การสร้างและหาประสิทธิภาพโถรองนั่งสำหรับคนน้ำหนักตัวเกิน

Main Article Content

วิรัช วิริยาลัย

บทคัดย่อ

วิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างและหาประสิทธิภาพการทำงานของโถรองนั่งสำหรับคนน้ำหนักตัวเกิน  และเพื่อสำรวจความพึงพอใจในการใช้งานของโถรองนั่งสำหรับคนน้ำหนักตัวเกิน  กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ศึกษา  คือผู้สูงอายุบ้านพักคนชราเฉลิมราชกุมารีและผู้สูงอายุบ้านพักคนชรา  วัดวังขนายทายิการาม  (หอผู้ป่วย) จำนวน  10  คน  ที่มีดัชนีมวลกาย  (BMI)  มากกว่า  25  (น้ำหนักเกินมาตรฐาน)  เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลได้แก่แบบสอบถามสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่  ค่าร้อยละ  ค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน  ผลการทดลองและการวิจัย  พบว่า  1)  ได้โถรองนั่งสำหรับคนน้ำหนักตัวเกินที่มีประสิทธิภาพในการทำงานด้วยโครงสร้างที่แข็งแรงไม่เป็นสนิมรับน้ำหนักสูงสุด  200  กิโลกรัม  ใช้งานร่วมกับโถแบบชักโครกหรือแบบนั่งยองใช้พลังงานไฟฟ้าจากแบตเตอรี่เพื่อความปลอดภัยและมีระบบไฟฟ้าสำรอง  2)  ความพึงพอใจในการใช้โถรองนั่งโดยภาพรวมมีคุณภาพอยู่ในระดับมาก

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
วิริยาลัย ว. (2017). การสร้างและหาประสิทธิภาพโถรองนั่งสำหรับคนน้ำหนักตัวเกิน. วารสารการอาชีวศึกษาภาคกลาง, 1(2), 60–65. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/IVECJournal/article/view/246471
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ดุษฎี สุทธปรียาศรี. (2527). โภชนาการศึกษา. ในเอกสารประกอบการสอนชุดวิชาโภชนาการ ศึกษาสาธารณสุข เล่ม 2.นนทบุรี: สาขาวิทยาศาสตร์.มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

เทวี รักวานิช. (2536). ความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ภาวะสุขภาพบริโภคนิสัยและการปฏิบัติกิจวัตรประจำวันกับภาวะอ้วนในเด็กวัยเรียน.ปริญญาวิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาพยาบาลศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยมหิดล.

พรศิริ จงกล, พงษ์ชัย จิตตมัย และปวีร์ ศิริรักษ์. (2556) . ความต้องการพื้นฐานของผู้สูงอายุในการพัฒนาชีวิตอย่างยั่งยืน. โครงการวิจัย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี.

อารี วัลยะเสวี และคณะ. (2529). โรคโภชนาการ. ค้นเมื่อ กรกฎาคม 9,2559, จาก http://www.thaihealth.or.th/Content