ความสัมพันธ์และความสามารถในการทำนายของบุคลิกภาพแบบวิตกกังวล ความกลัวการถูกประเมินในแง่ลบ ความเพลิน และการยอมรับ ที่มีต่อความวิตกกังวล ทางการแสดงละครเวทีในนักแสดงละครเวที

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงสำรวจ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์และความสามารถในการทำนายของบุคลิกภาพแบบวิตกกังวล ความกลัวการถูกประเมินในแง่ลบ ความเพลิน และการยอมรับ ที่มีต่อความวิตกกังวลทางการแสดงละครเวที กลุ่มตัวอย่างคือนักแสดงละครเวทีอายุระหว่าง 18-62 ปี มีประสบการณ์แสดงละครเวทีประเภทละครพูดหรือละครเพลง โดยละครดังกล่าวเป็นละครที่จัดแสดงเต็มเรื่องและมีผู้ชมอย่างเป็นทางการ ไม่ใช่การแสดงเฉพาะบางฉากหรือบางองก์เพื่อการฝึกหัดหรือซ้อม กลุ่มตัวอย่างมีทั้งหมด 205 คน ใช้การตอบแบบสอบถามแบบออนไลน์ โดยการเผยแพร่ลิงก์แบบสอบถามลงบนแพลทฟอร์มออนไลน์ Facebook ในกลุ่มนักแสดงและกลุ่มนิสิตนักศึกษาที่เรียนการแสดง และขอให้กลุ่มตัวอย่างที่ได้ตอบแบบสอบถามแล้วให้เผยแพร่ไปยังผู้ที่มีแนวโน้มเข้าเกณฑ์คัดเข้าต่อไป เครื่องมือที่ใช้มี 5 ฉบับ ได้แก่ มาตรวัดบุคลิกภาพแบบวิตกกังวล มาตรวัดความกลัวการถูกประเมินในแง่ลบ มาตรวัดความเพลิน มาตรวัดการยอมรับ และมาตรวัดความวิตกกังวลทางการแสดงละครเวที วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สันและการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า บุคลิกภาพแบบวิตกกังวลและความกลัวการถูกประเมินในแง่ลบมีค่าสหสัมพันธ์ทางบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 กับความวิตกกังวลทางการแสดงละครเวที (r = .52, .66 ตามลำดับ) ในขณะที่ความเพลินและการยอมรับมีค่าสหสัมพันธ์ทางลบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 กับความวิตกกังวลทางการแสดงละครเวที (r = -.44, -.41 ตามลำดับ) สำหรับการทำนายความวิตกกังวลทางการแสดงละครเวที พบว่า ตัวแปรอิสระทั้งสี่สามารถร่วมกันทำนายความวิตกกังวลทางการแสดงละครเวทีได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 (R2 = .50) โดยอธิบายความแปรปรวนของความวิตกกังวลทางการแสดงละครเวทีได้ร้อยละ 50 เมื่อพิจารณาน้ำหนักในการทำนายของตัวแปรอิสระแต่ละตัว พบว่า ความกลัวการถูกประเมินในแง่ลบและความเพลินสามารถทำนายความวิตกกังวลทางการแสดงละครเวทีได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 (β = 0.43, -0.26 ตามลำดับ) ส่วนการยอมรับสามารถทำนายความวิตกกังวลทางการแสดงละครเวทีได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (β = -0.16) เฉพาะตัวแปรบุคลิกภาพแบบวิตกกังวล ที่ไม่สามารถทำนายความวิตกกังวลทางการแสดงละครเวทีได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (β = 0.11)