Educational inequality affecting the quality of small schools in Phetchaburi Province
Main Article Content
Abstract
This research aimed to: 1) examine the level of educational inequality in small schools in Phetchaburi Province, 2) investigate the quality level of small schools in Phetchaburi Province, and 3) determine the educational inequality factors affecting the quality of small schools in Phetchaburi Province. The sample consisted of 244 school directors and teachers, selected through multi-stage random sampling. The research instrument was a questionnaire with a reliability coefficient of 0.955, discriminant power for educational inequality of 0.946, and discriminant power for small school quality in Phetchaburi Province of 0.934. Data were analyzed using mean (x̄), standard deviation (S.D.), and stepwise multiple regression analysis. The research findings revealed that the overall level of educational inequality in small schools in Phetchaburi Province was at a low level. When considered by dimension, all aspects were at a low level, ranked as follows: economic and social status, environmental and residential conditions, school location and size, family culture, and personnel allocation. The quality of small schools in Phetchaburi Province was at a moderate level across all dimensions, ranked as follows: academic achievement, learner characteristics, community relations (repeated three times in original), school change and development, and personnel job satisfaction. Educational inequality factors affecting the quality of small schools in Phetchaburi Province included: economic and social status (X₄), personnel allocation (X₂), school location and size (X₃), and family culture (X₆), with a predictive efficiency of 61.40%. The prediction equation in raw score form was: This research aimed to: 1) examine the level of educational inequality in small schools in Phetchaburi Province, 2) investigate the quality level of small schools in Phetchaburi Province, and 3) determine the educational inequality factors affecting the quality of small schools in Phetchaburi Province. The sample consisted of 244 school directors and teachers, selected through multi-stage random sampling. The research instrument was a questionnaire with a reliability coefficient of 0.955, discriminant power for educational inequality of 0.946, and discriminant power for small school quality in Phetchaburi Province of 0.934. Data were analyzed using mean (x̄), standard deviation (S.D.), and stepwise multiple regression analysis. The research findings revealed that the overall level of educational inequality in small schools in Phetchaburi Province was at a low level. When considered by dimension, all aspects were at a low level, ranked as follows: economic and social status, environmental and residential conditions, school location and size, family culture, and personnel allocation. The quality of small schools in Phetchaburi Province was at a moderate level across all dimensions, ranked as follows: academic achievement, learner characteristics, community relations (repeated three times in original), school change and development, and personnel job satisfaction. Educational inequality factors affecting the quality of small schools in Phetchaburi Province included: economic and social status (X₄), personnel allocation (X₂), school location and size (X₃), and family culture (X₆), with a predictive efficiency of 61.40%. The prediction equation in raw score form was: Ŷₜₒₜ = 4.34 + (-0.113)(X₂) + (-0.115)(X₃) + (-0.180)(X₄) + (-0.101)(X₆).
Downloads
Article Details
References
กัญจนพร ศรีมงคล. (2565). การสร้างความสัมพันธ์ของโรงเรียนกับชุมชนที่ส่งผลต่อการบริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระยอง เขต 1. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
ขนิษฐา ยศเมฆ. (2560). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารงบประมาณทางการศึกษาผู้เรียนของสถานศึกษา สังกัดเทศบาลในจังหวัดสุราษฎร์ธานี. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.
ชัยยุทธ ปัญญสวัสดิ์สุทธิ์. (2563). เหลื่อมล้ำในวัยเรียน: สองทศวรรษของความเหลื่อมล้ำทางคุณภาพการศึกษาและการจัดสรรทรัพยากรระดับพื้นที่ของประเทศไทย.รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ชัยวัฒน์ วงศ์บุญเรือง. (2567). การศึกษาสภาพความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาของโรงเรียนในอำเภอ แม่สาย จังหวัดเชียงราย สังกัดสำนักงานคณะกรรมการศึกษาขั้นพื้นฐาน.วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยพะเยา.
ณปภัช บรรณาการ. (2562). แนวโน้มความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา กรุงเทพมหานคร. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา, 1(4),1-11.
ทินลัคน์ บัวทอง. (2561). การประเมินผลกระทบของความเหลื่อมล้ำด้านทรัพยากรทางการศึกษาต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนประถมศึกษาตอนต้นในจังหวัดตาก. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต แขนงวิชาการวัดและประเมินผลการศึกษา สาขาวิชาศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ธัญลักษณ์ สัมพันธ์. (2556). ความเหลื่อมล้ำด้านสิทธิและโอกาสสิทธิและโอกาสในการรับบริการ สาธารณะ. http://sdgroup1.blogspot.com/2013/01/ 5324202 5.html.
นิธิศ วงศ์ตุลาการ สรัญญา แสงอัมพรและคณะ. (2566). การศึกษาปัจจัยความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการศึกษาของนักเรียนในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครศรีธรรมราช.วารสารศึกษาศาสตร์์ คณะศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 11(1), 285- 298.
บุญชม ศรีสะอาด. (2558). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 9). สุวีริยาสาส์น.
ปาริชาต ปุงคานนท์. (2567). การอํานวยการของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 2. วารสารวิจัยธรรมศึกษา, 7(1), 53-62.
มัทยา บุตรงาม. (2555). ความสัมพันธ์ระหว่างความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาและความเหลื่อมล้ำทางรายได้ในประเทศไทย. วิทยานิพนธ์เศรษฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ยุกตนันท์ หวานฉ่ำ. (2555).การบริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลของโรงเรียน ในอำเภอคลองหลวงสังกัดสำนักงานการศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 1. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
รัชวดี แสงมหะหมัด. (2560). ความเหลื่อมล้ำทางการศึกษา : คุณภาพสังคมที่คนไทยมองเห็น. วารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 8(1), 33-66.
วรรณภา ไทยประยูร. (2564). ภาวะผู้นำของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมสระบุรี. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
วินิจ ผาเจริญ และคณะ. (2564). ความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาของพลเมืองไทยกับสถานการณ์การเรียนออนไลน์ในยุคไวรัสโควิด 19. วารสารปัญญาปณิธาน, 6(1), 1-14.
ศิรประภา ภาคีอรรค. (2562). ความพึงพอใจในงานที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของ บุคลากรในองค์กร.ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการทั่วไป มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดเพชรบุรี. (2566). แผนบริหารจัดการโรงเรียนขนาดเล็กจังหวัดเพชรบุรี. สำนักงานฯ.
สิวะโชติ ศรีสุทธิยากร. (2562). ความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาและปัจจัยที่ส่งผล: การวิเคราะห์พหุระดับร่วมกับดัชนีเอ็นโทรปีนัยทั่วไปที่อิงมัธยฐาน. วารสารวิธีวิทยาการวิจัย, 32(3), 341-379.
Krejcie, R. V. and Morgan, D. W. (1970). DeterminingSampleSizeForResearchActivities, Educational and Psychological Measurement, 30(3), 608-609.