การพัฒนาโปรแกรมการฝึกกระโดดเชือกเพื่อเสริมสร้างความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขา สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนพระหฤทัย จังหวัดเชียงใหม่
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม (Action Research) นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาโปรแกรมการฝึกกระโดดเชือกเพื่อเสริมสร้างความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขา สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนพระหฤทัย จังหวัดเชียงใหม่ และ2) เปรียบเทียบความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขา สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ระหว่างก่อนและหลังใช้โปรแกรมการฝึกกระโดดเชือก กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5/2 โรงเรียนพระหฤทัย เชียงใหม่ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ จำนวนทั้งหมด 45 ได้มาโดยการสุ่มแบบกลุ่ม (cluster random sampling) เครื่องมือการวิจัย ได้แก่ 1. โปรแกรมการฝึกกระโดดเชือกเพื่อเสริมสร้างความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขา สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 2. แบบบันทึกผลการใช้โปรแกรมการฝึกกระโดดเชือกเพื่อเสริมสร้างความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขา และ 3. แบบทดสอบความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขา (vertical jump test) ก่อนและหลังใช้โปรแกรมการฝึกกระโดดเชือก เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการทดลองแบบ One-Group Pre-test Post-test Design แล้วนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ด้วยการหาค่าเฉลี่ย () ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) ค่าร้อยละ (percentage) และทดสอบสมมุติฐานใช้ t-test (Dependent Samples)
ผลการวิจัยปรากฏว่า 1) โปรแกรมการฝึกกระโดดเชือกเพื่อการเสริมสร้างความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขามีประสิทธิภาพ (E1/E2) เท่ากับ 88.96/88.95 เป็นไปตามเกณฑ์มาตรฐาน 75/75 และ 2) นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนพระหฤทัย จังหวัดเชียงใหม่ มีความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขา หลังใช้โปรแกรมการฝึกกระโดดเชือกสูงกว่าก่อนใช้โปรแกรมการฝึกกระโดดเชือก มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2545 และ (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2553. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
______________. (2559). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
เจริญ กระบวนรัตน์. (2552). การยืดเหยียดกล้ามเนื้อ. กรุงเทพฯ : คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัย เกษตรศาสตร์.
ภูเบศร์ นภัทรพิทยาธร. (2562). ผลของการฝึกกระโดดเชือกที่มีต่อความหนาแน่นของมวลกระดูกส้นเท้าและ สุขสมรรถนะในหญิงวัยรุ่น. วารสารศึกษาศาสตร์ปริทัศน์ 34 (2), 303-317
ไวพจน์ จันทร์เสม. (2562). ผลของการฝึกเสริมพลังกล้ามเนื้อขาด้วยแรงต้านจากแรงดันอากาศควบคู่กับการ ฝึก ความเร็วในการวิ่งบนเครื่องวิ่งแบบโค้งที่มีต่อเวลาในการวิ่งระยะทางต่าง ๆ ในนักกีฬารักบี้ ฟุตบอล. วารสารวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพ. 20(2). 57-70.
Baxter, C.(1997). Race equality in health education. Philadelphia, PA : Balliere Tindall.
Chu,D.A. (1996). Explosive power and strength Champaign. IL: Human Kinetics.
Loken, Newton C. and Robert T. Willoughby. (1967). Gymnastics. 2nd. Ed., Prentice- Hall lnc., 274p.
Mayer, J. (1986). Over weight Cause Cost and Control. New Jersey : Prentice Hall Inc.
Ross, Aewin Thomas. (1970).“Selected Training Procedures of the Development of Arm Extension Strength and Swimming Speed of the Sprint Crawl Stroke,” Dissertation Abstracts International. 31 : 2727-A, June, 1970.
Sineenuch Sorot. (2019). Effects of Supplement Complex on Muscular Fitness in Young Female Basketball Players. Journal of Sports Science and Health, 20(1), 74-87.
