การเข้าถึงพยานหลักฐานทางนิติวิทยาศาสตร์ของทนายความไทยในคดีอาญา

Main Article Content

วชิรพล วิศวจรรยา
ศิริรัตน์ ชูสกุลเกรียง
ศุภชัย ศุภลักษณ์นารี
อรทัย เขียวพุ่ม

บทคัดย่อ

          การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการเข้าถึงพยานหลักฐานทางนิติวิทยาศาสตร์ในคดีอาญาของทนายความไทย และประเมินความต้องการด้านการฝึกอบรมของทนายความเรื่องพยานหลักฐานทางนิติวิทยาศาสตร์ การศึกษานี้ใช้การวิจัยทั้งเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ ทนายความไทย 398 คน มีส่วนร่วมในงานวิจัยนี้ ผลการศึกษาพบว่าทนายความไทยสามารถเข้าถึงหลักฐานทางนิติวิทยาศาสตร์ในระดับปานกลางจากค่าเฉลี่ยของแบบสอบถาม และผลการศึกษาพบว่าภูมิหลังของทนายความมีความแตกต่างกันอย่างมากมากเกี่ยวกับแนวคิดทางวิทยาศาสตร์และต้องการการฝึกอบรมด้านนิติวิทยาศาสตร์ นอกจากนี้ การสัมภาษณ์สามารถให้คำตอบที่ละเอียดมากขึ้นเกี่ยวกับมุมมองของการศึกษาด้านนิติวิทยาศาสตร์ในแวดวงนักกฎหมาย ผลการศึกษาพบว่าทนายความไทยต้องการเข้าถึงหลักฐานทางนิติวิทยาศาสตร์ที่มีความน่าเชื่อถือมากขึ้น
ซึ่งจากผลการศึกษาสนับสนุนให้มีการขยายการศึกษาหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ในสภาทนายความของไทย

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
วิศวจรรยา ว., ชูสกุลเกรียง ศ. ., ศุภลักษณ์นารี ศ., & เขียวพุ่ม อ. (2024). การเข้าถึงพยานหลักฐานทางนิติวิทยาศาสตร์ของทนายความไทยในคดีอาญา. Journal of Modern Learning Development, 9(4), 189–205. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jomld/article/view/265285
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ณรงศักดิ์ สุขวิบูลย์. (2560). รูปแบบการพัฒนาเพิ่มประสิทธิภาพทนายความอาสาของสภาทนายความไทย. วารสารกระบวนการยุติธรรม. 10 (1), 67-84.

ทีมข่าวอาชญากรรม. (2561). ย้อนรอยคดีโหด “ฆ่าหั่นศพ” จากมุมมืดของ "ความรัก" สู่ฆาตกรรม "อำมหิต" ออนไลน์. สืบค้นเมื่อ 7 มิถุนายน 2565. แหล่งที่มา: https://mgronline.com/crime/detail/

พัชรา สินลอยมา. (2563). การวิจัยเพื่อพัฒนาและส่งเสริมนวัตกรรมทางกฎหมาย นิติวิทยาศาสตร์ และฐานข้อมูลที่เกี่ยวข้องในกระบวนการยุติธรรม เพื่อแก้ไขปัญหาเร่งด่วนของการอำนวยความยุติธรรมและการบริหารงานยุติธรรม. คณะนิติวิทยาศาสตร์ โรงเรียนนายร้อยตำรวจ อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม

วราภรณ์ พรหมวิกร และ คณะ. (2562). ความน่าเชื่อถือของพยานหลักฐานทางนิติวิทยาศาสตร์: ปัญหา สาเหตุ และแนวทางการพัฒนาสำหรับประเทศไทย. วารสารเทคโนโลยีภาคใต้. 12 (2), 168-180.

วิเชียร ชุบไธสง และ พิสมัย จารุจิตติพันธ์. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลต่อสมรรถนะของผู้ประกอบวิชชีพทนายความ. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร. 5 (3), 404-417.

สหัส ไพภักดิ์. (2559) ปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับการพัฒนาประสิทธิภาพของทนายความขอแรงในคดีอาญาของประเทศไทย. งานวิจัยสาขาวิชานิติศาตร์ คณะรัฐศาสตร์. มหาวิทยาลยันอร์ทกรุงเทพ

ศรันยา สีมา. (2561) บทบาทนิติวิทยาศาสตร์กับกระบวนการยุติธรรม. ออนไลน์. สืบค้นเมื่อ 7 มิถุนายน 2565. แหล่งที่มา https://library.parliament.go.th/th/radioscript/bthbathnitiwithyasastr

kabkrabwnkaryutithrrm.

Garrett, B. L., Gardner, B. O., Murphy, E., & Grimes, P. (2021). Judges and forensic science education: A national survey. Forensic science international, 321, 110714.

Kaplan, J., Ling, S., & Cuellar, M. (2020). Public beliefs about the accuracy and importance of forensic evidence in the United States. Science & justice: journal of the Forensic Science Society. 60 (3), 263–272.

Peel, H., & Malcom, M. (2015). ISO Accreditation Implementation. In W. M. Dale & W.S.Becker (Eds.) Forensic Laboratory Management. Boca Raton, FL: CRC Press.

PPTV Online. (2021). ทนายตั้มข้องใจใช้ซินโครตรอนตรวจ DNA เส้นผม. Online. Retrieved June 7, 2021. from : https://www.pptvhd36.com/news/%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0% B8%8A%E0%B8%8D%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1/149005

Ribeiro, G., Tangen, J. M., & McKimmie, B. M. (2019). Beliefs about error rates and human judgment in forensic science. Forensic science international. 297, 138–147.

Yamane, Taro. (1967). Statistics, An Introductory Analysis. 2nd Ed., New York : Harper and Row.