APPROACHES TO STRENGTHENING MENTAL RESILIENCE THROUGH THE FOUR FOUNDATIONS OF MINDFULNESS AMONG BUDDHISTS IN NA-AN SUBDISTRICT, MUEANG LOEI DISTRICT, LOEI PROVINCE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aimed to (1) examine the concepts and theories related to the development of mental strength among Buddhists in Na-An Subdistrict, Mueang Loei District, Loei Province;
(2) study the Four Bhāvanās (Mental Developments) in Theravāda Buddhism; and (3) analyze the approach to cultivating mental strength through the Four Bhāvanās among Buddhists in Na-An Subdistrict. This qualitative research employed documentary analysis of relevant academic literature and in-depth interviews with 15 key informants, including monks, scholars, and local laypeople. The findings revealed that 1) the mental strength of Buddhists in Na-An was consistent with the principles of the Four Bhāvanās. Specifically, villagers demonstrated high levels of self-awareness, being able to observe their emotions and behaviors effectively. They practiced emotional regulation by reducing anger and avoiding risky behaviors. They maintained a positive mindset, viewing problems realistically and believing that all problems could be solved. They also engaged regularly in mindfulness and meditation practices such as chanting, sitting meditation, and walking meditation, which enhanced inner peace and emotional stability. 2) The Four Bhāvanās Physical Development (Kāya Bhāvanā), Moral Development (Sīla Bhāvanā), Mental Development (Citta Bhāvanā), and Wisdom Development (Paññā Bhāvanā) functioned as a holistic system of personal development. This framework served as a foundation for building psychological resilience that supports emotional stability at the individual, family, and community levels. 3) The approach to cultivating mental strength among local Buddhists stemmed from integrating the Four Bhāvanās into daily life. Self-awareness was fostered through walking meditation, breath observation, and participation in community activities. Emotional regulation was promoted through the observance of moral precepts and the practice of loving-kindness. Mental stability and stress reduction were achieved through regular chanting and sitting meditation. Finally, deep understanding of life through wisdom was developed by listening to Dhamma talks and contemplating the causes and conditions of suffering.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการพิจารณาจากคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิและเผยแผ่ในวารสารฉบับนี้ เป็นทัศนคติและข้อคิดเห็นส่วนบุคคลของผู้เขียนแต่ละท่าน ไม่ถือว่าเป็นทัศนะคติและความรับผิดชอบ
ของบรรณาธิการ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารศรีล้านช้างปริทรรศน์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศรีล้านช้างปริทรรศน์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสารศรีล้านช้างปริทรรศน์ ก่อนเท่านั้น
References
กนกวรรณ ขวัญอ่อน. (2562). การสร้างความเข้มแข็งทางด้านจิตใจตามหลักพระพุทธศาสนา. วารสารวิชาการ สถาบันพัฒนาพระวิทยากร 2(1). มกราคม–มิถุนายน, 46-59.
กมลาศ ภูวชนาธิพงศ์ อำนาจ บัวศิริ อริยศรีพงษ์ อัครนันท์ อมลณัฐ กันทะสัก และประภัสสรพิทยา มนัสนันท์. (2561). โครงการสุขชีวีวิถีพุทธในชุมชนเมือง ยุค 4.0: กระบวนการมีส่วนร่วมของชุมชน บ้าน วัด โรงเรียน. อยุธยา: สถาบันวิจัยพุทธศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
กรมการศาสนา. (2525). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2559). พุทธธรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: สหธรรมิก.
พระมหาธนวุฒิ ญาณโสภโณ. (2567). การพัฒนาจิตตามหลักภาวนา 4. วารสารธรรมสาส์น, 3(1). มกราคม – มิถุนายน, 1-11.
พระมหาสมพงษ์ ปัญญาธโร และคณะ. (2555). แนวทางการสร้างรูปแบบความเข้มแข็งทางจิตใจเชิงพุทธของเยาวชนของโรงเรียนขอนแก่นวิทยายนในการเผชิญกับความผิดหวัง. อยุธยา: สถาบันวิจัยพุทธศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
พระสุพร คุณธมฺโม พระครูโฆสิตวัฒนานุกูล สิทธิโชค ปาณะศรี พระครูจิตตสุนทร และพระครูวิจิตรสาธุรส. (2565). การประยุกต์ใช้หลักภาวนา 4 ในการส่งเสริมคุณธรรมของค่ายเยาวชนจิตอาสา วัดแก้วโกรวาราม พระอารามหลวง จังหวัดกระบี่. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 7(2). พฤษภาคม-สิงหาคม, 19-31.
วรสิทธิสิน หงส์ทอง สุกัญญาณัฐ อบสิณ และพระครูนิวิฐศีลขันธ์. (2566). การประยุกต์ใช้หลักภาวนา 4 ในการพัฒนาศักยภาพของผู้สูงอายุภายในเขตเทศบาล เมืองพิชัย ตำบลพิชัย อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง. วารสารวิจัยวิชาการ, 6(2). มีนาคม-เมษายน, 155-168.
สนุก สิงห์มาตร. (2565). แนวทางการสร้างความเข้มแข็งทางจิตใจให้กับผู้เข้ารับการรักษาพยาบาลในโรงพยาบาลสนามวิทยาลัยสงฆ์ร้อยเอ็ด อำเภอธวัชบุรี จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารสหวิทยาการวิจัยและวิชาการ, 2(5). กันยายน-ตุลาคม, 859-876.
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2563). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 43). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ผลิธัมม์.
Albert Bandura. (1991). Dienstbier RA. Self-regulation of motivation through anticipatory and self-reactive mechanisms. Perspectives on motivation: Nebraska symposium on motivation. Vol. 38. Lincoln University of Nebraska Press. 69-164
Bandura, A. (1991). Self-regulation of motivation through anticipatory and self-reactive mechanisms. In Dienstbier,R. A. (Ed.), Perspectives on motivation. Nebraska symposium on motivation (Vol. 38, pp. 69-164). Lincoln: University of Nebraska Press.
Goleman, D. (1995). Emotional Intelligence. Bantam Books, Inc.
