DEVELOPMENT ON A TEACHING MODEL THAT PROMOTES COMPETENCY IN THAI LANGUAGE LEARNING MANAGEMENT OF GRADUATE STUDENTS BY USE CREATIVITY BASED LEARNING
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article aimed to: (1) examine fundamental information and identify the needs for developing an instructional model that enhances Thai language learning management competency; (2) design and develop an instructional model to promote Thai language learning management competency among undergraduate students; (3) implement the developed instructional model; and (4) evaluate the effectiveness of the instructional model. This study employed a research and development (R&D) approach. The target group consisted of 30 undergraduate students from the Faculty of Education in the second semester of the 2024 academic year. The research instruments included the instructional model, lesson plans based on the model, an assessment form for Thai language learning management competency, reflection forms, and a questionnaire on students’ opinions. Quantitative data were analyzed using mean, standard deviation, and t-test. The findings revealed that the instructional model should emphasize the integration of academic knowledge and local wisdom with digital technology to enhance Thai language learning management competency in alignment with the social context of the 21st century. The model should also promote active learning through activities that encourage critical thinking, problem-solving, and creative production of meaningful work. The overall appropriateness of the instructional model at the draft stage was rated at a high level (μ = 4.07, σ = 0.62). The results of the implementation indicated that students’ competency after the intervention was significantly higher than before the intervention at the .05 level of statistical significance. The overall appropriateness of the instructional model at the draft stage was rated at a high level (μ = 4.31, σ = 0.79). The results of the implementation indicated that students’ competency after the intervention was significantly higher than before the intervention at the .05 level of statistical significance.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการพิจารณาจากคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิและเผยแผ่ในวารสารฉบับนี้ เป็นทัศนคติและข้อคิดเห็นส่วนบุคคลของผู้เขียนแต่ละท่าน ไม่ถือว่าเป็นทัศนะคติและความรับผิดชอบ
ของบรรณาธิการ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารศรีล้านช้างปริทรรศน์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศรีล้านช้างปริทรรศน์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสารศรีล้านช้างปริทรรศน์ ก่อนเท่านั้น
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2545). คู่มือการพัฒนาสื่อการเรียนรู้. โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
กาญจนา ฮวดศร. (2566). การบริหารภาคีเครือข่ายเพื่อความเป็นเลิศในการจัดการศึกษาสำหรับเด็กที่มีความต้องการพิเศษในเขตจังหวัดพิษณุโลก. วารสารศึกษาศาสตร์ มมร, 11(1), 52–68.
คณะกรรมาธิการการศึกษาและกีฬา สภานิติบัญญัติแห่งชาติ. (2560). รายงานวิจัยการพัฒนาระบบการผลิตและพัฒนาครูสมรรถนะสูงเพื่อยกระดับคุณภาพการศึกษา. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
ชนิตา รักษ์พลเมือง และคณะ. (2560). รายงานวิจัยการพัฒนาระบบการผลิตและพัฒนาครูสมรรถนะสูงเพื่อยกระดับคุณภาพการศึกษา. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
ลัดดา ศิลาน้อย. (2558). การสอนสังคมศึกษา. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
วิริยะ ฤาชัยพาณิชย์. (2558). การสอนแบบสร้างสรรค์เป็นฐาน (Creativity-Based Learning: CBL). ซีเอ็ดยูเคชั่น.
สมบัติ เผ่าพงศ์คล้าย. (2546). การวิเคราะห์เนื้อหาหลักสูตร. มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.
สำนักพัฒนาครูและบุคลากรทางการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). คู่มือการดำเนินงานพัฒนาข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา สายงานการสอน. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สุรพล วังสินธุ์. (2539). การวัดและประเมินผลการเรียนรู้. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
อนรรฆ สมพงษ์ และลดาวัลย์ มะลิไทย. (2560). แนวทางการจัดการเรียนรู้แบบใฝ่เรียนรู้ (Active Learning). วารสารวิชาการทางการศึกษา, 8(2), 1–12.
อำภา จักรวาลสดใส. (2564). การพัฒนาความสามารถด้านการเขียนสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานร่วมกับข้อมูลท้องถิ่น [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
Joyce, B. R., & Weil, M. (1996). Models of teaching (5th ed.). Allyn & Bacon.
Ozden, M., & Gultekin, M. (2014). The effects of creative dramatics method on student motivation in science and technology course. Journal of Theory and Practice in Education, 10(3), 637–656.
