การประยุกต์หลักการจัดการธุรกิจตามแนวปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง: กรณีศึกษา ร้านหงษ์เพื่อนเกษตร ตำบลวะตะแบก อำเภอเทพสถิต จังหวัดชัยภูมิ
คำสำคัญ:
การจัดการ, ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง, การพึ่งตนเอง, ร้านหงษ์เพื่อนเกษตรบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันและปัญหาการจัดการธุรกิจ 5 ด้าน ได้แก่ ด้านคน ด้านเงิน ด้านวัสดุอุปกรณ์ ด้านการจัดการ และด้านการตลาดของร้านหงษ์เพื่อนเกษตร 2) ศึกษาแนวทางการประยุกต์หลักการจัดการธุรกิจตามแนวปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง และ 3) ศึกษาผลจากการประยุกต์หลักดังกล่าวต่อการพึ่งตนเองด้านเศรษฐกิจและสังคม การวิจัยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพแบบกรณีศึกษา ผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 26 คน คัดเลือกแบบเจาะจงจากผู้บริหาร ผู้ปฏิบัติงาน ลูกค้า คู่ค้า ผู้นำชุมชน และผู้เกี่ยวข้อง เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการสังเกตแบบมีส่วนร่วมและไม่มีส่วนร่วม ร่วมกับการสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้างและไม่มีโครงสร้าง และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) การจัดการธุรกิจทั้ง 5 ด้านมีการดำเนินงานอย่างเป็นระบบมากขึ้น โดยด้านคนมีการกำหนดหน้าที่และจัดสวัสดิการ แต่ยังพบปัญหาการควบคุมบุคลากร ด้านเงินใช้ทุนของครอบครัวและไม่มีนโยบายกู้เงิน แต่เคยมีปัญหาสินค้าคงคลังเกินความจำเป็น ด้านวัสดุอุปกรณ์มีการใช้เทคโนโลยีสนับสนุนการบริหารสินค้า แต่ยังพบความไม่สมดุลของสินค้าคงคลัง ด้านการจัดการยังมีข้อจำกัดด้านกิจกรรมส่งเสริมการขาย และด้านการตลาดเผชิญการแข่งขันและการสร้างเครือข่ายที่ยังไม่เข้มแข็ง 2) การประยุกต์ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงประกอบด้วยความพอประมาณ ความมีเหตุผล การมีภูมิคุ้มกันที่ดี ภายใต้เงื่อนไขความรู้และคุณธรรม โดยนำมาใช้กำกับการใช้ทรัพยากร การตัดสินใจ การบริหารความเสี่ยง และความสัมพันธ์กับผู้เกี่ยวข้อง และ 3) การพึ่งตนเองด้านเศรษฐกิจเกิดจากการลดรายจ่าย การไม่ก่อหนี้เกินความจำเป็น การใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่า และการเพิ่มรายได้จากกิจกรรมที่หลากหลาย ส่วนด้านสังคมเกิดจากการแบ่งปันและเกื้อกูลคนงาน ลูกค้า คู่ค้า วัด โรงเรียน และชุมชน
เอกสารอ้างอิง
ปาริชาติ คุณปลื้ม. (2564). การนำหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงไปประยุกต์ใช้ในยุคที่มีการแพร่ระบาดของโคโรน่าไวรัส: การประยุกต์ใช้หลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในธุรกิจ. วารสารด้านการบริหารรัฐกิจและการเมือง. 10(2), 50–61.
ปิยพัชร์ ศรีวงษ์วิศาล, ภัทรวุฒิ สมยานะ, กมลทิพย์ คำใจ, และชุติวลัญชน์ เสมมหาศักดิ์. (2568). การขับเคลื่อนธุรกิจของผู้ประกอบการวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SME) ตามแนวทางปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง กรณีศึกษา จังหวัดลำพูน. วารสารวิชาการวิทยาลัยบริหารศาสตร์. 8(2), 152–175.
มูลนิธิชัยพัฒนา. (ม.ป.ป.). เศรษฐกิจพอเพียง. https://www.chaipat.or.th/site-content/item/3579-2010-10-08-05-24-39.html
สมพร ปานยินดี, และจันจิราภรณ์ ปานยินดี. (2562). การดำเนินธุรกิจตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง การมุ่งเน้นการประกอบการ ความรับผิดชอบต่อสังคม ที่มีอิทธิพลต่อความยั่งยืนของธุรกิจค้าปลีกในกรุงเทพมหานคร. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์. 4(1), 1–16.
สุชีรา ธนาวุฒิ, บรรพต วิรุณราช, และลลิต ถนอมสิงห์. (2560). การสังเคราะห์องค์ประกอบปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงไปปฏิบัติจริงในการพัฒนาธุรกิจ. วารสารวิทยาลัยพาณิชยศาสตร์บูรพาปริทัศน์. 12(1), 45–62.
สุเทพ ศรีบุญเพ็ง, และวิโรจน์ เจษฎาลักษณ์. (2558). การประยุกต์หลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในการดำเนินธุรกิจของร้านชัยเจริญ เมล็ดพันธุ์ข้าว ตำบลดอนกำยาน อำเภอเมือง จังหวัดสุพรรณบุรี. Veridian E-Journal, Silpakorn University (Humanities, Social Sciences and Arts). 8(2), 1377–1392.
สุบรรณ เอี่ยมวิจารณ์. (2556). การประยุกต์ใช้ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงกับธุรกิจค้าปลีกกลุ่มจังหวัดลำดับที่ 12 ของไทย. วารสารพัฒนบริหารศาสตร์. 53(1), 161–190.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสาร มจร การพัฒนาสังคม

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.