มาตรการทางกฎหมายในการเยียวยาความเสียหายแก่ผู้ที่ได้รับผลกระทบจากภาวะเครียดจากเหตุการณ์รุนแรง (PTSD)

บทคัดย่อ

งานวิจัยฉบับนี้มุ่งศึกษาปัญหาและข้อจำกัดของกฎหมายแพ่งไทยในการเยียวยาความเสียหายทางจิตใจ โดยเฉพาะกรณีภาวะเครียดจากเหตุการณ์รุนแรง (PTSD)
ซึ่งยังไม่ปรากฏบทบัญญัติที่รองรับอย่างชัดเจนในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ แม้มาตรา 446 จะเปิดช่องให้เรียกร้องค่าสินไหมทดแทนในกรณีที่ค่าเสียหายที่มิใช่ตัวเงินก็ตาม งานวิจัยวิเคราะห์แนวคำพิพากษาและทฤษฎีทางกฎหมายของต่างประเทศ อาทิ สหรัฐอเมริกา ออสเตรเลีย และสหราชอาณาจักร เพื่อเปรียบเทียบและประเมินแนวทางการรองรับความเสียหายทางจิตใจในระบบกฎหมายต่างประเทศที่สอดคล้องกับความรู้ทางจิตเวชศาสตร์

         ผลการศึกษานำไปสู่ข้อเสนอแนะในการปรับปรุงมาตรการทางกฎหมายของไทย เช่น การเพิ่มเติมถ้อยคำในมาตรา 446 ให้ครอบคลุมความเสียหายทางจิตใจโดยไม่ต้องมีบาดแผลทางกาย การขยายระยะเวลาสงวนสิทธิในมาตรา 444 จาก 2 ปีเป็นอย่างน้อย 3 ปี เพื่อให้สอดคล้องกับกระบวนการวินิจฉัยอาการ ภาวะเครียดจากเหตุการณ์รุนแรง (PTSD) และการเพิ่มบทบัญญัติในมาตรา 438 เพื่อให้ศาลมีดุลพินิจในการประเมินค่าสินไหมทดแทนจากความเสียหายทางใจอย่างยืดหยุ่น นอกจากนี้ยังเสนอให้ส่งเสริมกลไกทางเลือกในการเยียวยา เช่น การขอโทษเชิงเยียวยาและกระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท์ เพื่อให้การเยียวยาผู้เสียหายทางใจมีความหลากหลายและเป็นธรรมยิ่งขึ้น