Enhancing emotional adjustment of family abused women through individual counseling on rational emotive behavior theory
Keywords:
Emotional adjustment, Domestic violence against women, Domestic violenceAbstract
This research is quasi – experimental research. The objective was to study the effect of enhancing the emotional adjustment of family abused women by using rational emotive behavior therapy. The sample group used in the study was 20 family abused women with low emotional adjustment, voluntary participation in research which divided into two groups,10 for experimental groups and 10 for control
groups. The tools used in this research consisted of emotional adjustment test and individual counseling programs of rational emotive behavior therapy which was developed by a researcher. The intervention was administered to the experimental group for 10 sessions, 60 minutes each and twice a week. The data analyzed by using repeated measure analysis of variance: one’s between – subject variable, one’s within – subject variable and another one’s tested of pair difference by Newman – Kool's method
The results had statistical significance interaction at 0.05 level. The mean scores of emotional adjustment of family abused women in experimental group was higher than control group with statistical significance at 0.05 level for post – test and follow – up phases. The mean scores of emotional adjustment of family abused women in the experimental group was higher than family abused women in the control group for the post – test and follow – up phases had higher than in the pre – experimental period with statistical significance at 0.05 level.
References
ชัยวัฒน์ เดชพิทักษ์. (2555). ผลการให้การปรึกษากลุ่มแบบพิจารณาเหตุผล อารมณ์ และพฤติกรรมต่อการมองโลกในแง่ดีเพื่อการปรับตัวทางสังคมของเยาวชนที่ถูกคุมประพฤติ. (ปริญานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา.
ตีรณา พลอยสวัสดิ์ไชย, สุวิมล ติรกานันท์, และกมลทิพย์ ศรีหาเกษ. (2562). การศึกษาองค์ประกอบของพฤติกรรมจากความฉลาดทางอารมณ์และความฉลาดทางจริยธรรมของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 – 6 สำนักงานเขตหนองจอก สังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารการวัดผลการศึกษา, 36(100), 110–125.
นพพล พร้อมเที่ยงตรง. (2549). การศึกษาและพัฒนาการปรับตัวทางอารมณ์ของนักเรียนวัยรุ่น. (ปริญานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, บัณฑิตวิทยาลัย, สาขาวิชาจิตวิทยาการแนะแนว.
ปวีณภัศร์ มิ่งขวัญธนรัชต์, เพ็ญนภา กุลนภาดล, และดลดาว ปูรณานนท์. (2561). ผลการปรึกษาคู่สมรสทฤษฎีกลยุทธ์ต่อความมั่นคงในชีวิตสมรส. วารสารการวัดผลการศึกษา, 35(98), 68–80.
สมพร รุ่งเรืองกลกิจ, และคณะ. (2558). ประเมิณผลการใช้หลักสูตรการให้การปรึกษาเพื่อฟื้นฟูอำนาจและศักยภาพตามแนวสตรีนิยม. วารสารพยาบาลศาสตร์และสุขภาพ. 38(3), 1–13.
สำนักพัฒนาสุขภาพจิต กรมสุขภาพจิต. (2543). “อีคิว: ความฉลาดทางอารมณ์”. นนทบุรี: ที – คอม.
อัจฉพรรณ ทับทิมทอง, พรพิมล นันทะวงค์, วงศกร แจ้งจรัส, และสาวปวีณา อยู่ปฐม. (2559). รายงานข้อมูลสถานการณ์ด้านความรุนแรงในครอบครัวสาหรับการรายงานตามมาตรา 17 แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระทำด้วยความรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. 2550 ประจำปี 2558. กรุงเทพฯ: กรมกิจการสตรีและสถาบันครอบครัว กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.
อัมพล สูอำพัน. (2542). ความผิดหวังกับการงอกงาม. นิตยสารรักลูก. 17(195), 86–88.
Ellis, Albert and John M. Whiteley. (1979). The Theoretical and Empirical Foundations of Rational – Emotive Therapy. California : Brook/Cole Publishing Company.
Howell, D. C. (2007). Statistical methods for psychology (6th ed.). Belmont, CA: Wadsworth.
