การพัฒนาเครื่องดื่มน้ำข้าวกล้องหอมมะลิงอกเสริมถั่วเหลือง

Main Article Content

ปิยวรรณ เตชะศิรินุกูล

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์ของการศึกษา  1)  เพื่อศึกษาการยอมรับทางประสาทสัมผัสของเครื่องดื่มน้ำข้าวกล้องหอมมะลิงอกเสริมถั่วเหลืองที่ปริมาณแตกต่างกัน  2)  เพื่อศึกษาค่าสีและคำนวณคุณค่าทางโภชนาการของเครื่องดื่มน้ำข้าวกล้องหอมมะลิงอกเสริมถั่วเหลืองที่ปริมาณแตกต่างกัน  จากการศึกษาผลของการยอมรับการประเมินทางประสาทสัมผัสของเครื่องดื่มน้ำข้าวกล้องหอมมะลิงอกเสริมถั่วเหลืองที่ปริมาณแตกต่างกัน  (0%  5%  10%  และ  15%  โดยน้ำหนัก)พบว่าผลิตภัณฑ์น้ำข้าวกล้องหอมมะลิงอกเสริมถั่วเหลือง10%  ได้รับคะแนนความชอบด้านลักษณะปรากฏ  สี  กลิ่นรสชาติ  กลิ่นรส  และความชอบโดยรวมสูงที่สุดเมื่อเปรียบเทียบกับตัวอย่างอื่น  (p<0.05)  น้ำข้าวกล้องหอมมะลิงอกเสริมถั่วเหลือง  15%  มีค่า  L*  หรือค่าความสว่างน้อยสุด(p<0.05)  แต่ค่า  a*  และ  b*  เพิ่มขึ้น  เนื่องจากการเติมถั่วเหลืองเพิ่มมากขึ้นทำให้ผลิตภัณฑ์มีสีเหลืองมากขึ้นการคำนวณคุณค่าทางโภชนาการของน้ำข้าวกล้องหอมมะลิงอกเสริมถั่วเหลือง  0%  5%  10%  และ  15%  ปริมาณ  240  กรัม  จะให้พลังงาน  143.65  152.25  160.85และ  169.45  Kcal  ตามลำดับ  การเติมถั่วเหลืองเพิ่มขึ้นทำให้คุณค่าทางโภชนาการเพิ่มขึ้นด้วย

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เตชะศิรินุกูล ป. (2017). การพัฒนาเครื่องดื่มน้ำข้าวกล้องหอมมะลิงอกเสริมถั่วเหลือง. วารสารการอาชีวศึกษาภาคกลาง, 1(2), 66–71. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/IVECJournal/article/view/246474
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงสาธารณะสุข กรมอนามัย กองโภชนาการ. (2544). ตารางแสดงคุณค่าทางโภชนาการของอาหารไทย.กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์องค์การทหารผ่านศึก.

กาญจนา บุญนาที. (2551). พฤติกรรมการบริโภคเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพประเภท Functional Drink ของสตรีวัยทำงานในกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต สาขาการตลาดคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.

สุนันทา วงศ์ปิยชน, กฤษณา สุดทะสาร และวัชรี สุขวิวัฒน์. (2554). ข้าวกล้องงอกและผลิตภัณฑ์เครื่องดื่มข้าวกล้องงอก. การประชุมวิชาการข้าว เนื่องในโอกาสวันข้าวและชาวนาแห่งชาติ ครั้งที่ 2 ปี 2554 ณ โรงแรมอมารี แอร์พอร์ต ดอนเมือง กรุงเทพฯ. 3-4 มิถุนายน 2554. หน้า 133-146.

Canadian Food Inspection Agency. (1996). The Biology of Glycine max (L.) Merr. (Soybean): Biology Document BIO. Ontario: Plant Biosafety Office.

Chamber IV, E. and M.B.wolf. (1996). Sensory tesing methods. 2nd ed. Philadelphia USA: American Society for Tesing and Materials.

Iwuoha, C.I. and Umunnakwe, K.E. (1997). Chemical, physical and sensory characteristics of soymilk as affected by processing method, temperature and duration of storage. J. Food Chem. 59(3): 313-379.

Leszkowiat, M.J., Yada, R,Y., Coffin, R.H. and Stanley, D.W. (1990) . Starch gelatinsation in cold temperature sweetening resistant potatoes. J. Food Science. 55(5): 1338-1340.

Tian S., Nakamura K. and KayaharaH. (2004). Analysis of phenolic compounds in white rice, brown rice, And germinated brown rice. J. Food Chem. 52(15): 4808-4813.

Poysa, V. and Woodrow, L. (2002). Stability of soybean seed composition and its effect on soymilk and tofu yield and quality. J. Food Research international. 35(4): 337-345.

Wilkens, W.F., L.R. and Hand, D.B. (1967). Effect of processing method on oxidative off flavour of soybean milk. J. Food Technology. 21(12): 1630-1633.