มาตรการใช้หลักกฎหมายคุ้มครองผู้บริโภคกรณีรถยนต์ใหม่ชำรุดบกพร่อง ของไทยและของประเทศสิงคโปร์

Main Article Content

ทวีศักดิ์ โสมณี

บทคัดย่อ

           บทความนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษามาตรการใช้หลักกฎหมายคุ้มครองผู้บริโภคกรณีรถยนต์ใหม่ชำรุดบกพร่อง หรือไม่เป็นไปตามคุณภาพของรถยนต์ที่ตกลงกันไว้ในสัญญาตามหลักกฎหมายไทย 2) เพื่อศึกษาหลักกฎหมายคุ้มครองผู้บริโภคเกี่ยวกับความรับผิดเพื่อความชำรุดบกพร่องของสินค้า หรือสิทธิเพิ่มเติมในส่วนของสินค้าที่ไม่เป็นไปตามสัญญาของประเทศสิงคโปร์  และ 3) เพื่อเสนอแนะในการปรับปรุงแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายคุ้มครองผู้บริโภค โดยนำหลักกฎหมายสิงคโปร์มาปรับใช้ให้มีความครอบคลุมถึงการคุ้มครองผู้ซื้อรถยนต์ใหม่ที่มีความชำรุดบกพร่อง รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ วิธีการศึกษาแบบเชิงเอกสาร (Documentary) และการสัมภาษณ์ (Interviews) โดยใช้ข้อมูลและข้อเท็จจริง
          ผลการศึกษาพบว่า มาตรการใช้หลักกฎหมายคุ้มครองผู้บริโภคกรณีรถยนต์ใหม่ชำรุดบกพร่องของไทยจากการศึกษากฎหมายไทย ได้แก่ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยความรับผิดเพื่อชำรุดบกพร่อง พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522 และฉบับแก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2556 พระราชบัญญัติความรับผิดต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัย พ.ศ. 2551 และพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. 2551 ปรากฏว่ายังไม่มีการบัญญัติในเรื่องของการคุ้มครองผู้บริโภค กรณีรถยนต์ใหม่ชำรุดบกพร่องเพียงเล็กน้อย หรือไม่เป็นไปตามคุณภาพของรถยนต์ที่ตกลงกันไว้ในสัญญา ไม่มีการกำหนดระยะเวลาที่เป็นบทสันนิษฐานทางกฎหมายดังเช่นกฎหมายสิงคโปร์ และไม่มีกฎหมายที่กำหนดขั้นตอนในการคุ้มครองสิทธิผู้บริโภคกรณีรถยนต์ใหม่ชำรุดบกพร่องเพียงเล็กน้อย หรือไม่เป็นไปตามคุณภาพของรถยนต์ที่ตกลงกันไว้ในสัญญาก่อนฟ้องคดี  และเมื่อศึกษาหลักกฎหมาย Lemon Law ในพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค (การค้าที่เป็นธรรม) ของประเทศสิงคโปร์ ซึ่งประเทศสิงคโปร์ไม่ได้บัญญัติหลักกฎหมายคุ้มครองผู้บริโภคเกี่ยวกับความรับผิดเพื่อความชำรุดบกพร่องของสินค้าเป็นการเฉพาะ แต่บัญญัติไว้เป็นส่วนที่ 3 โดยกำหนดให้ผู้บริโภคมีสิทธิเพิ่มเติมในส่วนของสินค้าที่ไม่เป็นไปตามสัญญา โดยเป็นการบัญญัติในลักษณะที่คุ้มครองผู้บริโภคจากการที่สินค้าอื่น ๆโดยทั่วไป การคุ้มครองผู้บริโภคจากการซื้อหรือเช่าซื้อสินค้าที่เป็นสังหาริมทรัพย์ รวมถึงรถยนต์ใหม่และรถยนต์มือสองที่มีชำรุดบกพร่อง ซึ่งไม่จำเป็นต้องเป็นสินค้าที่มีความชำรุดบกพร่องจนเป็นสินค้าไม่ปลอดภัยหรืออาจะเป็นอันตรายต่อผู้บริโภคเท่านั้น แต่ใช้คุ้มครองผู้บริโภคจากการซื้อสินค้ารวมถึงรถยนต์ใหม่ที่มีความชำรุดบกพร่องเพียงเล็กน้อย หรือไม่ตรงตามคุณภาพสินค้าที่ได้ตกลงกันตามสัญญา โดยมีการกำหนดระยะเวลาที่เป็นข้อสันนิษฐานทางกฎหมายที่เป็นประโยชน์ต่อผู้บริโภคคือ ภายใน 6 เดือน นับแต่ได้รับมอบสินค้า หากผู้บริโภคพบถึงความชำรุดบกพร่องหรือสินค้าที่ไม่เป็นไปตามสัญญาหรือไม่ตรงตามคุณภาพสินค้าที่ได้ตกลงกันตามสัญญา ให้ถือว่าสินค้าไม่เป็นไปตามสัญญานับแต่วันที่ส่งมอบสินค้า ซึ่งเป็นความบกพร่องของสินค้าก่อนมีการซื้อขายหรือได้รับมอบจากผู้ขาย  ทั้งยังกำหนดสิทธิของผู้บริโภค ผู้บริโภคมีสิทธิเรียกร้องให้ผู้ขายทำการซ่อมแซม เปลี่ยนสินค้า หรือผู้บริโภคอาจเก็บรถยนต์ที่บกพร่องหรือสินค้านั้นแต่ขอลดราคาสินค้าในส่วนที่มีความบกพร่อง หรือเรียกให้ชำระเงินคืนในกรณีที่สินค้าไม่อาจซ่อมแซมหรือแก้ไขได้

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
โสมณี ท. . (2023). มาตรการใช้หลักกฎหมายคุ้มครองผู้บริโภคกรณีรถยนต์ใหม่ชำรุดบกพร่อง ของไทยและของประเทศสิงคโปร์. Journal of Modern Learning Development, 8(2), 364–381. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jomld/article/view/262133
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ชัญญา ชมพูแสง. (2555). ปัญหากฎหมายเกี่ยวกับการฟ้องคดีให้ผู้ประกอบธุรกิจรับผิดในความชำรุดบกพร่องของรถยนต์ใหม่. วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ พระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. 2551.

ชัยวัฒน์ วงศ์วัฒนศานต์. (2543). กฎหมายคุ้มครองผู้บริโภค. กรุงเทพมหานคร: วิญญูชน.

ชุตินันท์ อาจาริยะศิริกุล และคณะ. (2563). ปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับการคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพของผู้บริโภคสินค้าเกษตร. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์. 7 (10), 167-181.

ผู้จัดการออนไลนฺ. (2559). “ผู้เสียหายรถฟอร์ดร้อง ปคบ. รถมีปัญหาซ้ำซาก”. ออนไลน์. สืบค้นเมื่อวันที่ 15 กันยายน 2559. แหล่งที่มา: http://www.manager.co.th/game/ViewNews.aspx?NewsID =9590000077459

พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522. (2541). แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2541 มาตรา 3 36

ธีรวัฒน์ จันทรสมบูรณ์. (2551). คำอธิบายและสาระสำคัญพระราชบัญญัติความรับผิดต่อความเสียหายที่

เกิดขึ้นจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัย พ.ศ. 2551. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์นิติธรรม

นนทวัชร์ นวตระกูลพิสุทธิ์. (2553) ความรับผิดของผู้ผลิตหรือรถยนต์ใหม่”กับการคุ้มครองผู้บริโภค : Product Liability Law V.S. Lemon Law, วารสารนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. 39 (2), 284-285.

นนทวัชร์ นวตระกูลพิสุทธิ์. (2563). การแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายคุ้มครองผู้บริโภค:ก้าวย่างสำคัญของการพัฒนาเพื่อการคุ้มครองที่มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น. วารสารนิติศาสตร์. 49 (2), 157-189.

มูลนิธิเพื่อผู้บริโภค. (2558). “คณะอนุกรรมการ องค์การอิสระผู้บริโภคเรียกร้องให้มีกฎหมายคุ้มครองคนซื้อรถยนต์ใหม่” ออนไลน์. สืบค้นเมื่อวันที่ 15 กันยายน 2559. แหล่งที่มา: http://www.consumerthai. org/2015/index.php/news

อภิรดา มีเดช. (2559). “จบปัญหาสินค้าชำรุดด้วย Lemon Law, ออนไลน์. สืบค้นเมื่อ 12 พฤศจิกายน 2559. แหล่งที่มา: http://waymagazine.org/lemonlaw/FREQUENTLY ASKED QUESTIONS “Lemon Law” (n.d.) http://www.ifaq.gov.sg/MTI/apps/fcd_faqmain.

Money Chanal. (2015). “การปลดล็อก รถคันแรก”. ออนไลน์. สืบค้นเมื่อวันที่ 15 กันยายน 2559. แหล่งที่มา: http://www.moneychannel.co.th/news_detail/6356