King Bhumibol is the Great Development King

Main Article Content

Sayan Praicharnjit

Abstract

     His Majesty King Bhumibol Adulyadej, the great development King, has provided both theoretical and practical models relating to Community Development Science in Thailand. His Royal Initiative on Sufficiency Economy is accepted as a universal Community Development Theory based on its principles of multiplicity, co-existing and interdependency, think-do, simple, holistic, integration, timely, inspiration and universal
free of political ideology that focuses on the participant development towards the absolute happiness of the people of Thailand. Keywords for the success of Sufficiency Economy Development Theory are self-reliance, moderation, resilience, inner dynamic, perseverance and knowledge. This theory is an approach to life and conduct which can be applicable to every level from individual through family, community and nation to the
management of the world. It is adopted by the United Nations for application in the countries that confronting to de-communitization problems.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
praicharnjit, sayan . (2020). King Bhumibol is the Great Development King. King Prajadhipok’s Institute Journal, 14(3), 31–50. Retrieved from https://so06.tci-thaijo.org/index.php/kpi_journal/article/view/244191
Section
Original Articles

References

ชัยอนันต์ สมุทวนิช. (2541) ทฤษฎีใหม่ : มิติที่ยิ่งใหญ่ทางความคิด. กรุงเทพฯ : สถาบันนโยบายศึกษา.

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช (2549). พระราชดํารัส ณ มหาสมาคม สีหบัญชร พระที่นั่ง อนันตสมาคม วันที่ 9 มิถุนายน พุทธศักราช 2549.

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช. พระราชดํารัสในโอกาสวันเฉลิมพระชนมพรรษา ระหว่างปี พ.ศ. 2540-2541. พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2543). ธรรมนูญชีวิต พุทธจริยธรรมเพื่อชีวิตที่ดีงาม. กรุงเทพฯ : มูลนิธิพุทธธรรม.

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช. (2542). เศรษฐศาสตร์แนวพุทธ. กรุงเทพฯ : มูลนิธิโกมลคีมทอง.

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช. (2542). การพัฒนาที่ยั่งยืน. กรุงเทพฯ : มูลนิธิโกมลคีมทอง. พิมพ์ครั้งที่ 6.

พุทธทาส อินทปัญโญ. ตัวกูของกูฉบับสมบูรณ์. กรุงเทพฯ : ธรรมสภา.

ภาควิชาการพัฒนาชุมชน คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. (2542). เอกสารนําเสนอเพื่อการพิจารณาการเสนอชื่อผู้สมควรได้รับการพิจารณาให้ปริญญาพัฒนาชุมชนดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ ประจําปีการศึกษา 2542 (พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช). เสนอต่อสภามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ยุค ศรีอารยะ. (2550) เศรษฐกิจพอเพียง เผชิญกระแสโลกาภิวัตน์. ในหนังสือพิมพ์ ASTV ผู้จัดการรายวัน วันที่ 20-26 เมษายน 2550.

สายันต์ ไพรชาญจิตร์. (2550) แนวพระราชดําริเศรษฐกิจพอเพียงในงานโบราณคดีชุมชน. ใน ดํารงวิชาการ (วารสารรวมบทความทางวิชาการ คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร) ปีที่ 6 ฉบับที่ 1 (มกราคม-มิถุนายน 2550).

สํานักงานโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ. (2550). รายงานการพัฒนาคนของประเทศไทย 2550. กรุงเทพฯ : UNDP.

ไสว บุญมา. (2549). สู่จุดจบ (The Coming Collapse of Thailand). นนทบุรี : โอ้พระเจ้าพับลิชชิ่ง.

ไสว บุญมา. (2549). โต้คลื่นลูกที่ 4 เมื่อความพอเพียงคือคําตอบ. กรุงเทพฯ : เนชั่นมัลติมีเดีย กรุ๊ป.

อภิชัย พันธเสน. (2547) พุทธเศรษฐศาสตร์ วิวัฒนาการ ทฤษฎี และการประยุกต์ใช้กับเศรษฐศาสตร์สาขาต่างๆ. กรุงเทพฯ : อมรินทร์.

UNDP. (2007). Thailand Human Development Report 2007: Sufficiency Economy and Human Development. Bangkok: UNDP.