การพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโดยใช้รูปแบบการพัฒนาคุณภาพชีวิตที่ดีของผู้เรียน “A GOOD LIFE MODEL” โรงเรียนคุรุสภา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรี เขต3
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาข้อมูลพื้นฐานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนด้านคุณลักษณะที่พึงประสงค์ การพัฒนาคุณภาพชีวิตที่ดีของผู้เรียน “A Good Life Model” 2) สร้างรูปแบบการพัฒนาคุณภาพชีวิตที่ดีของผู้เรียน “A Good Life Model” 3) ทดลองใช้รูปแบบการพัฒนาคุณภาพชีวิตที่ดีของผู้เรียน “A Good Life Model” และ 4) ประเมินความพึงพอใจของครู นักเรียน กรรมการสถานศึกษาและผู้ปกครองที่มีต่อรูปแบบการพัฒนาคุณภาพชีวิตที่ดีของผู้เรียน “A Good Life Model” กลุ่มตัวอย่าง คือ ครู นักเรียน ผู้ปกครอง และกรรมการสถานศึกษา โดยวิธีเลือกแบบเจาะจงและวิธีการสุ่มตัวอย่าง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบไปด้วย 5 ฉบับ ได้แก่ แบบสอบถามไม่มีโครงสร้าง แบบตรวจสอบรูปแบบ แบบประเมินรูปแบบ แบบสอบถาม และ แบบประเมินความพึงพอใจ การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพด้วยการจำแนกข้อมูล สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย พบว่า 1. การตรวจสอบรูปแบบและประเมินรูปแบบการพัฒนาคุณภาพชีวิตที่ดีของผู้เรียน “A Good Life Model” มีความถูกต้อง เหมาะสม เป็นไปได้และสามารถนำไปใช้ให้เกิดประโยชน์ได้มากที่สุด 2. การประเมินการพัฒนารูปแบบการพัฒนาคุณภาพชีวิตที่ดีของผู้เรียน “A Good Life Model” ภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด 3. สภาพที่พึงประสงค์ของรูปแบบการพัฒนาคุณภาพชีวิตที่ดีของผู้เรียน “A Good Life Model” โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด 4. การประเมินความพึงพอใจที่มีต่อรูปแบบการพัฒนาคุณภาพชีวิตที่ดีของผู้เรียน “A Good Life Model” โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
เอกสารอ้างอิง
จุฬาวลัย สุนทรวิภาต. (2540). การพัฒนาแบบวัดคุณภาพชีวิตในโรงเรียนของนักเรียน. ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชุติมา ถาวรแก้ว. (2559). การดำเนินงานตามระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิต นักเรียนของสถานศึกษาในจังหวัดปทุมธานีสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 4. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
ชนมณี ศิลานุกิจ, อำนวย ทองโปร่ง, รังสรรค์ มณีเล็ก และสุวัฒน์ วิวัฒนานนท์. (2563). รูปแบบการบริหารโรงเรียนโดยใช้วงจรคุณภาพ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษากรุงเทพมหานคร.วารสารดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์. 10 (1), 43-54.
ประสิทธิ์ เรืองแสงอร่าม. (2560). คุณภาพชีวิตในโรงเรียนของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายใน โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี.
พิสมัย ขวัญมา, ธนวิน ทองแพง และประยูร อิ่มสวาสด. (2564). การพัฒนารูปแบบการพัฒนาคุณภาพชีวิตนักเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการ การศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยบูรพา.
ยุภาวรรณ์ ปริตวา, กฤตยากร ลดาวัลย์ และ ธีรภัทร์ ถิ่นแสนดี. (2559). ความพึงพอใจของผู้ปกครองนักเรียนที่มีต่อการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน โรงเรียนเสือโก้กวิทยาสรรค์ สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดมหาสารคาม. วารสารมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด. 6 (2), 64-70.
ราชกิจจานุเบกษา. 2560. รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย. กรุงเทพมหานคร : คณะรัฐมนตรีและราชกิจานุเบกษา.
วรัญญภรณ์ ชาลีรักษ์. (2562). การพัฒนารูปแบบการติดตามและประเมินผลแบบมีส่วนร่วมให้มีประสิทธิภาพตามหลักธรรมาภิบาลและสอดคล้องกับทิศทางการปฏิรูปการศึกษาของ ประเทศในยุคประเทศไทย 4.0. ออนไลน์. สืบค้นเมื่อ 1 กรกฎาคม 2564. แหล่งที่มา : http://www.reo9.obec.in.th.
สาธร ทรัพย์รวงทอง และวราภรณ์ ทรัพย์รวงทอง. (2563). รูปแบบการพัฒนาคุณภาพชีวิตครูในโรงเรียนขนาดเล็กสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร. 8 (5), 1765-1771.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2559). สรุปสาระสำคัญแผนพัฒนา เศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่สิบสอง พ.ศ. 2560-2564. กรุงเทพมหานคร: สำนักงาน คณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติสำนักนายกรัฐมนตรี
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติพ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2561). รายงานการศึกษาไทย พ.ศ. 2561 (Education in Thailand 2018). กรุงเทพมหานคร:พริกหวานกราฟฟิค.
อ๊อต โนนกระยอม, เชิดเกียรติ กุลบุตร และเกรียงศักดิ์ สร้อยสุวรรณ. (2559). รูปแบบการพัฒนาคุณภาพชีวิตนักศึกษาสถาบันการเรียนรู้เพื่อปวงชน. วารสารธรรมทัศน์. 16 (3), 15-25.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement. 30 (3), 607-608.
