ยกเครื่องเรื่องการนิเทศภายใน: บทบาทของผู้บริหารสถานศึกษากับการเปลี่ยนแปลงที่จำเป็น
คำสำคัญ:
การนิเทศภายใน, บทบาทของผู้บริหารสถานศึกษา, การเปลี่ยนแปลงที่จำเป็นบทคัดย่อ
การนิเทศภายในเป็นกระบวนการสำคัญในการพัฒนาคุณภาพการเรียนการสอน โดยมีบทบาทในการส่งเสริมศักยภาพของครูและบุคลากร เพื่อให้บรรลุเป้าหมายการศึกษาที่เหมาะสมกับยุคดิจิทัล บทความนี้วิเคราะห์ปัญหาและแนวทางในการพัฒนาการนิเทศภายในโรงเรียนไทย รวมถึงบทบาทของผู้บริหารสถานศึกษาที่จำเป็นต้องปรับตัวเป็นผู้นำเชิงวิชาการและผู้สร้างแรงบันดาลใจ เพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ร่วมกันของบุคลากรในโรงเรียน แนวทางการพัฒนาประกอบด้วยการกำหนดเป้าหมายที่ชัดเจน การใช้เทคโนโลยีในการนิเทศ การสร้างเครือข่ายความร่วมมือผ่านวง PLC และการติดตามผลที่ต่อเนื่อง ตัวอย่างที่นำเสนอชี้ให้เห็นถึงประโยชน์ของการปรับเปลี่ยนกระบวนการนิเทศให้เหมาะสมกับบริบทเฉพาะของโรงเรียน บทความนี้เน้นย้ำความสำคัญของการสร้างระบบนิเทศที่ยืดหยุ่น สนับสนุนการพัฒนาครู และใช้ข้อมูลเชิงประจักษ์เพื่อยกระดับคุณภาพการศึกษาในระยะยาว
เอกสารอ้างอิง
กนกพร พันธ์เสถียร. (2562). การพัฒนาผู้บริหารสถานศึกษาผ่านกระบวนการนิเทศภายในโรงเรียน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิจัยการศึกษา.
เฉลียว สรสิทธิ์. (2552). แนวทางการพัฒนาการนิเทศการศึกษาในสถานศึกษา. วารสารการศึกษา, 18(1), 12-22.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2560). การพัฒนาครูยุคใหม่ผ่านการนิเทศ. วารสารการศึกษา, 24(2), 45-60.
โรงเรียนพระมารดานิจจานุเคราะห์. (2563). การนิเทศภายในโรงเรียนเพื่อพัฒนาครูและผู้บริหาร. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์เทพกิจ.
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. (2563). การนิเทศภายในโรงเรียนเพื่อพัฒนาคุณภาพ การสอน. กรุงเทพฯ: ศูนย์การศึกษา.
วรางคณา ศิริสาคร. (2561). การพัฒนาผู้บริหารสถานศึกษาผ่าน PLC. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัย ราชภัฏสุรินทร์, 5(2), 45-56.
วัฒนชัย วัฒนรัตน์. (2562). การพัฒนาระบบนิเทศออนไลน์ในสถานศึกษา. วารสารการบริหารการศึกษา, 15(3), 56-70.
สมชาย สายบัว. (2561). ผลการนิเทศแบบโค้ชชิ่งต่อการพัฒนาการสอนของครู. วารสารการศึกษาทางไกล, 10(1), 23-35.
สมพงษ์ จิตระดับ. (2564). การนิเทศการศึกษาภายในบริบทไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สมบัติ ท้ายเรือคำ. (2562). การนิเทศภายในโรงเรียน: แนวทางและวิธีการ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์การศึกษา.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). แนวทางการนิเทศภายในโดยใช้ห้องเรียนเป็นฐานเพื่อพัฒนาคุณภาพของผู้เรียน. กรุงเทพฯ: พิมพ์ดี.
อารีย์ อิ่มสุวรรณ์. (2560). แนวคิดและบทบาทของผู้บริหารในกระบวนการนิเทศการศึกษา. วารสารการบริหารการศึกษา, 9(1), 33-47.
Bass, B. M., & Avolio, B. J. (1994). Improving organizational effectiveness through transformational leadership. Sage.
Boonchom, T. (2013). Professional learning communities: A collaborative approach to educational supervision. International Journal of Educational Development, 10(3), 78-92.
Chang, W. (2017). Improving teacher quality through in-school mentoring programs. Journal of Educational Development, 35(2), 45-63.
Chou, C. (2016). The role of peer coaching in teacher professional development. International Journal of Educational Research, 53(1), 24-32.
Dean, P. J. (1993). Developing effective supervision practices. Routledge.
Fullan, M. (2001). Leading in a culture of change. Jossey-Bass.
Glickman, C. D., Gordon, S. P., & Ross-Gordon, J. M. (2017). Supervision and instructional leadership: A developmental approach (10th ed.). Pearson.
Hallinger, P. (2003). Leading educational change: Reflections on the practice of instructional and transformational leadership. Cambridge Journal of Education, 33(3), 329-352.
Hattie, J. (2009). Visible learning: A synthesis of over 800 meta-analyses relating to achievement. Routledge.
Hoy, W. K., & Miskel, C. G. (2012). Educational administration: Theory, research, and practice (9th ed.). McGraw-Hill.
International Journal of Multidisciplinary Research and Development. (2023). Emerging trends in educational supervision.
Knight, J. (2007). Instructional coaching: A partnership approach to improving instruction. ASCD.
Levy, S., Evans, M., & Diaz, R. (2023). Utilizing technology for effective school supervision. International Journal of Educational Technology, 12(4), 78-90.
McBrayer, J. S., Morris, C., & Sudduth, M. M. (2018). Effective instructional leadership in digital age. Leadership Quarterly, 29(2), 45-59.
Pajak, E. F. (1993). Approaches to clinical supervision. Pearson.
Sri-sa-ad, T. (2013). Strategic planning in educational supervision: Enhancing teacher capacity in Thai schools. Journal of Educational Management, 15(2), 45-59.
Sergiovanni, T. J. (1992). Moral leadership: Getting to the heart of school improvement. Jossey-Bass.
Zepeda, S. J. (2017). Instructional supervision: Applying tools and concepts. Routledge.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารวิชาการศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
