (2001). Equalization of Opportunities for The Mentally Retarded.n.p. : Modern Printing Press.

Mary Jo Noonan, Linda Mc Cormick. (1993). Early Intervention in Natural Environments:

Methods and Procedures – Research Gate.

O’Tool, B., and R. McConkey. (1995). Innoveations In Developing Countries for People with

Disabilities. Lisicuix Hall Publications.

Pierangelo, Roger. (2003). The Special Educator’s Book of Lists. (2nd ed). John Wiley & Sons

,San Francisco : Jossey – Bass Publications.

U.S. Department of Treasury. (2006). Early intervention 2005-2006 budget paper No.3. New York. USA.