กลยุทธ์การจัดการที่ยั่งยืนเพื่อการปกป้องคุ้มครองทัศนศิลป์พื้นบ้านในเมืองฉางซา มณฑลหูหนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน

บทคัดย่อ

          บทความนี้ได้ศึกษาสถานะความอยู่รอดและการพัฒนาของทัศนศิลป์พื้นบ้านรูปแบบต่างๆ ในเมืองฉางซา มณฑลหูหนาน กำหนดกลยุทธ์การจัดการที่ยั่งยืนเพื่อการปกป้องคุ้มครองทัศนศิลป์พื้นบ้านในเมืองฉางซา มณฑลหูหนาน โดยมุ่งเป้าไปที่รูปแบบศิลปะที่กำลังเสื่อมถอยและใกล้สูญหายไป และศึกษาว่านวัตกรรมสามารถส่งเสริมชุมชนท้องถิ่น อย่างมีประสิทธิภาพ เพื่อสร้างสังคม เศรษฐกิจ และสิ่งแวดล้อมที่ดีขึ้น ได้อย่างไร
         การศึกษานี้ใช้วิธีการวิจัย 3 วิธี คือ 1) ระเบียบวิธีการวิจัยแบบผสม ประกอบด้วยวิธีเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ เพื่อช่วยในการทำความเข้าใจเชิงลึกเกี่ยวกับสถานะของการจัดการ ปัญหาและข้อบกพร่องในกระบวนการจัดการ   2) การมีส่วนร่วมในวิธีวิจัย ในฐานะผู้จัดการและนักท่องเที่ยว ผู้ประพันธ์ได้ศึกษาเมืองฉางซา มณฑลหูหนาน ในด้านต่าง ๆ โดยการทำการตรวจสอบในพื้นที่ เพื่อค้นหาปัญหาและแก้ไข   3) กำหนดตัวชี้วัดการพัฒนาและตัวชี้วัดกลยุทธ์การจัดการทัศนศิลป์พื้นบ้านอย่างยั่งยืน  ตามตัวชี้วัดของยูเนสโกและข้อกำหนดนโยบายแห่งชาติ ที่เกี่ยวข้องทั้งในระดับชาติ ระดับมณฑลหูหนาน ระดับเมืองฉางซา และมณฑลที่อยู่ในเขตอำนาจ
          ผลการวิจัยมีดังนี้ 1) จากการประเมินสภาพปัจจุบันของทัศนศิลป์พื้นบ้านในเมืองฉางซาโดยการวิจัย พบว่า จำเป็นต้องมีการปกป้องคุ้มครองศิลปะพื้นบ้านที่กำลังเสื่อมถอยและใกล้สูญหายไป  2) พัฒนากลยุทธ์การจัดการ ที่ยั่งยืนแบบกำหนดเป้าหมายเพื่อให้เกิดการพัฒนานวัตกรรมของศิลปะพื้นบ้านที่กำลังเสื่อมถอยและใกล้สูญหายไป เพิ่มรายได้ทางเศรษฐกิจในท้องถิ่น ส่งเสริมการฟื้นฟูชนบท รักษาความสมบูรณ์ของวัฒนธรรมและศิลปะท้องถิ่น และถ่ายทอดวัฒนธรรมและอารมณ์ความรู้สึกของคนในท้องถิ่น  3) ขณะเดียวกัน ผลการศึกษานี้สามารถใช้เป็น ข้อมูลอ้างอิงสำหรับการปกป้องคุ้มครองและการจัดการศิลปะและวัฒนธรรมพื้นบ้านอย่างยั่งยืนในประเทศและภูมิภาคอื่นๆ