การพัฒนากระบวนการและถ่ายทอดเทคโนโลยีการผลิตสารอาหารเสริมสำหรับพืชจากธรรมชาติ แก่เกษตรกรในตำบลตาเบา จังหวัดสุรินทร์

ผู้แต่ง

  • เที่ยงธรรม สิทธิจันทเสน คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์
  • นิคม ลนขุนทด คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์
  • สุรเชษฐ์ วรศรี คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์
  • อัษฎา วรรณกายนต์ คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์

คำสำคัญ:

สารอาหารเสริมพืชจากธรรมชาติ, การถ่ายทอดเทคโนโลยีการเกษตร, การพัฒนากระบวนการผลิต

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัญหาและความต้องการในการลดต้นทุนการผลิตและการใช้สารอาหารเสริมสำหรับพืชจากธรรมชาติ 2) พัฒนากระบวนการผลิตสารอาหารเสริมไคโตซานที่เหมาะสมและประเมินคุณภาพทางกายภาพของผลิตภัณฑ์ที่พัฒนาขึ้น 3) ถ่ายทอดความรู้และเทคโนโลยีการผลิตสารอาหารเสริมสำหรับพืชจากธรรมชาติแก่เกษตรกร และ 4) ประเมินความพึงพอใจของผู้เข้าร่วมต่อการถ่ายทอดความรู้และเทคโนโลยี กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย ได้แก่ เกษตรกรพื้นที่ตำบลตาเบา อำเภอปราสาท จังหวัดสุรินทร์ จำนวน 115 คน โดยใช้วิธีการคัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วย แบบสอบถาม แบบบันทึกและประเมินกระบวนการผลิต สื่อการถ่ายทอดความรู้ และแบบประเมินความพึงพอใจ ผลการวิจัยพบว่า เกษตรกรประสบปัญหาต้นทุนการผลิตเพิ่มขึ้นร้อยละ 76.2 คุณภาพดินเสื่อมโทรมร้อยละ 68.7 และปัญหาสุขภาพจากสารเคมี ร้อยละ 62.2 กระบวนการผลิตที่พัฒนาขึ้นใช้วัตถุดิบหลัก 3 ชนิด ได้แก่ ผงไคโตซานสำเร็จรูป น้ำสะอาด และน้ำส้มสายชู (5 เปอร์เซ็นต์) มีประสิทธิภาพดีกว่าวิธีดั้งเดิม โดยประหยัดต้นทุนได้ร้อยละ 50-55 ลดเวลาการผลิตเหลือเพียง 25-30 นาที และเพิ่มประสิทธิภาพการละลายเป็นร้อยละ 92 การถ่ายทอดความรู้ครอบคลุมทั้งคุณสมบัติของไคโตซาน กระบวนการผลิต การใช้งาน การออกแบบตราสินค้า และช่องทางตลาดออนไลน์ ผลการประเมินความพึงพอใจโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (ค่าเฉลี่ย 4.70) เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ด้านเนื้อหาและด้านการให้บริการได้คะแนนสูงสุดเท่ากันที่ 4.75 ด้านการนำไปใช้ประโยชน์ 4.65 และ ด้านความรู้ความเข้าใจ 4.64 ตามลำดับ ผลการประเมินสะท้อนให้เห็นความสำเร็จของการถ่ายทอดความรู้ ที่ทำให้เกษตรกรได้รับความรู้และมีความพึงพอใจต่อการให้บริการ และเกิดความเชื่อมั่นในการนำความรู้ไปประยุกต์ใช้จริง ซึ่งเป็นแนวทางในการพัฒนาศักยภาพการพึ่งตนเองของเกษตรกรได้อย่างยั่งยืน

เอกสารอ้างอิง

จิตนา ทำทอง, ทักษอร บุญชู และ ทรงศิลป์ พจน์ชนะชัย. (2549). ผลของไคโตซานต่อการงอกของสปอร์และการ เจริญเติบโตของเส้นใยเชื้อราสาเหตุโรคพืช. วารสารวิทยาศาสตร์เกษตร, 37(2) (พิเศษ), 116-118.

ถวัลย์ สวัสดิ์จิตต์ และส่งเสริม แสงทอง. (2564). การถ่ายทอดความรู้ในการผลิตดินผสมแก่กลุ่มเกษตรกรในเขต ตำบลบ้านธิ อำเภอบ้านธิ จังหวัดลำพูน. วารสาร มมร วิชาการล้านนา, 10(1), 27-36.

ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2549). การวิจัยและวิเคราะห์ทางสถิติด้วย SPSS. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพมหานคร: .

นงนุช บินรวดเร็ว. (2567). ประธานกลุ่มสตรีปลูกหม่อนเลี้ยงไหมอนุรักษ์พันธุ์ไทยพื้นบ้านตำบลตาเบา. สัมภาษณ์. 1 กุมภาพันธ์.

นฤมล ญาณสมบัติ. (2564). การพัฒนาศักยภาพในการพึ่งตนเองทางด้านเศรษฐกิจและส่งเสริมอาชีพชุมชนบ้านมหาราช อำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 10(2), 171-184.

บุญชม ศรีสะอาด. (2545). หลักการวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.

บุญลดา คุณาเวชกิจ และจักรกฤช ศรีลออ. (2564). การพัฒนาศักยภาพในการพึ่งตนเองด้วยการถ่ายทอดความรู้ในการผลิตปุ๋ยอินทรีย์ชีวภาพที่เหมาะสมกับเกษตรกรในตำบลหนองกุลา อำเภอบางระกำ จังหวัดพิษณุโลก. วารสารศิลปศาสตร์และอุตสาหกรรมบริการ, 4(2), 570-582.

ปกรณ์เกียรติ ไพรวัลย์. (2567). การพัฒนาต้นแบบเครื่องกวนไคโตซานแบบกึ่งอัตโนมัติสำหรับชุมชน. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 8(7), 115-126.

พรทิพย์ วงศ์แก้ว และศุภลักษณ์ สิงหบุตร. 2548. การศึกษาประสิทธิภาพของไคโตซานในการยับยั้งเชื้อแบคทีเรียและสาเหตุโรคสำคัญทางเศรษฐกิจของพืช. ปทุมธานี: ศูนย์เทคโนโลยีโลหะและวัสดุแห่งชาติ สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ.

พรรณี อัศวตรีรัตนกุล และ เกษม อัศวตรีรัตนกุล. (2555). ผลของไคโตซานต่อการชักนำความต้านทานเชื้อราในต้นมะละกอ. วารสารมหาวิทยาลัยทักษิณ, 15(3) (ฉบับพิเศษ), 1-6.

ภัทรธิรา ผลงาม, สุมณฑา ศรีสวัสดิ์ และ สุทัต หนูมาก. (2561). การพัฒนาศักยภาพในการพึ่งตนเองทางเศรษฐกิจชุมชนบ้านนาบอน จังหวัดเลย. วารสารวิจัยเพื่อการพัฒนาเชิงพื้นที่, 10(1), 44–54.

วิสาขา ภู่จินดา และนิชนันท์ ปฏิทัศน์. (2565). แนวทางการถ่ายทอดความรู้ด้านการจัดการขยะจากผู้สูงอายุสู่เด็ก. วารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 48(1), 101–

แววฤดี แววทองรักษ์ และ นูรฮายาตี สาและ. (2564). ผลของไคโตซานต่อการเจริญเติบโตของมะเขือเทศสีดา

ในระยะวัฒนภาค. วารสารมหาวิทยาลัยทักษิณ, 23(3), 1–9.

สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี กระทรวงศึกษาธิการ. (2559). หนังสือรายวิชาพื้นฐาน คณิตศาสตร์ เล่ม 1 ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ สกสค. ลาดพร้าว.

สาขาการออกแบบและเทคโนโลยี สสวท. (2567). กระบวนการเทคโนโลยี. สืบค้นเมื่อ 8 กันยายน 2567, จาก http://designtechnology.ipst.ac.th/?page_id=1094

สำนักงานพัฒนาการวิจัยการเกษตร (องค์การมหาชน). (2567). เกษตรอินทรีย์ คืออะไร และทำไมต้องเกษตรอินทรีย์?. สืบค้นเมื่อ 8 กันยายน 2567. จาก https://www.arda.or.th/detail/6186.

สุวลี จันทร์กระจ่าง. (2544). เอกสารประกอบการบรรยาย การประชุมเชิงปฏิบัติการไคตินและ ไคโตซานจากวัตถุดิบ.ธรรมชาติสู่การประยุกต์ใช้ : การประยุกต์ใช้ไคติน-ไคโตซาน. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุวิมล ติรกานันท์. (2546). การใช้สถิติในงานวิจัยทางสังคมศาสตร์ : แนวทางสู่การปฏิบัติ. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

องค์การบริหารส่วนตำบลตาเบา. (2568). ข้อมูลทั่วไป. สุรินทร์: องค์การบริหารส่วนตำบลตาเบา. สืบค้นเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ 2568, จาก https://www.tabao.go.th/index/?page=article1932

Cronbach, L. J. (1970). Essentials of psychological testing (5th ed.). New York, NY: Harper & Row.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-12-27

รูปแบบการอ้างอิง

สิทธิจันทเสน เ., ลนขุนทด น., วรศรี ส., & วรรณกายนต์ อ. (2025). การพัฒนากระบวนการและถ่ายทอดเทคโนโลยีการผลิตสารอาหารเสริมสำหรับพืชจากธรรมชาติ แก่เกษตรกรในตำบลตาเบา จังหวัดสุรินทร์. มจร การพัฒนาสังคม, 10(3), 248–261. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JMSD/article/view/288927