Confirmatory factor analysis to speaking skill for communication Thai language of students teacher
Keywords:
Confirmatory Factor Analysis, Speaking skill for communicationThai language, Students teacherAbstract
The purposes was of this research were to analyze the confirmatory factor to speaking skill for communication Thai language of students teacher. The sample was first year undergraduate student of Bunditpatanasilpa Instituteby used identifying sample criteria whose 20 times of size of sample to one observed variable. This research had 24observed variables, identify 480samples. The instrument used to collected data was a questionnaire which discriminate value between 0.61 and 0.89, reliability was conducted by Cronbach’s Alpha Coefficient at 0.97. The results of confirmatory factor analysis tospeaking skill for communication Thai language of students teacherconsisted five factors such as 1) Grammatical skillswith factor loading0.50 2) Communication analysis skillswith factor loading0.39 3) Language skills to communicate in learning managementwith factor loading0.94 4) Communication strategies skills in learning managementwith factor loading0.90 5) Verbal Interaction skillswith factor loading 0.74 being significant at the 0.01 level and R-Square (R2) value between0.39 to 0.94. Association of speaking skill for communication Thai language of students teacher model by confirmatory factor analysis was investigated. Confirmatory factor analysis result of speaking skill for communication Thai language model for students teacher associated with empirical data with theChi-Square = 186.45,df = 158, p = 0.061, CFI = 1.00, AGFI = 0.97, RMSEA = 0.019. It is shown that the developed model is appropriate and associated with empirical data, can be used to explainspeaking skill for communication Thai language of students teacher.
References
กิตติชัยพินโน และคณะ. (2554).ภาษากับการสื่อสาร (ฉบับปรับปรุง). (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ:เชน ปริ้นติ้ง.
กิตติชัย สุธาสิโนบล และอาทิตย์ โพธิ์ศรีทอง. (2560).การศึกษากระบวนการผลิตและพัฒนานิสิตฝึกหัดครูสู่ครูมืออาชีพ โอกาสและความหวังในอนาคตของการผลิตครูในประเทศไทยกรณีศึกษา : นิสิตฝึกหัดครูโครงการเพชรในตม. วารสารวัดผลการศึกษามหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. 12 (1). 29-45.
กรณ์พงศ์ พัฒนปกรณ์พงษ์. (2560).แนวทางการประเมินผลการเรียนรู้วิชาภาษาไทย : การประเมินตามสภาพจริง. วารสารวัดผลการศึกษามหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. 34 (95). 29-38.
กอบกาญจน์ วงศ์วิสิทธิ์. (2551).ทักษะภาษาเพื่อการสื่อสาร. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
ขัณธ์ชัยอธิเกียรติ. (2559).เอกสารประกอบการสอน CTH 2101 (TL 213) วาทการสำหรับครู.กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
คำหมาน คนไค. (2543).ทางก้าวหน้าของครูมืออาชีพ. กรุงเทพฯ: วิญญูชน.
จุฑา บุรีภักดี. (2535). มนุษยสัมพันธ์สำหรับครูรหัส 2122506. กรุงเทพฯ: วิทยาลัยครูสวนสุนันทา.
ชัยอนันต์ สมุทวณิช. (2541).ครูกับอนาคตของชาติ ปาฐกถาพิเศษงานประกาศเกียรติคุณครูแห่งชาติประจำปี 2541. จัดโดย สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ วันอังคารที่15 ธันวาคม 2541 ณ หอประชุมเล็ก ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย. (อัดสำเนา): 5-8.
ไชยวัฒน์ อารีโรจน์. (2557). การพัฒนาแบบฝึกทักษะการพูดรายงานการศึกษาค้นคว้าสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนภาษาไทย มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ถนอมพร เลาหจรัสแสง. (2560).การเรียนรู้ในยุคสมัยหน้า : ตอนรูปแบบและทฤษฎี การเรียนรู้อนาคต. วันที่ค้นข้อมูล 3 พฤศจิกายน 2564, เข้าถึงได้จากhttp://thanompo.edu.cmu.ac.th.
ธีรภัทร คำทิ้ง, ธัญญา สังขพันธานนท์ และณรงค์กรรณ รอดทรัพย์. (2563). สถานภาพการวิจัยเกี่ยวกับสภาพและปัญหาการใช้ภาษาไทย. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี.16 (1). 71-97.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560).การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
บุญช่วย ภักดี. (2551).การวิเคราะห์เปรียบเทียบคุณภาพการสอนของครูสังกัดสำนักคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานก่อนและหลักการเลื่อนตำแหน่งทางวิชาการตามการรับรู้ของผู้เกี่ยวข้อง. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เบญจวรรณ ศริกุล. (2561). การเสริมสร้างทักษะภาษาไทยเพื่อการสื่อสารสำหรับนักศึกษาในสถาบันอุดมศึกษากลุ่มภาคใต้ตอนบน. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและการจัดการการศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ภัทราพร เกษสังข์ และแพรวนภา เรียงริลา .(2564). การประเมินความต้องการจำเป็นเพื่อพัฒนาสมรรถนะทางวิชาชีพครูในศตวรรษที่ 21 ของครูคณิตศาสตร์จังหวัดเลย. วารสารวัดผลการศึกษามหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. 38 (104). 25-37.
ยนต์ ชุ่มจิต. (2533).ความเป็นครู. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
ยุดา รักไทย และปานจิตต์ โกญจนาวรรณ. (2553).พูดอย่างฉลาด. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ:ธรรกมลการพิมพ์.
ราชกิจจานุเบกษา. (2563). ประกาศคณะกรรมการคุรุสภา เรื่อง รายละเอียดของมาตรฐานความรู้และประสบการณ์วิชาชีพครูตามข้อบังคับคุรุสภา ว่าด้วยมาตรฐานวิชาชีพ (ฉบับที่ พ.ศ.2562). 7 พฤษภาคม 2563. เล่ม 137 ตอนพิเศษ 109 ง. หน้า 12.
วัฒนะ บุญจับ. (2541).ศาสตร์แห่งการใช้ภาษา. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2556).ทฤษฎีการทดสอบแบบดั้งเดิม. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุมน อมรวิวัฒน์. (2536).กรณีศึกษาเพื่อการเรียนการสอนส่งเสริมคุณธรรม จรรยาแห่งวิชาชีพครู. กรุงเทพฯ: โครงการส่งเสริมคุณธรรม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุจิตตรา แก้วตะรัตน์. (2548).ความสัมพันธ์ระหว่างประสิทธิภาพในการสื่อสารของครูกับพฤติกรรมความมีระเบียบวินัยในห้องเรียนของนักเรียนประถมศึกษา. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการประถมศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2561).รายงานการศึกษาไทย พ.ศ. 2561 (Education in Thailand 2018). กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2540). การคิดและการสอนเพื่อพัฒนากระบวนการคิด : ต้นแบบการเรียนรู้ทางด้านหลักทฤษฎีและแนวปฏิบัติ. กรุงเทพฯ : โครงการพัฒนาการเรียนการสอน สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.
อำไพ สุจริตกุล. (2533).คุณธรรมครูไทย. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Canale, M., & Swain, M. (1980). Theoretical bases of communicative approaches tosecond language teaching and learning. New York: Applied linguistics.
Goh,C. C. M. (2007). Teaching Speaking in the Language Classroom . Singapore: SEAMEO Regional Language Centre.
Hair, J. F. Jr. Black, W. C., Babin, B. J. Anderson, R. E. and Tatham, R. L. (2006). Multivariate data analysis. (6th ed). New Jersey: Prentice Hall.
