การพัฒนาแบบวัดความคล่องแคล่วในการใช้คำ ตามทฤษฎีสมรรถภาพทางสมองของเทอร์สโตน สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6
คำสำคัญ:
แบบวัดด้านความคล่องแคล่วในการใช้คำ, ทฤษฎีสมรรถภาพทางสมองของเทอร์สโตนบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาแบบวัดด้านความคล่องแคล่วในการใช้คำตามทฤษฎีสมรรถภาพทางสมองของเทอร์สโตนสำหรับนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 และตรวจสอบคุณภาพรายข้อและรายฉบับของแบบวัดที่สร้างขึ้น ตัวอย่างวิจัยเป็นนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ของโรงเรียนในสังกัดกรุงเทพมหานคร ที่กำลังศึกษาในภาคเรียนที่ 1/2567 จำนวน 404 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มแบบหลายขั้นตอน (Multistage random sampling) เครื่องมือสำหรับการวิจัยเป็นแบบวัดความถนัดด้านความคล่องแคล่วในการใช้คำ ชนิด 5 ตัวเลือก จำนวน 100 ข้อ ที่สร้างขึ้นตามทฤษฎีสมรรถภาพทางสมองของเทอร์สโตน
ผลการศึกษาพบว่า เครื่องมือที่สร้างขึ้นผ่านเกณฑ์การพิจารณาคุณภาพและความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหา (IOC: Index of Item Objective Congruence) ว่าข้อคำถามและตัวเลือกที่สร้างขึ้นสอดคล้องกับทฤษฎีสมรรถภาพทางสมองของเทอร์สโตนจำนวน 90 ข้อ มีค่าอยู่ระหว่าง 0.67 – 1.00 จากการวิเคราะห์ค่าคุณภาพรายข้อทั้งค่าอำนาจจำแนกและค่าความยากง่าย พบว่า ค่าเฉลี่ยดัชนีอำนาจจำแนกเป็น 0.407ค่าเฉลี่ยค่าความยากง่ายเป็น 0.648 และค่าความเชื่อมั่นที่วิเคราะห์ด้วยสูตร KR-21 มีค่าเท่ากับ 0.965
เอกสารอ้างอิง
กฤษณา พรจันทร์. (2551). การสังเคราะห์งานวิจัยเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนกับองค์ประกอบที่ เกี่ยวข้อง โดยวิธีวิเคราะห์อภิมาน. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณทิต, มหาวิทยาลัยราชภัฎอุบลราชธานี].
จันทิมา พรหมโชติกุล. (มปป.). การวัดความถนัดด้านความคล่องแคล่วในการใช้คำ ความจำ และการรับรู้ ใน เอกสารประกอบการอบรมการวัดและประเมินทางการศึกษา. (น. 179-184). สำนักทดสอบทางการศึกษาและจิตวิทยา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ชาครีย์ คะนอง. (2553). การวิเคราะห์คุณภาพแบบทดสอบวัดศักยภาพการเรียนระดับอุดมศึกษาของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณทิต, มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์].
ทองห่อ วิภาวิน. (มปป.). การวัดความถนัด. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ทวีกิจการพิมพ์.
ธนิษฐา แจ่มอุทัย, สุพจน์ เกิดสุวรรณ์ และทองปาน บุญกุศล. (2564). ทักษะทางสังคมและความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนระดับชั้นปฐมวัยโดยการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ด้วยการเล่านิทาน. วารสารการวัดผลการศึกษา, 38(104), 165-173.
นงเยาว์ ทองมาก. (2550). การพัฒนาแบบทดสอบสมรรถภาพสมองทางรูปภาพแบบการแปลงรูปตามทฤษฎีโครงสร้างเชาวน์ปัญญาของกิลฟอร์ดสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณทิต, มหาวิทยาลัยทักษิณ].
นิรันดร ยั่งยืน. (2555). การสังเคราะห์งานวิจัยเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยที่เกี่ยวข้องตามทฤษฎีเชาวน์ปัญญาของ Thurstone กับความสามารถในการคิด. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณทิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี].
ปริญา วงศ์เล็ก. (2560). การพัฒนาแบบทดสอบวัดความสามารถทางสมองขั้นพื้นฐานตามทฤษฎีสมรรถภาพทางสมองของเทอร์สโตนสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนในสังกัดกรุงเทพมหานคร. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณทิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง].
พรพิมล ธนะศรี. (2550). การพัฒนาแบบทดสอบวัดความสามารถทางสมองด้านการรับรู้และเข้าใจทางรูปภาพตามทฤษฎีกิลฟอร์ด สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณทิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม].
พุทธิราภรณ์ หังสวนัส และรัตนาภรณ์ คงคา. (2565). การศึกษาเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต ชั้นปีที่ 1 คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ที่เข้าศึกษาด้วยระบบการคัดเลือกกลาง บุคคลเข้าศึกษาในสถาบันอุดมศึกษา ระหว่างปีการศึกษา 2561-2562. วารสารการวัดผลการศึกษา. 39(106), 163-176.
เพ็ญศิริ บุญธรรม. (2551). การสร้างและพัฒนาแบบทดสอบความสามารถทั่วไปทางสมองที่วัดทั้งความสามารถและความ รวดเร็วในการตอบสำหรับข้าราชการพลเรือนไทยระดับแรกบรรจุ. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณทิต, มหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์].
วทัญญู บัวทอง. (2548). การสังเคราะห์งานวิจัยเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณทิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี].
ศรันย์พร ขำดำ. (2551). การสร้างแบบทดสอบวัดความถนัดทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์สำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 กลุ่มโรงเรียนเทศบาลเมืองอุตรดิตถ์. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณทิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์].
ศิรประภา คะเณศรี, ชวนชัย เชื้อสาธุชน และเชาวน์ประภา เชื้อสาธุชน. (2562). ตัวแปรบางประการที่มีความสัมพันธ์กับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 1. วารสารวิจัยและประเมินผลอุบลราชธานี, 8(2), 91-102.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2556). ทฤษฎีการทดสอบแบบดั้งเดิม (พิมพ์ครั้งที่ 7). โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร. (2567). รายงานสถิติการศึกษา ปีการศึกษา 2567 โรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร.
https://webportal.bangkok.go.th/user_files/116/63085467766ffb078ba1be9.45617469.pdf
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2546). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545.
http://www.bic.moe.go.th/images/stories/5Porobor._2542pdf.pdf
สุณิสา ทองเหลือ. (2556). การพัฒนาแบบทดสอบวัดความถนัดทางการเรียนวิชาคอมพิวเตอร์สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาศรีสะเกษ เขต 3. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณทิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม].
แสงเดือน ยอดมณีวงศ์. (2546). การสร้างแบบประเมินความสามารถทางเชาวน์ปัญญาตามแนวโครงสร้างของ Kaufman สำหรับนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1. [ปริญญานิพนธ์ปริญญามหาบัณทิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ].
อาทิตยา รัตนโรจนกุล. (2548). การสร้างแบบทดสอบวัดความสามารถทางสมองตามทฤษฎีเชาวน์ปัญญาของสเติร์นเบอร์ก สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ในโรงเรียนมัธยมศึกษา จังหวัดกาฬสินธุ์. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณทิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม].
อารี พันธ์มณี. (2540). ความคิดสร้างสรรค์กับการเรียนรู้. ต้นอ้อแกรมมี่.
