MUANG NAM PAT AND THE WAR BETWEEN LAOS - SIAMES (A.D. 1826-1828)
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article aimed to study the historical development, roles, and effects of Muang Nam Pat during the war between Laos and Siam (A.D. 1826–1828) through a historical method. The study found that: 1) Muang Nam Pat historically developed into a town in the late 23rd Buddhist century, and it is assumed that the majority of its population were Laotians.
2) Later, during 1826–1828, the town faced the hardships of war; the Vientiane army evacuated the local citizens, leaving the town abandoned, which subsequently served as a military gathering point for the Lanna army. 3) After the war ended, Muang Nam Pat was restored as a dependent town under the jurisdiction of Muang Phichai. It was obligated to pay a teakwood tribute and functioned as a major route for relocating Lao people from the south of Luang Prabang to Muang Phichai before transferring them to Bangkok.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการพิจารณาจากคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิและเผยแผ่ในวารสารฉบับนี้ เป็นทัศนคติและข้อคิดเห็นส่วนบุคคลของผู้เขียนแต่ละท่าน ไม่ถือว่าเป็นทัศนะคติและความรับผิดชอบ
ของบรรณาธิการ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารศรีล้านช้างปริทรรศน์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศรีล้านช้างปริทรรศน์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสารศรีล้านช้างปริทรรศน์ ก่อนเท่านั้น
References
กองหอจดหมายเหตุแห่งชาติ. (2521). การแต่งตั้งขุนนางไทยในสมัยรัชกาลที่ 5. กองหอจดหมายเหตุแห่งชาติ กรมศิลปากร.
กองหอสมุดแห่งชาติ. (2377). ใบบอกเมืองน้ำปาดส่งส่วย (เอกสารจดหมายเหตุ จ.ศ. 1196 เลขที่ 22).
กองหอสมุดแห่งชาติ. (2377). ใบบอกเมืองพิชัยส่งส่วยไม้ขอนสักเมืองน้ำปาด (เอกสารจดหมายเหตุ จ.ศ. 1196 เลขที่ 31).
ขวัญเมือง จันทโรจนี. (2534). ความเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจของหัวเมืองฝ่ายเหนือในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น (พ.ศ. 2325-2394) [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จดหมายเหตุรัชกาลที่ 3 (เล่ม 3). (2530). ห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคลสหประชาพาณิชย์.
จดหมายเหตุรัชกาลที่ 3 (เล่ม 5). (2530). ห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคลสหประชาพาณิชย์.
เจ้าพระยาทิพากรวงศ์. (2537). พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 3 ของเจ้าพระยาทิพากรวงศ
มหาโกษาธิบดี. อัมรินทร์พริ้นติ้ง แอนด์ พับลิชชิ่ง.
เจ้าพระยาสุรศักดิ์มนตรี. (2504). ประวัติการของจอมพลเจ้าพระยาสุรศักดิ์มนตรี (เล่ม 3). องค์การค้าของครุสภา.
ธีระวัฒน์ แสนคำ. (2553). 2 ข้อมูลกับที่มาพญาปาด. ศิลปวัฒนธรรม, 31(11), 44-47.
ธีระวัฒน์ แสนคำ. (2556). เมืองเพชรบูรณ์และเมืองหล่มสักกับศึกเจ้าอนุวงศ์. ไทยมีเดียเพชรบูรณ์.
ธีระวัฒน์ แสนคำ. (2560ก). ชุมชนโบราณบ้านอาฮี: พัฒนาการทางประวัติศาสตร์ท้องถิ่นของชุมชนโบราณในลุ่มน้ำเหือง. พื้นถิ่นโขง ชี มูล, 3(1), 85-118.
ธีระวัฒน์ แสนคำ. (2560ข). พัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของชุมชนโบราณเมืองด่านซ้าย. พื้นถิ่นโขง ชี มูล, 3(2), 63-88.
พระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา (ภาคจบ). (2505). คลังวิทยา.
พระวิภาคภูวดล. (2561). บุกเบิกสยาม การสำรวจของพระวิภาคภูวดล (เจมส์ แมคคาร์ธี) พ.ศ. 2424-2436 (สุทธิศักดิ์ ปาลโพธิ์, แปล). ริเวอร์ บุ๊คส์.
พวงทอง รุ่งสวัสดิทรัพย์ ภวัครพันธุ์. (2549). เส้นทางการค้าสองฝั่งโขงกับการฟื้นฟูอาณาจักรลุ่มเจ้าพระยา. ใน ธเนศ วงศ์ยานนาวา (บก.), จักรวาลวิทยา: บทความเพื่อเป็นเกียรติแก่นิธิ เอียวศรีวงศ์ (80-119). มติชน.
โยซิยูกิ มาซูฮารา. (2546). ประวัติศาสตร์เศรษฐกิจของอาณาจักรลาวล้านช้าง สมัยคริสต์ศตวรรษที่ 14-17 จาก “รัฐการค้าภายในภาคพื้นทวีป” ไปสู่ “รัฐกึ่งเมืองท่า”. มติชน.
ศรีศักร วัลลิโภดม. (2552). เมืองโบราณในอาณาจักรสุโขทัย. เมืองโบราณ.
สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ. (2545). นิทานโบราณคดี. บรรณาคาร.
สุวิทย์ ธีรศาศวัต. (2543). ประวัติศาสตร์ลาว 1779 - 1975. สร้างสรรค์.
หวน พินธุพันธ์. (2521). อุตรดิตถ์ของเรา. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พิษณุโลก.
Santanee Phasuk, & Stott, P. (2004). Royal Siamese maps: War and trade in nineteenth century Thailand. River Books.
