Effects of a behavioral counseling program on individual behavior to enhance the self – control skills of prathom suksa five students.
Keywords:
Individual behavioral counseling program, Enhance self – control skillsAbstract
The objectives of this research was to study the effectiveness of an individual behavioral counseling program to enhance the self – control skills of fifth grade students. The population in this study consisted of fifth grade students in the first semester of the 2018, academic year in Srinakharinwirot University Demonstration School. The students were in eight classrooms and a total of two hundred and twenty participants (The data as of 1 June 2018). The samples in this research consisted of sixteen with self – control scores lower than 65th percentile. Then, the researcher divided them into two groups equally; with eight members in the experimental group and another eight members in the control group. The experimental group took part in an individual behavioral counseling program to enhance self – control skills while the control group did not attend the individual behavioral counseling program. The research instruments included the following: 1) self – control questionnaire; and 2) individual behavioral counseling program to enhance self – control skills. The researcher used Non – parametric Statistic for data analysis. The research revealed that 1) In the post – test period, the experimental group students had self – control scores higher than the control group students with a statistical significance level of .01. 2) The self – control scores in the experimental group after joining the program was significantly higher than before joining the program at .01 level of statistical significance.
References
กานดา พู่พุฒ. (2548). กลวิธีควบคุมตน การเลือกทางชีวิตอย่างฉลาด. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 3(1), 94-104.
เจียรนัย ทรงชัยกุล, และโกศล มีคุณ. (2554). ทฤษฎีและแนวปฏิบัติในการให้การปรึกษาแบบ พิจารณาเหตุผล อารมณ์ และพฤติกรรม ในประมวลสาระชุดวิชาแนวคิดทางการแนะแนวและทฤษฎีการปรึกษาเชิงจิตวิทยา เล่ม 1 หน่วยที่ 5. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, สาขาวิชาศึกษาศาสตร์.
นฤมล เปี่ยมปัญญา. (2553). การให้คำปรึกษาแบบกล่มุตามทฤษฎีพฤติกรรมนิยมเพื่อพัฒนาพฤติกรรมการกล้าแสดงออกที่เหมาะสมในการเผชิญความโกรธของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ปีการศึกษา 2552 โรงเรียนมหาวชิราวุธ จังหวดัสงขลา. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยทักษิณ, สงขลา.
วัชรี ทรัพย์มี. (2550). กระบวนการปรึกษาขั้นตอนสัมพันธภาพทักษะ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สินีนาฎ สุทิน. (2548). การให้คำปรึกษากลุ่มตามทฤษฏีพฤติกรรมนิยมเพื่อพัฒนาพฤติกรรมการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนศรีวิกรม์ กรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, บัณฑิตวิทยาลัย, สาขาวิชาจิตวิทยาการแนะแนว.
หทัยชนก พันพงศ์. (2555). การพัฒนาแบบวัดการควบคุมตนเองสำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษา. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, บัณฑิตวิทยาลัย.
อดุล นาคะโร. (2551). การพัฒนาหลักสูตรเพื่อเสริมสร้างความสามารถในการจัดการตนเองโดยใช้กิจกรรมแนะแนว สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต) มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, บัณฑิตวิทยาลัย.
อรพินทร์ ชูชม. (2552). การวิจัยกึ่งทดลอง. วารสารพฤติกรรมศาสตร์, 15(1), 1–15.
Bandura. A. (1986). Social Foundations of Thought and Action : A social cognitive theory. Englewood Cliff, N.J. : Prentice–Hall. Inc.
Bandura. A. (1977). Self – Efficacy the Exercise of Control. New York: R R Donelley & Sos Company, p. 20.
Rosenbaum, Michael. (1980, January). A Schedual for Assessing Self – Control Behaviors, Preliminary Finding. Behavior Therapy. 11, 109–121.
