Development of A Model for Promoting Community Participation In The Development of Schools Under the Nonthaburi Primary Educational Service Area Office
Keywords:
Development, Community Participation, Schools, NonthaburiAbstract
This research article aims: 1) to study the current conditions and factors related to community participation in school development under the Office of Nonthaburi Primary Educational Service Area; 2) to develop a model for promoting community participation in school development under the Office of Nonthaburi Primary Educational Service Area; 3) to pilot the model for promoting community participation in school development under the Office of Nonthaburi Primary Educational Service Area; and 4) to evaluate the model of community participation in school development under the Office of Nonthaburi Primary Educational Service Area. The research employed a mixed-methods approach. The sample consisted of administrators, teachers, experts, and parents totaling 275 persons, and 25 purposively selected key informants. Research instruments included questionnaires, in-depth interviews, and focus group discussions. Data were analyzed using descriptive statistics and content analysis.
The results showed that the overall level of community participation in school development was at a high level (x̄ = 3.51, S.D. = 0.80). The dimension of operations and activity implementation had the highest mean, while the dimension of monitoring and evaluation had the lowest mean. Key supporting factors included leadership of administrators and positive relationships between teachers and parents. Obstacles included unsystematic communication channels and time constraints.
The model development result emerged as the “BAWORN+NON Model” consisting of four main components: relationship building, collaborative practice, sharing of local wisdom, and creating a sense of shared ownership, together with an operational process based on P-D-C-A-R. The pilot implementation at Wat Koo School (Nantaphiwatthaya) found that the level of participation after using the model (x̄ = 4.65, S.D. = 0.55) was significantly higher than before using the model at the .05 level. Moreover, observable outcomes occurred, such as the establishment of a LINE Official Account communication channel, the “Community Sage Teaching Arts” project, and an increase in community volunteers supporting school landscape development.
The model evaluation results indicated very high levels of appropriateness and feasibility. The components were clear, comprehensive, and aligned with the local context, helping to enhance participation in all dimensions and fostering a sustainable culture of collaboration among home, temple, and school.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). กรอบทิศทางการปฏิรูปการศึกษาในทศวรรษที่สอง (พ.ศ. 2552-2561). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
กันตภณ หนูทองแก้ว. (2560). การประยุกต์หลักทศพิธราชธรรมในการบริหารงานของผู้บริหารเทศบาลเมืองสิงหนคร จังหวัดสงขลา. วารสาร มหาจุฬานาครทรรศน์, 4(1), 47–61
กิตติศักดิ์ จิตต์มั่น. (2562). ปัจจัยความสำเร็จในการสร้างเครือข่ายความร่วมมือระหว่างโรงเรียนกับชุมชน. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์วิญญูชน.
จิรัฐิติกาล บุญอินทร์, ชวน ภารังกุล. (2562). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วมของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิจิตร เขต 2. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น, 16(1), 318–325
ทิศนา แขมมณี. (2560). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 21). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พรชัย ศรีสารคาม. (2558). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการศึกษา: จากทฤษฎีสู่การปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เพียงตา กิจหิรัญวงศ์. (2561). รายงานการวิจัยการพัฒนาคุณภาพมาตรฐานการศึกษาของโรงเรียนในสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดนนทบุรี: กรณีศึกษาโรงเรียนวัดเสาธงหิน. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 46(3), 154–173.
สมบัติ กาญจนารัตน์. (2564). การประเมินและการยอมรับนวัตกรรมการบริหารการศึกษาในยุคดิจิทัล. นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี. (2566). รายงานสรุปผลการดำเนินงานและประเมินตนเองของสถานศึกษา ประจำปีการศึกษา 2565. นนทบุรี: กลุ่มนโยบายและแผน.
เสวก บุญประสพ, สุนทรี ดวงทิพย์ และเฉลิมชัย มนูเสวต. (2557). กลยุทธ์การพัฒนาการมีสวนร่วมของชุมชนในการพัฒนาคุณภาพการศึกษาโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตากเขต 1 และเขต 2. วารสารการวิจัยกาสะลองคํา, 191–202.
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297–334. https://doi.org/10.1007/BF02310555
Epstein, J. L. (2018). School, family, and community partnerships: Your handbook for action (4th ed.). Thousand Oaks, CA: Corwin Press.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30, 607–610.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 Journal of MCU Social Development
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
