เครือข่ายธุรกิจ ของนักการเมืองไทย

Main Article Content

Wichuda Satidporn

Abstract

     บทความวิจัยเรื่องเครือข่ายธุรกิจของนักการเมืองไทยมีวัตถุประสงค์ ๒ ประการ คือ ๑) ทำการรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับธุรกิจต่างๆ ที่ได้รับโครงการของรัฐที่มีมูลค่าสูงของแต่ละกระทรวงในปีงบประมาณ ๒๕๕๓ ไปดำเนินการ และ ๒) ศึกษารูปแบบเครือข่ายความสัมพันธ์ของเครือข่ายนักธุรกิจ นักการเมือง และโครงการจัดซื้อจัดจ้างในกระทรวงต่างๆ รวมทั้งโอกาสในการดำเนินโครงการรัฐของบริษัทเหล่านั้น งานวิจัยนี้อาศัยระเบียบวิธีวิจัยทั้งเชิงปริมาณ และเชิงคุณภาพในการวิเคราะห์ข้อมูลโครงการของรัฐที่มีมูลค่าของการจัดซื้อจัดจ้างเกิน ๑๐ ล้านบาทขึ้นไป ประจำปีงบประมาณ ๒๕๕๓ ซึ่งรวบรวมได้จากกรมบัญชีกลางร่วมกับฐานข้อมูลธุรกิจที่จดทะเบียน และรายชื่อกรรมการผู้บริหารของกรมพัฒนาเศรษฐกิจ กระทรวงพาณิชย์ ผลการศึกษาพบว่า มีการกระจายโครงการอย่าง
ผิดปกติของบางกระทรวงซึ่งสามารถบ่งชี้ถึงความสัมพันธ์ใกล้ชิดระหว่างผู้มีอำนาจตัดสินใจภาครัฐบางกลุ่ม กับผู้ได้รับโครงการไปดำเนินการภาคเอกชนบางรายอันเป็นหลักฐานการดำรงอยู่ของเครือข่ายธุรกิจการเมือง และมีแนวโน้มว่าในอนาคตกลุ่มธุรกิจการเมืองจะยังคงมีบทบาททางการเมืองต่อไป และมีบทบาทมากขึ้น เนื่องจากพรรคการเมืองต่างๆ ยังคงต้องการทุนสนับสนุนการทำกิจกรรมทางการเมือง เพื่อชนะการเลือกตั้ง ขณะเดียวกันเมื่อนักการเมือง และพรรคการเมืองเหล่านี้เข้าสู่อำนาจก็จะหาโอกาสต่างตอบแทนผลประโยชน์กับกลุ่มทุนธุรกิจ ดังนั้นการป้องกันและรู้เท่าทันความซับซ้อนของธุรกิจการเมือง ที่ส่งผลกระทบต่อการพัฒนาประเทศจึงมีความสำคัญ และต้องอาศัยความร่วมมือกันของทุกฝ่าย ไม่ว่าจะเป็นภาครัฐ ภาคเอกชน และภาคสังคม ในการร่วมกันตรวจสอบดูแลสิทธิประโยชน์ของประชาชน และประเทศชาติ

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
satidporn, wichuda. (2020). เครือข่ายธุรกิจ ของนักการเมืองไทย. King Prajadhipok’s Institute Journal, 11(2), 24-41. Retrieved from https://so06.tci-thaijo.org/index.php/kpi_journal/article/view/244362
Section
Original Articles

References

เกริกเกียรติ พิพัฒน์เสรีธรรม. ๒๕๒๒. การเปลี่ยนแปลงทางสังคม เศรษฐกิจ การเมืองกับการรวมอำนาจทางเศรษฐกิจโดยเอกชนในประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ธีรภัทธ์ เสรีรังสรรค์. ๒๕๔๙. นักการเมืองไทย: จริยธรรม ผลประโยชน์ทับซ้อน การคอร์รัปชั่น สภาพ ปัญหา สาเหตุ ผลกระทบ แนวทางแก้ไข. กรุงเทพมหานคร: สายธาร.
นคร เสรีรักษ์. ๒๕๒๙. นักธุรกิจในการเมืองไทย: กรณีศึกษามูลเหตุจูงใจให้เข้ามามีส่วนร่วมทางการเมือง. สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ประเวศ วะสี. ๒๕๔๙. จากหมอประเวศ ถึง ทักษิณ. กรุงเทพฯ: มติชน.
ผาสุก พงษ์ไพจิตร. ๒๕๔๙. การต่อสู้ของทุนไทย ๑: การปรับตัวและพลวัตร. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มติชน.
รัตพงษ์ สอนสุภาพ และประจักษ์ น้ำประสานไทย. ๒๕๔๖. Thanksino’s Model ปฏิรูปความมั่งคั่งสู่ฐานอำนาจใหม่. กรุงเทพมหานคร: สุพรีเรียพริ้นติ้งเฮาส์.
วิสุทธิ์ ธรรมวิริยะวงศ์. ๒๕๔๓. ชนชั้นนำทางธุรกิจกับการเมืองไทย ศึกษาเฉพาะกรณีการเข้ามามีบทบาททางการเมืองโดยตรง. สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สมศักดิ์ สามัคคีธรรม. ๒๕๕๐. “ผลประโยชน์ทับซ้อน: แนวคิดและแนวทางการป้องกันแก้ไข.” วารสารร่มพฤกษ์, ๒๕ (๓): ๓๑-๕๖
สังศิต พิริยะรังสรรค์. ๒๕๔๙. ทฤษฎีการคอร์รัปชั่น. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ร่วมด้วยช่วยกัน.
สุริยะใส กตะศิลาและรจิตกนก จิตมั่นชัยธรรม. ๒๕๔๕. การผูกขาดทางธุรกิจกับการเมือง: การสร้างแนวร่วมในการผลักดันนโยบายแข่งขันทางการค้า. รายงานนำเสนอต่อธนาคารโลก.
อภิพันธ์ ชี้เจริญ. ๒๕๓๙. บทบาทรัฐกับการชักนำกลุ่มธุรกิจให้เข้ามามีส่วนร่วมทางการเมือง. สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
อรทัย ก๊กผล. ๒๕๔๗. “ผลประโยชน์ทับซ้อนในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น.” วารสารสถาบันพระปกเกล้า, ๒ (๑): ๗๑-๙๐.
Anek Laothamatas. 1988. “Business and Politics in Thailand: New Patterns of Influence.” AsianSurvey, 28 (4): 451-470.
Becker, David. 1990. “Business Association in Latin America: The Venezuelan Case.” Comparative Political Studies, 2 (1): 114–18.
Breton, A. 1998. Competitive Governments: An Economic Theory of Politics and Public Finance. New York: Cambridge University Press.
Dye, Thomas R., 2002. Power and Society: An Introduction to the Social Science, 9th ed., Forth Worth, Harcourt college.
Heilman, Bruce and John Lucas. 1997. “A Social Movement for African Capitalism? A Comparison of Business Associations in Two African Cities.” African Studies Review, 40 (2): 141–171.
Lindblom, Charles E. 1977. Politics and Markets. New York: Basic Books.
Lucas, John. 1997. ‘The Politics of Business Associations in the Developing World’. Journal of the Developing Areas, 32 (1): 71–96.
Moore, Mick and Ladi Hamalai. 1993. “Economic Liberalization, Political Pluralism and Business Associations in Developing Countries.” World Development, 21 (12): 1895–1912.
ข้อมูลบริษัท ซิลลิคฟาร์ม่า จำกัด. สืบค้นเมื่อ ๒๗ มกราคม ๒๕๕๕ จาก http://www.zuelligpharma.com
ข้อมูลบริษัท ดีเคเอสเอช (ประเทศไทย) จำกัด. สืบค้นเมื่อ ๒๗ มกราคม ๒๕๕๕ จาก http://www.dksh.co.th
ชมรมคนรักษ์สตึก. ๒๕๔๖. รายงานวิจัยสืบค้นกรณีทุจริตคอร์รัปชั่นเรื่องถอดบทเรียนคนรักษ์สตึก: ขุดรากเครือข่ายผลาญชาติ. สืบค้นเมื่อ ๒๗ มกราคม ๒๕๕๕ จาก http://www.oknation.net/blog/Anti-Corruption/2007/03/03/entry-5.
ทีมข่าวอาชญากรรม. ๒๕๕๕. “คดีปริศนา!ปล้นบ้านปลัดคมนาคม.” ผู้จัดการออนไลน์, ๑๙ พฤศจิกายน ๒๕๕๔ สืบค้นเมื่อ ๒๗ มกราคม ๒๕๕๕ จาก http://www.manager.co.th/Crime/ViewNews.aspx?NewsID=9540000147610
ปัญหาสร้างโรงพักไม่เสร็จ.” ไทยพีบีเอส, ๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๖ . สืบค้นเมื่อ ๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๖ จาก http://news.thaipbs.or.th/video/
“เปิดผลสอบชุดหมอบรรลุ น้ำขึ้นให้รีบตัก (ตอน ๑).” มติชนออนไลน์, ๓๐ ธันวาคม ๒๕๕๒. สืบค้นเมื่อ ๒๗ มกราคม ๒๕๕๕ จาก http://www.matichon.co.th/news_detail.php?newsid=1262139402&grpid=01&catid=02
“ว่าด้วยทุจริตรถพยาบาลฉุกเฉิน.” สงขลาพอเพียง, ๒๙ พฤศจิกายน ๒๕๔๘. สืบค้นเมื่อ ๒๗ มกราคม ๒๕๕๕ จาก http://www.songkhlahealth.org/paper/224
“ล้มสัญญา ๓๙๖ โรงพัก ไม่เปิดเผย’เสียหาย’ ชง ‘บก.ภ.จว.’ จ้างเอง.” มติชนรายวัน, ๑๘ เมษายน ๒๕๕๖. สืบค้นเมื่อ ๒๐ เมษายน ๒๕๕๖ จาก http://www.matichon.co.th/daily/view_news.php?newsid=01p0111180456§ionid=0101&selday=2013-04-18
สุทธิชัย หยุ่น. ๒๕๔๙. “ธนกิจการเมือง...ที่ปล้นชาติไปเป็นหมื่นแสนล้านยังเป็นแค่ยอดภูเขาน้ำแข็ง.” สืบค้นเมื่อ ๔ สิงหาคม ๒๕๕๔ จาก http://www.oknation.net/blog/black/2006/12/22/entry-11