Modifying the Administration of Bachelor’s Degree Program in Automotive Technology for the Improvement of English Competency on Personal Communication Skills in the 4.0 Era

Authors

  • Thitikorn Maimun Graduate School in Eastern Asia University
  • Pragob Kunarak Graduate School in Eastern Asia University

Keywords:

The Administration of Program, Automotive Technology, English

Abstract

            This research was aimed to study a current state of curriculum management and to create a set of proposals for Modifying the Administration of Bachelor’s Degree Program in Automotive Technology for the Improvement of English Competency on Personal Communication Skills in the 4.0 Era. The researcher applied a mixed method research as research methodology by using the methods of exploratory sequential design and explanatory sequential design. The findings revealed that current state of overall curriculum management was at an average level. By this, the variables of course management, professional training plans, and execution plans for teaching and learning management, could together explain the variation of effectiveness of English communication skill gif.latex?\widehat{(Y)} with a statistical significance level at 0.05 and percentage of 41.90, where the regression equation of English communication skills was gif.latex?\widehat{Y}= 517.630 + 34.155X2 + 35.057X3 – 177.608X4. There were 47 proposals for adjusting course management plans, professional trainings, and execution plans for learning management. At this point, 26 connoisseurs and experts acknowledged at a high level ( gif.latex?\bar{X}=4.51, SD=0.65)of the proposals in terms of propriety, feasibility, congruity, and utility.

References

กระทรวงอุตสาหกรรม. (2559). ยุทธศาสตร์การพัฒนาอุตสาหกรรมไทย 4.0 ระยะ 20 ปี (พ.ศ. 2560-2579). สืบค้นเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ 2562 จาก http://www.oie.go.th

กัลยา วานิชย์บัญชา. (2548). สถิติสำหรับงานวิจัย. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

กุลชลี ธูปะเตมีย์ และประกอบ คุณารักษ์. (2565). การศึกษาสภาพการจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ การนำนโยบายและแนวทางการใช้กรอบอ้างอิงความสามารถทางภาษาของยุโรปไปปฏิบัติในโรงเรียนมัธยมศึกษา. วารสารการวัดผลการศึกษา.39(105). 161-174.

จารุพร ตั้งพัฒนกิจ. 2563). อิทธิพลของปัจจัยที่ส่งผลต่อการพูดสื่อสารภาษาอังกฤษโดยมีแรงจูงใจเป็นตัวแปรคั่นกลางและความวิตกกังวลเป็นตัวแปรกำกับ. วารสารบริหารธุรกิจและศิลปศาสตร์ ราชมงคลล้านนา. 8(2). 111-126.

จิตติมาอัครธิติพงศ์. (2562). ความต้องการทักษะของตลาดแรงงานในยุค 4.0. วารสารวิทยาการจัดการปริทัศน์.21(1). 181-190.

ชนากานต์สุวรรณรัตนศรี, ฉัตรมณีบัววรรณ, และชุติกรปรุงเกียรติ. (2562). คุณลักษณะอันพึงประสงค์ของบุคลากรในยุคประเทศไทย 4.0. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติวิทยาลัยนครราชสีมา ครั้งที่ 6 ประจำปี พ.ศ. 2562 (หน้า 306-314). นครราชสีมา: วิทยาลัยนครราชสีมา.

ไทยพับลิก้า. (2563). ชู “EEC Model” ตั้ง 6 ศูนย์ ปั้น “อาชีวะ” ป้อนอุตฯ ไฮ-เทค. ไทยพับลิก้า. สืบค้นเมื่อ 15 เมษายน 2564 จาก https://thaipublica.org/2020/08/vocational-education-eec/

ธัญลักษณ์ มณีโชติ, นริสรา หร่ายพิมาย, และสิรินาฏ มูลเมือง. (2559). การประเมินโครงการพัฒนาศักยภาพการจัดการเรียนการสอนของครูภาษาอังกฤษโดยใช้แนวคิดของเคิร์กแพทริค. วารสารการวัดผลการศึกษา. 33(93). 20-29.

ธัญลักษณ์ มณีโชติ. (2559). การดำเนินงานการประกันคุณภาพการศึกษาของโรงเรียนประถมศึกษากรณีศึกษาโรงเรียนวัดน้ำพุ. วารสารการวัดผลการศึกษา.33(94). 42-54.

ธันนิกานต์ สูญสิ้นภัย. (2563). การทบทวนนโยบายการศึกษาภาษาอังกฤษของไทย. วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง.9(1). 86-97.

บุญใจศรีสถิตนรากูร. (2563). ขนาดอิทธิพล การวิเคราะห์อำนาจการคำนวณขนาดตัวอย่างที่เหมาะสมโดยใช้โปรแกรม G*Power. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ปวีณา เมธีวรกิจ, ปิยธิดา ต.ไชยสุวรรณ, สินทรัพย์ นับเพชรพลอย, และกุลวดี เถนว้อง. (2563). การวัดประสิทธิภาพสมการพยากรณ์ความสามารถในการเรียนวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารทางธุรกิจ ตามทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ด้วยวิธีสร้างต้นไม้ตัดสินใจ. วารสารการวัดผลการศึกษา.37(102). 202-218.

ประไพพิมพ์สุธีวสินนนท์ และประสพชัย พสุนนท์. (2559). กลยุทธ์การเลือกตัวอย่างสำหรับการวิจัยเชิงคุณภาพ. วารสารปาริชาต มหาวิทยาลัยทักษิณ.29(2). 31-48.

พรรณี โรจนเบญจกุล, ศรีปริญญา ธูปกระจ่าง, และชาญเดช เจริญวิริยะกุล. (2561). ปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิผลการเรียนรู้ภาษาอังกฤษของนักศึกษาในระดับอุดมศึกษา. วารสารสมาคมนักวิจัย.23(2). 203-214.

พล เหลืองรังสี และสายฝน วิบูลรังสรรค์. (2563). แนวทางการประเมินโครงการในโรงเรียน. วารสารการวัดผลการศึกษา. 37(102). 118-125.

มนัสวีศรีนนท์. (2558). วิเคราะห์การบริหารการศึกษาไทยในศตวรรษที่ 21 ด้วยทฤษฎีการบริหารการศึกษาเชิงระบบ. วารสารศึกษาศาสตร์ มมร.3(2). 51-57.

วรรณี แกมเกตุ. (2555). วิธีวิทยาการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ศิริชัยกาญจนวาสี. (2554). การวิเคราะห์พหุระดับ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สมพรปานดำ. (2563). กลยุทธ์การพัฒนาทักษะภาษาต่างประเทศ สำหรับผู้เรียนอาชีวศึกษาประเภทวิชาอุตสาหกรรม สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. พัฒนวารสาร. 7(1). 207-217.

สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2560). แผนพัฒนาการอาชีวศึกษา พ.ศ. 2560-2579. สืบค้นเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2562 จาก http://www.vec.go.th

สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2557). คู่มือการประกันคุณภาพการศึกษาภายในระดับอุดมศึกษา พ.ศ. 2557. กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.

สำนักงานคณะกรรมการนโยบายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก. (2561). แผนปฏิบัติการการพัฒนาบุคลากรการศึกษา การวิจัย และเทคโนโลยี รองรับการพัฒนาเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก. สืบค้นเมื่อ 15 กุมภาพันธ์ 2563 จาก http://www.eeco.or.th

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. สืบค้นเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2562 จาก http://www.onec.go.th

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2561). มาตรฐานการศึกษาของชาติ พ.ศ. 2561. สืบค้นเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2562 จาก http://www.onec.go.th

สำนักพิมพ์คณะรัฐมนตรีและราชกิจจานุเบกษา. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545 และ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2553. สืบค้นเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2562 จาก http://www.ratchakitcha.sco.go.th

สำนักพิมพ์คณะรัฐมนตรีและราชกิจจานุเบกษา. (2562). ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง กรอบคุณวุฒิอาชีวศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2562. สืบค้นเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2562 จาก http://www.ratchakitcha.sco.go.th

สุวรรธนาเทพจิต และจุฑามาศทวีไพบูลย์วงศ์. (2557). สุขกันเถิดเรา HR Care Meter งานวิจัยสำหรับการบริหารทรัพยากรมนุษย์ของอุตสาหกรรมยานยนต์ที่นำองค์การไปสู่องค์การสุขภาวะ. กรุงเทพฯ: สมาคมการจัดการงานบุคคลแห่งประเทศไทย.

สุวิมล ติรกานันท์. (2555). การวิเคราะห์ตัวแปรพหุในงานวิจัยทางสังคมศาสตร์. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

เสริมศักดิ์วิศาลาภรณ์. (2550). ความเป็นครูมืออาชีพ.กรุงเทพฯ: คุรุสภา.

อารดีอภิวงค์งาม. (2557). การเรียนรู้ภาษาผ่านการเรียนรู้แบบข้ามวัฒนธรรม. วารสารศิลปะศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้.2(1). 105-117.

อิทธิพัทธ์สุวทันพรกูล. (2561). การวิจัยทางการศึกษา: แนวคิดและการประยุกต์ใช้. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อัจศรา ประเสริฐสิน. (2558). การวิจัยเชิงประเมินแบบผสานวิธี. รวมบทความวิธีวิทยาและทฤษฎีเพื่อการวิจัย. สืบค้นเมื่อ 15 เมษายน 2564 จาก https://sites.google.com/a/g.swu.ac.th/bookarticle/home

อัจศรา ประเสริฐสิน. (2563). เครื่องมือการวิจัยทางการศึกษาและสังคมศาสตร์. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Fan, C. T. (1952). Item Analysis Table: A Table of Item-difficulty and Item-discrimination Indices for Given Proportions of Success in the Highest 27 Per Cent and the Lowest 27 Per Cent of a Normal Bivariate Population.

Guskey, T.R. (2000). Evaluation professional development. California: A sage.

Gutierrez, G. (2013). Newby, stepich, lehman and russell (PIE Model) and ADDIE.Retrieved February 10, 2019 from http://www.gabrielaseportfolio.pbworks.com

International Labour Organization--ILO. (2017). Chances & Challenged of Industry 4.0 workforce. Retrieved February 10, 2019 from http://www.ilo.org

Linstone,H. A., & Turoff, M. (1975). Introduction in the delphi method: Techniques andapplications. Massachusetts: Addison-Wesley.

Stufflebeam. D, L. (1971). The Relevance of the CIPP Evaluation Model for Educational Accountability. Paper read at the Annual Meeting of the American Association of School Administrators. Atlantic City: New Jersey.

Downloads

Published

2023-07-12