การรู้ดิจิทัล ความเห็นอกเห็นใจผู้อื่น กับความสุขทางจิตใจของพนักงานกลุ่มบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการรู้ดิจิทัล ความเห็นอกเห็นใจผู้อื่น กับความสุขทางจิตใจของพนักงาน 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการรู้ดิจิทัล กับความสุขทางจิตใจของพนักงาน 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความเห็นอกเห็นใจผู้อื่น กับความสุขทางจิตใจของพนักงาน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาวิจัยคือ พนักงานกลุ่มบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง จำนวน 158 คน ด้วยการสุ่มตัวอบย่างแบบแบ่งชั้น โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียรสัน

ผลการวิจัยพบว่า 1) การรู้ดิจิทัลและความเห็นอกเห็นใจผู้อื่นอยู่ในระดับสูง ความสุขทางจิตใจอยู่ในระดับค่อนข้างสูง 2) การรู้ดิจิทัลมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความสุขทางจิตใจของพนักงาน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 และ 3) ความเห็นอกเห็นใจผู้อื่นมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความสุขทางจิตใจของพนักงาน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01