ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการจัดซื้อจัดจ้างภาครัฐในยุคดิจิทัล
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอและวิเคราะห์ปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการจัดซื้อจัดจ้างภาครัฐในยุคดิจิทัล ซึ่งถือเป็นหัวใจสำคัญในการขับเคลื่อนกลไกการบริหารราชการแผ่นดินให้มีความคุ้มค่า โปร่งใส และรวดเร็ว ท่ามกลางกระแสการเปลี่ยนผ่านสู่รัฐบาลดิจิทัล จากการศึกษาและประมวลองค์ความรู้พบว่า ปัจจัยที่ส่งผลกระทบโดยตรงต่อความสำเร็จของการจัดซื้อจัดจ้างในบริบทปัจจุบันครอบคลุมทั้งในมิติด้านเทคโนโลยีที่เน้นเสถียรภาพและความปลอดภัยของระบบจัดซื้อจัดจ้างอิเล็กทรอนิกส์ มิติด้านบุคลากรที่มุ่งเน้นทักษะความเข้าใจและใช้เทคโนโลยีดิจิทัลของเจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติงาน และมิติด้านกฎระเบียบที่ต้องมีความยืดหยุ่นสอดรับกับการทำงานในรูปแบบดิจิทัล อย่างไรก็ดี การดำเนินงานในปัจจุบันยังคงเผชิญสิ่งท้าทายสำคัญจากความซับซ้อนของข้อกฎหมายและความพร้อมด้านโครงสร้างพื้นฐานเทคโนโลยี บทความนี้จึงเสนอแนะแนวทางในการยกระดับประสิทธิภาพโดยเน้นย้ำการบูรณาการข้อมูลระหว่างหน่วยงาน การพัฒนาทักษะทางดิจิทัลแบบเชิงรุกให้แก่บุคลากร และการปรับปรุงข้อบังคับให้สอดรับกับการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยี เพื่อให้ระบบการจัดซื้อจัดจ้างภาครัฐสามารถตอบสนองต่อประโยชน์สาธารณะได้อย่างมีประสิทธิภาพและยั่งยืนในยุคดิจิทัลด้วยเหตุนี้ การศึกษาถึงปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการจัดซื้อจัดจ้างภาครัฐในยุคดิจิทัลจึงมีความจำเป็นเร่งด่วนในเชิงวิชาการและเชิงนโยบาย โดยเฉพาะในบริบทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นซึ่งเป็นหน่วยงานที่มีความใกล้ชิดประชาชนและมีการใช้งบประมาณสูง ผลการศึกษาในครั้งนี้จะช่วยปิดช่องว่างทางความรู้ เกี่ยวกับกลยุทธ์การบริหารการ และเป็นแนวทางสำคัญในการพัฒนาระบบ e-GP ให้มีความสมบูรณ์ สอดรับกับการก้าวไปสู่การเป็นรัฐบาลดิจิทัลที่ยั่งยืนและมีธรรมาภิบาลอย่างแท้จริง บทความนี้จึงได้เสนอแนะแนวทางเชิงนโยบายและเชิงปฏิบัติการในการยกระดับประสิทธิภาพ โดยเน้นย้ำการบูรณาการและการเชื่อมโยงข้อมูลอย่างไร้รอยต่อระหว่างหน่วยงานภาครัฐและภาคเอกชน การเปลี่ยนผ่านไปสู่ระบบจัดซื้อจัดจ้างอัจฉริยะ (Smart Procurement) ที่นำเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์มาช่วยตรวจจับความผิดปกติ ควบคู่ไปกับการลงทุนในทุนมนุษย์ผ่านการฝึกอบรมทักษะดิจิทัลเชิงรุกอย่างต่อเนื่อง และการปฏิรูปกฎหมายพัสดุให้มีความคล่องตัวสูง เพื่อนำไปประยุกต์ใช้ในการปรับปรุงกระบวนการจัดซื้อจัดจ้างภาครัฐให้ตอบสนองต่อประโยชน์สาธารณะของประเทศได้อย่างยั่งยืนในยุคดิจิทัล
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการพิจารณาจากคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิและเผยแผ่ในวารสารฉบับนี้ เป็นทัศนคติและข้อคิดเห็นส่วนบุคคลของผู้เขียนแต่ละท่าน ไม่ถือว่าเป็นทัศนะคติและความรับผิดชอบ
ของบรรณาธิการ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารศรีล้านช้างปริทรรศน์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศรีล้านช้างปริทรรศน์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสารศรีล้านช้างปริทรรศน์ ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กรมบัญชีกลาง. (2558). รายงานประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2557 กรมบัญชีกลาง. กระทรวงการคลัง.
กรมบัญชีกลาง. (2567). ทิศทางการพัฒนาระบบการจัดซื้อจัดจ้างภาครัฐด้วยอิเล็กทรอนิกส์ (e-GP) ระยะที่ 5. กระทรวงการคลัง.
กีรติ ยศยิ่งยง. (2552). องค์การแห่งนวัตกรรม: แนวคิดและกระบวนการ. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
จารุกิตติ์ ไชยรด. (2562). สภาพปัญหาการใช้ระบบรัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ในการจัดซื้อจัดจ้างภาครัฐด้วยอิเล็กทรอนิกส์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา. ใน รายงานสืบเนื่องจากการประชุมวิชาการระดับชาติด้านการบริหารกิจการสาธารณะยุคดิจิทัล ครั้งที่ 5 (หน้า 311–319). คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
https://conference.kku.ac.th/colaimg/files/articles/7eb67-o-27-.pdf
ภูษิต ศรีคลัง. (2567). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิภาพการจัดซื้อจัดจ้างทางอิเล็กทรอนิกส์: กรณีศึกษาการใช้แพลตฟอร์ม การจัดซื้อจัดจ้าง. [การค้นคว้าอิสระหลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการ] คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
https://ethesisarchive.library.tu.ac.th/thesis/2023/TU_2023_6502037234_18522_28607.pdf
ณัฐชนน ศิริพงษ์สุรภา. (2564). ปัญหากฎหมายเกี่ยวกับการจัดซื้อจัดจ้างพัสดุของหน่วยงานของรัฐ : พระราชบัญญัติการจัดซื้อจัดจ้างและการบริหารพัสดุภาครัฐ พ.ศ. 2560 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์].
https://libdoc.dpu.ac.th/thesis/Natchanon.Sir.pdf
ศรัณยา ศิริรัมย์ สุรสิทธิ์ บุญชูนนท์ และมาเรียม นะมิ. (2567) การบูรณาการโมเดล TOE-TAM สําหรับการยอมรับระบบจัดซื้อจัดจ้างอิเล็กทรอนิกส์ของผู้ประกอบการ SMEs ในประเทศไทย. วารสารวิชาการการจัดการภาครัฐและเอกชน, 8(1), 317–339.
https://so02.tci-thaijo.org/index.php/appm/article/view/280571
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2565). กรอบทักษะด้านดิจิทัลของข้าราชการและบุคลากรภาครัฐ (Digital Literacy Project). สำนักงาน ก.พ.
สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ. (2566ก). คู่มือการประเมินคุณธรรมและความโปร่งใสในการดำเนินงานของหน่วยงานภาครัฐ (Integrity and Transparency Assessment: ITA) ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2566. สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ.
สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ. (2566ข). มาตรการป้องกันการทุจริตเชิงรุกในระบบการจัดซื้อจัดจ้างภาครัฐ. สำนักงาน ป.ป.ช.
Armstrong, C. P. & Sambamurthy, V. (1999). Information Technology Assimilation in Firms: The Influence of Senior Leadership and IT Infrastructures. Information Systems Research, INFORMS, 10(4), 304-327. https://doi.org/10.1287/isre.10.4.304
Barney, J. (1991). Firm Resources and Sustained Competitive Advantage. Journal of Management, 17(1), 99-120.
Davis, F. D. (1989). Perceived Usefulness, Perceived Ease of Use, and User Acceptance of Information Technology. MIS Quarterly, 13(3), 319-340.
Davis, F. D., Bagozzi, R. P., & Warshaw, P. R. (1989). User Acceptance of Computer Technology: A Comparison of Two Theoretical Models. Management Science, 35(8), 982-1003.
Kotter, J. P. (2012). Leading Change. Harvard Business Press.
Tornatzky, L. G., & Fleischer, M. (1990). The Processes of Technological Innovation. Lexington Books.
Wernerfelt, B. (1984). A Resource-based View of the Firm. Strategic Management Journal, 5(2), 171-180.
World Bank. (2020). E-Procurement Measurement and Indicators Framework. World Bank Group.
