รูปแบบแพลตฟอร์มพัฒนาผู้ประกอบการธุรกิจออนไลน์เพื่อสังคม

ผู้แต่ง

  • ชัยยพล พสุรัตน์บรรจง มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย
  • สุขเกษม ขุนทอง มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • สุรศักดิ์ บุญเทียน มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

คำสำคัญ:

การพัฒนา, ผู้ประกอบการ, แพลตฟอร์มธุรกิจออนไลน์, เพื่อสังคม, เสริมสร้างเครือข่าย

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาบริบทแพลตฟอร์มผู้ประกอบการธุรกิจออนไลน์เพื่อสังคม 2) เพื่อพัฒนาแพลตฟอร์มผู้ประกอบการธุรกิจออนไลน์เพื่อสังคม และ 3) เพื่อการเสริมสร้างเครือข่ายผู้ประกอบการธุรกิจออนไลน์เพื่อสังคม การศึกษาวิจัยดำเนินในรูปแบบการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 15 คน เป็นการเลือกแบบเจาะจง โดยใช้เกณฑ์ กลุ่มผู้บริหารหน่วยงานภาครัฐ กลุ่มธุรกิจภาคเอกชน และกลุ่มผู้ประกอบการ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง และการวิเคราะห์ข้อมูลด้านเนื้อหา

ผลการวิจัยพบว่า 1) บริบทแพลตฟอร์มธุรกิจออนไลน์ในปัจจุบัน แพลตฟอร์มธุรกิจออนไลน์ (E-commerce) มีการเติบโตอย่างรวดเร็วทั่วโลก รวมถึงในประเทศไทยที่มีแพลตฟอร์มต่างชาติอย่าง Shopee และ Lazada เข้ามาครองตลาด ทำให้ผู้ประกอบการไทยเสียเปรียบในการแข่งขัน เนื่องจากปรับตัวด้านเทคโนโลยีไม่ทัน และหน่วยงานภาครัฐยังไม่สามารถสนับสนุนการพัฒนาศักยภาพด้านเทคโนโลยีได้อย่างเพียงพอ 2) การพัฒนาแพลตฟอร์มธุรกิจออนไลน์เพื่อสังคม การพัฒนาแพลตฟอร์มสำหรับผู้ประกอบการไทยควรใช้หลักการธุรกิจเพื่อสังคม (Social Enterprise) ที่มุ่งแก้ปัญหาสังคมและสิ่งแวดล้อมไปพร้อมกับการสร้างกำไร การเพิ่มเอกลักษณ์ไทยด้านการแบ่งปันจะช่วยเสริมจุดเด่นของแพลตฟอร์มให้กลายเป็นศูนย์รวมสินค้าชุมชน สินค้าภูมิปัญญา และสินค้า OTOP ทั่วประเทศ ซึ่งจะช่วยเพิ่มโอกาสในการเติบโตเป็นแพลตฟอร์มหลักของประเทศได้ 3) การเสริมสร้างเครือข่ายผู้ประกอบการ การสร้างเครือข่ายผู้ประกอบการออนไลน์ต้องอาศัยความร่วมมือจากทุกภาคส่วน เริ่มตั้งแต่สถาบันการศึกษาเพื่อวางรากฐาน และพัฒนาศักยภาพของบุคคลให้สามารถแข่งขันกับแพลตฟอร์มต่างชาติได้อย่างมีประสิทธิภาพ การพัฒนาภาคประชาชนให้ดำเนินธุรกิจออนไลน์โดยใช้เอกลักษณ์ไทยจะช่วยสร้างงาน สร้างอาชีพ และสร้างรายได้อย่างยั่งยืน ซึ่งส่งผลดีต่อการพัฒนาสังคมโดยรวม

เอกสารอ้างอิง

กรมการพัฒนาชุมชน กระทรวงมหาดไทย. (2560). การค้นหาต้นแบบ การต่อยอด และขยายผลความสำเร็จการขับเคลื่อนการพัฒนาเศรษฐกิจ ฐานรากและประชารัฐ. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, มหาวิทยาลัยรังสิต, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ, สถาบันไทยพัฒน์, มูลนิธิสัมมาชีพ และ Yunus Center at AIT.

ชฎิล โรจนานนท์. (2558). เศรษฐกิจชุมชน ใครคิดว่าไม่สำคัญ. วารสารการเงินการคลัง. 82 (ตุลาคม – ธันวาคม 2558). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเศรษฐกิจการคลัง.

ชลวิทย์ เจียรจิตต์. (2566). ชุมชน 5.0. (พิมพ์ครั้งที่ 2). นนทบุรี: นิติธรรมการพิมพ์.

ปาริชาติ คุณปลื้ม. (2564). การนำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงไปประยุกต์ใช้ในการทำธุรกิจ. วารสารด้านการบริหารรัฐกิจและการเมือง, 10(2), 50–61.

ปิยะวัน เพชรหมี. (2563). ผู้ประกอบการเพื่อสังคมกับความสามารถในการแข่งขันมุ่งเน้นผลิตภัณฑ์สินค้าสร้างสรรค์เพื่อการท่องเที่ยวของจังหวัดเพชรบูรณ์. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 3(3), 367–379

พรพจน์ ศรีดัน. (2564). รายงานฉบับสมบูรณ์ โครงการนวัตกรรมทางสังคมกลุ่มวิสาหกิจชุมชนเพื่อการพัฒนาผลิตภัณฑ์สู่การแข่งขันเชิงพาณิชย์ ภายใต้แนวคิดเศรษฐกิจหมุนเวียน (Circular Economy). สถาบันวิจัยสังคม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2543). ทศวรรษธรรมทัศน์พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต) หมวดสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: ธรรมสภา.

พิมพ์พิศา กมลเมธากุล. (2563). การวิเคราะห์องค์ประกอบความสำเร็จในธุรกิจออนไลน์บนช่องทางตลาดกลางพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ (E-Marketplace) ของผู้ประกอบการวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs). (วิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารเทคโนโลยี). วิทยาลัยนวัตกรรม: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

เมธา หริมเทพาธิป รวิช ตาแก้ว และคณะ. (2566). สังคมแห่งการแบ่งปันตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง : การศึกษาเชิงวิเคราะห์ วิจักษ์ และวิธาน. วารสารพุทธมัคค์ ศูนย์วิจัยธรรมศึกษา สำนักเรียนวัดอาวุธวิกสิตาราม, 8(1). 54–65.

วนัสรา จันทร์กมล. (2563). เงื่อนไขความสำเร็จในการดำเนินงานวิสาหกิจเพื่อสังคม ของวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดสุพรรณบุรี. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

วิทยา เชียงกูล. (2557). การพัฒนาเศรษฐกิจสังคมไทย: บทวิเคราะห์. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ฉับแกระ.

ศศิวัลย์ พูลสวัสดิ์ และคณะ. (2562). การศึกษาบทบาทและแนวทางการส่งเสริมการดำเนินธุรกิจเพื่อสังคมในกลุ่มธุรกิจขนาดย่อม จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. (รายงานการวิจัย). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ.

อัญณิฐา ดิษฐานนท์ และ อรพรรณ คงมาลัย. (2565). โมเดลการพัฒนาผู้ประกอบการขนาดกลางและขนาดย่อมเข้าสู่ตลาดออนไลน์อย่างประสบความสำเร็จ. วารสารเกษตรศาสตร์ธุรกิจประยุกต์, 16(25), 1–24.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-12-27

รูปแบบการอ้างอิง

พสุรัตน์บรรจง ช., ขุนทอง ส., & บุญเทียน ส. (2025). รูปแบบแพลตฟอร์มพัฒนาผู้ประกอบการธุรกิจออนไลน์เพื่อสังคม . มจร การพัฒนาสังคม, 10(3), 308–319. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JMSD/article/view/287580