The Duration of the Philippines' Democracy since 1986

Main Article Content

Stithorn Thananithichot


This article examines the lessons in building stability and sustainability for democracy in the Philippines. The key research question this article aims to answer is that: what are the factors that ensure a stable and sustainable democracy in the Philippines without being converted to another form of government by a coup? The answer to this question is based on a qualitative research methodology by collecting data from documents and in-depth interviews with stakeholders. In order to understand and explain the linkage of factors affecting stability and sustainability of Democracy in the Philippines at each period of time, this article relies on an analytical framework developed from the definition of "building stability and sustainability of Democracy introduced by Juan Linz and Alfred Stepan. Ultimately, this article suggests that the stability and sustainability of democracy in the Philippines is the product of political institutions and political processes designed under the relationship between the disparate elite and the people's sector that consists of both active and non-active citizens.


Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Thananithichot ส. (2022). The Duration of the Philippines’ Democracy since 1986. King Prajadhipok’s Institute Journal, 20(1), 31–55. Retrieved from
Research Articles
Author Biography

Stithorn Thananithichot, King Prajadhipok's Institute


 - ผู้อำนวยการสำนักนวัตกรรมเพื่อประชาธิปไตย สถาบันพระปกเกล้า


  • ปริญญาเอก Political Science สาขา Comparative Politics and American Government) จาก University of Utah, USA. (ทุนสถาบันพระปกเกล้า)
  • ปริญญาโท ด้านรัฐศาสตร์ (การปกครอง) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
  • ปริญญาตรี ด้านรัฐศาสตร (การปกครอง) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
  • Certificate on “Integrity in Political Society” จัดโดยThe Summer Program of the Central European University ร่วมกับ Tiri ณ กรุงบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี (2553)
  • Certificate on “Project Citizen: Professional Development Institute for Project Citizen Trainers” จัดโดย Center of Civic Education ณ นครลอสแองเจลิส สหรัฐอเมริกา (2549)
  • Certificate on “We the People: Project Citizen” จัดโดย Center of Civic Education สหรัฐอเมริกา ร่วมกับสถาบันพระปกเกล้า (2548)
  • ประกาศนียบัตรหลักสูตร “พรรคการเมืองกับการปกครองระบอบประชาธิปไตย สำหรับผู้บริหารพรรคการเมือง รุ่นที่ 3” จัดโดยสถาบันพระปกเกล้า ร่วมกับสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง (2547)


  • หนังสือ (Books)
    • ไพรมารีโหวต: ความรู้ฉบับปูพื้น. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า, (ร่วมกับธนพันธ์ ไล่ประกอบทรัพย์)
    • กฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการสร้างความปรองดอง : กรณีศึกษาในต่างประเทศ. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า, 2560. (ร่วมกับภูมิ มูลศิลป์และคณะ)
    • กระบวนการประชาธิปไตยและการสร้างความเป็นธรรมทางสังคม: บทเรียนของความไม่เท่าเทียมและความเหลื่อมล้ำในการเข้าถึงและได้รับประโยชน์จากนโยบายสวัสดิการสังคมและนโยบายการช่วยเหลือเกษตรกร. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า, (ร่วมกับธนพันธ์ ไล่ประกอบทรัพย์ วิชุดา สาธิตพร และสุนิสา ช่อแก้ว)
    • รูปแบบการลงคะแนนเสียงที่ยึดประชาชนเป็นศูนย์กลาง. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า, (ร่วมกับวุฒิสาร ตันไชย และเอกวีร์ มีสุข)
    • สถาบันพระมหากษัตริย์กับสังคมไทย. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า, (ร่วมกับปรีชา หงษ์ไกรเลิศ และคณะ)
    • สาระดีๆ ที่ประชาชนควรรู้ในร่างรัฐธรรมนูญฉบับปฏิรูป. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า, 2558. (ร่วมกับถวิลวดี บุรีกุล และคณะ)
    • รัฐธรรมนูญใหม่ที่คนไทยปรารถนา. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า, (ร่วมกับ ปัทมา สูบกำปัง)
  • บรรณาธิการหนังสือ (Edited books)
    • ประชาธิปไตยแบบปรึกษาหารือ (Deliberative Democracy): แนวคิดและรูปแบบ. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า,
    • องค์กรตามรัฐธรรมนูญ: ฐานความรู้และบทเรียนเพื่อการปฏิรูป. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า, 2558.
    • รัฐธรรมนูญกลางแปลง: แนวทางการปฏิรูปเพื่อการพัฒนาประชาธิปไตย. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า, 2557 (ร่วมกับถวิลวดี บุรีกุล)


ศราวุฒิ วิสาพรหม. (2560). อ่านบทความ “การสร้างประชาธิปไตยในฟิลิปปินส์.” ใน ประสงค์ชัย เศรษฐสุรวิชญ์ (บรรณาธิการ). สายธาราสีดานิพนธ์: รวมบทความด้านฟิลิปปินส์ศึกษาของรองศาสตราจารย์ สีดา สอนศรี (32-34). มหาสารคาม: วิทยาลัยการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

สีดา สอนศรี. (2552). บทบาทของประชาสังคมในฟิลิปปินส์. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 35(2), 1-14.

. (2559). การเลือกตั้งในประเทศฟิลิปปินส์ (9 พฤษภาคม 2016). เอเชียปริทัศน์, 37(2), 31-74.

Constitution of the Republic of the Philippines.

Abinales, Patricio N. & Amoroso, Donna J. (2017). State and Society in the Philippines. (2nd edition). Lanham, Marryland: Rowman & Littlefield.

Anderson, B. R. (1988). Cacique Democracy in the Philippines. New Left Review, 169, 3–33.

Arugay, A. A. (2013). Saviors or Spoilers?: Explaining ‘Civil Society Coups’ in an Age of Democratization. Thammasat Review, 16, 167–187.

Balisacan, A., Hill, H.,(Eds.). (2003). The Philippine Economy: Development, Policies, and Challenges. Oxford: Oxford University Press.

Balisacan, Arsenio M. (2001). Did the Estrada Administration Benefit the Poor?. In A. Doronila (Ed.), Between Fires: Fifteen Perspectives on the Estrada Crisis (pp. 98–112). Pasig City, Philippines: Anvil Publishers and Philippine Daily Inquirer.

Bello, W., & Gershman, J. (1990). Democratization and Stabilization in the Philippines. Critical Sociology, 17(1), 35–56.

Boudreau, V. (2009). Elections, Repression and Authoritarian Survival in Post-Transition Indonesia and the Philippines’, The Pacific Review, 22(2), 233–253.

Clarke, G. (1998). The Politics of NGOs in South-East Asia: Participation and Protest in the Philippines. London & New York: Routledge.

Conde, C. H. (2007, May 11). Family Dynasties Bind Politics in Philippines. The New York Times. Retrieved from

Coronel, S. (2007). The Seven Ms of Dynasty Building. Manila: Philippine Center for Investigative Journalism. Retrieved from

Coronel, S., Chua, Yvonne T., Rimban, Luz & Cruz, Booma B. (2007). The Rulemakers: How the Wealthy and the well-born Dominate Congress. Quezon City: Philippine Center for Investigative Journalism.

Croissant, A. (2004). From Transition to Defective Democracy: Mapping Asian Democratization. Democratization, 11(5), 156–178.

Doronila, Amando. (2001). The Fall of Joseph Estrada: The Inside Story. Pasig, The Philippines: Anvil Publishing.

Ferrer, M. C. (2004). The Philippine State and Civil Society Discourse and Praxis. Korea Observer, 35(3), 535–571.

Focus. (2007). Extrajudicial, Summary or Arbitrary Executions in the Philippines, 2001–2006. Focus, 48, 1–12.

Foot, R. (2005). Collateral Damage: Human Rights Consequences of Counterterrorist Action in the Asia-Pacific. International Affairs, 81(2), 411–425.

Franco, J. C. (2004). The Philippines: Fractious Civil Society and Competing Visions of Democracy. In M. Alagappa (Ed.), Civil Society and Political Change in Asia: Expanding and Contracting Democratic Space (pp. 79–137). Stanford: Stanford University Press.

Gatmaytan, D. B. (2006). It’s all the Rage: Popular Uprisings and Philippine Democracy. Pacific Rim Law & Policy Journal, 15(1), 1–37.

Gills, B., & Rocamora, J. (1992). Low-intensity Democracy. Third World Quarterly, 13(3), 501-523.

GMA News Online. (2008). 7 Years after Ouster, Erap Bares 5 Conspirators. GMA News Online, 6–7. Retrieved from

Hernandez, C. G. (2007). The Military in Philippine Politics: Retrospect and Prospects. In L. C. Salazar & R. Severino (Eds.), Whither the Philippines in the 21st Century? (pp. 78–99). Singapore: ISEAS.

Hernandez, K. M. G., & Kraft, H. J. S. (2010). Armed Forces as Veto Power: Civil-military Relations in the Philippines. In P. W. Chambers & A. Croissant (Eds.), Democracy Under Stress: Civil-military Relations in South and Southeast Asia (pp. 126–148). Bangkok: ISIS.

Hutchcroft, P. D. (1998). Booty Capitalism: The Politics of Banking in the Philippines. Ithaca, NY & London: Cornell University Press.

Hutchcroft, P. D. (2008). The Arroyo Imbroglio in the Philippines. Journal of Democracy, 19(1), 141–155.

Kingsbury, D. (2001). Southeast Asia: A political Profile. Oxford: Oxford University Press.

Kramer, P. A. (2009). The Blood of Government: Race, Empire, the United States, and the Philippines. North Carolina: University of North Carolina Press.

Krinks, P. A. (2002). The Economy of the Philippines: Elites, Inequalities and Economic Restructuring. London: Routledge.

Loo, B. V. D. (2004). The Failure of the Philippine Presidential System. Asia Europe Journal, 2(2), 257–269.

McCoy, A. (2009). Policing America’s Empire: The United States, the Philippines, and the Rise of The Surveillance State. Wisconsin-Madison: University of Wisconsin-Madison Press.

Mendoza D.J., & Lao M.E.J. (2017). Corazon Aquino: The Reluctant First Female President of the Philippines. In Montecinos V. (Eds), Women Presidents and Prime Ministers in Post-Transition Democracies (pp.205-219). London: Palgrave Macmillan.

Merkel, W., & Croissant, A. (2004). Conclusion: Good and Defective Democracies. Democratization, 11(5), 199–213.

Mydans, S. (2006). Political Turmoil Again Thwarts Progress in Philippines. Retrieved from

Parreñas, Julius Caesar. (1997). The Philippines. Reaping the Fruits of Reform and Stability. In Southeast Asian Affairs 1997 (Ed.), Institute of Southeast Asian Studies (pp. 233-244). Singapore: ISEAS Publishing.

Parreno, Al A. (2011). Report on the Philippine Extrajudicial Killings 2001–2010. Manila: The Asia Foundation.

Putzel, J. (1992). A Captive Land: The Politics of Agrarian Reform in the Philippines. Manila, New York, & London: Ateneo University Press.

Querubin, P. (2010a). Family and Politics: Dynastic Persistence in the Philippines. Mimeo: Massachusetts Institute of Technology. Retrieved from


Querubin, P. (2010b). Political Reform and Elite Persistence: Term Limits and Political Dynasties in the Philippines. Mimeo: Massachusetts Institute of Technology. Retrieved from

Quimpo, N. G. (2007). The Philippines: Political Parties and Corruption. In D. Singh and L. Salazar (Eds.), Southeast Asian Affairs 2007. Singapore: Institute of Southeast Asian Affairs.

Quimpo, N. G. (2008). Contested Democracy and the Left in the Philippines After Marcos. Manila: Ateneo University Press.

Regilme,S.S.F. (2016). Why Asia’s Oldest Democracy is Bound to Fail. Journal of Developing Societies, 32(3), 220–245.

Reidinger, J.M. (1995). Agrarian Reform in the Philippines: Democratic Transitions and Redistributive Reforms. Stanford: Stanford University Press.

Rogers, S. (2004). Philippine Politics and the Rule of Law. Journal of Democracy, 15(4), 111-125.

Romero, P. (2012). USAID sues PH’s Top Trafficking Fighter. Retrieved from

Sidel, J. T. (1997). Philippine Politics in Town, District, and ญrovince: Bossism in Cavite and Cebu. The Journal of Asian Studies, 56(4), 947–966.

. (1999). Capital, Coercion, and Crime: Bossism in the Philippines. Stanford, CA: Stanford University Press.

. (2004). Bossism and Democracy in the Philippines, Thailand, and Indonesia: Towards an Alternative Framework for the Study of “Local Strongmen”. In J. Harris, K. Stokke, & O. Tornquist (Eds), Politicising Democracy: The New Local Politics of Democratization (pp. 51–74). Basingstoke: Palgrave Macmillan.

Silvestre, Jaylyn. (2001). The Rise of Women Leaders in the Philippines: A study of Corazon Aquino and Gloria Macapagal-Arroyo. Retrieved from


Social Weather Stations. (2018). Third Quarter 2018 Social Weather Survey. Retrieved from


Teehankee, J. (2007). And the Clans Play on. Manila: Philippine Center for Investigative Journalism. Retrieved 24 June 2020 from

. (2018). House of Clans: Political Dynasties in the Legislature. In: Thompson MR and Batalla EC (Eds.), Routledge Handbook of the Contemporary Philippines (pp. 85–96). New York: Routledge.

Teehankee, Julio. (2002). Electoral Politics in the Philippines. In Aurel Croissant and Marei John (Eds.), Electoral Politics in Southeast and East Asia (pp. 149-202). Singapore: Friedrich Ebert Stiftung.

Thompson, M. R. (2010a). Populism and the Revival of Reform: Competing Political Narratives in the Philippines. Contemporary Southeast Asia, 32(1), 1–28.

. (2010b). Reformism vs. Populism in the Philippines. Journal of Democracy, 21(4), 154-168.

Thompson, W. Scott. (1992). The Philippines in Crisis: Development and Security in the Aquino Era, 1986–92. New York: St. Martin’s Press.

Timberman, D. G. (2016). Elite Democracy Disrupted?. Journal of Democracy, 27(4), 135–144.

U.S. Agency for International Development (USAID) Remarks on the Visayan Forum Foundation. Retrieved from

Wurfel, D. (2004). Civil Society and Democratization in the Philippines. Honolulu: Asia-Pacific Center for Security Studies.

Most read articles by the same author(s)