การประเมินผลโครงการพัฒนาศักยภาพกลุ่มผลิตภัณฑ์ขนมพื้นบ้าน ชุมชนบ้านด่าน หมู่ที่ 4 ตำบลเกาะแต้ว อำเภอเมือง จังหวัดสงขลา โดยประยุกต์ใช้แนวทางการประเมินของเคิร์กแพทริค
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัย เพื่อประเมินโครงการพัฒนาศักยภาพกลุ่มผลิตภัณฑ์ขนมพื้นบ้านชุมชนบ้านด่าน หมู่ที่ 4 ตำบลเกาะแต้ว อำเภอเมือง จังหวัดสงขลา โดยมุ่งเพิ่มรายได้และยกระดับวิสาหกิจชุมชน โดยประยุกต์ใช้รูปแบบการประเมินของเคิร์กแพทริค ซึ่งเป็นรูปแบบการประเมินที่เน้นการฝึกอบรม เป็นการประเมินผล 4 มิติ 1) การประเมินปฏิกิริยา 2) การประเมินการเรียนรู้ 3) การประเมินพฤติกรรม และ 4) การประเมินผลลัพธ์ที่เกิดต่อองค์กร กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ คือ กลุ่มผลิตภัณฑ์ขนมพื้นบ้านชุมชนบ้านด่าน ที่เข้าร่วมโครงการ จำนวน 50 คน ประกอบด้วยคณะกรรมการและสมาชิก เลือกตัวอย่างโดยการสุ่มอย่างง่าย และผู้นำชุมชนจำนวน 15 คน เลือกตัวอย่างแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามมาตราประมาณค่า 5 ระดับของ Likert สถิติที่ใช้ คือ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ t-test ผลการวิจัยพบว่า มิติที่ 1 การประเมินปฏิกิริยา ผู้อบรมมีความพึงพอใจโดยภาพรวม อยู่ในระดับมาก ( = 4.38, S.D. = 0.59) และเมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ทุกด้านอยู่ในระดับมาก มิติที่ 2 การประเมินการเรียนรู้ ผู้อบรมมีความพึงพอใจในด้านการนำความรู้ที่ได้รับจากการอบรมไปใช้ โดยภาพรวมผู้อบรมมีความรู้หลังอบรม สูงกว่าก่อนอบรมอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.01 มิติที่ 3 การประเมินพฤติกรรม ผู้อบรมมีความพึงพอใจในภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( = 4.16, S.D. = 0.66) เมื่อพิจารณารายข้อ พบว่า ทุกข้ออยู่ในระดับมาก ถึงมากที่สุด และมิติที่ 4 การประเมินผลลัพธ์ที่เกิดต่อองค์กร ระดับความคิดเห็นของผู้นำชุมชน โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( = 4.38, S.D. = 0.26) เมื่อพิจารณารายข้อ พบว่า ทุกข้ออยู่ในระดับมาก ถึงมากที่สุด
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา(กสศ.). (2563). มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลาจัดโครงการพัฒนาศักยภาพกลุ่มผลิตขนมพื้นบ้าน ชุมชนบ้านด่าน จังหวัดสงขลา เพื่อเพิ่มรายได้และเตรียมความพร้อมสู่การเป็นวิสาหกิจชุมชน. เรียกใช้เมื่อ 20 มิถุนายน 2567 จาก https://community.eef.or.th/communities/2563-beginning-106/
เกษสุนีย์ บำรุงจิตต์ และชญานนท์ กุณฑลบุตร. (2563). แนวทางการพัฒนาคุณภาพชีวิตและอาชีพเสริมของประชาชนในชุมชนตำบลด่านทับตะโก อำเภอจอมบึง จังหวัดราชบุรี. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร.
คุลยา ศรีโยม และคณะ. (2563). การพัฒนาศักยภาพกลุ่มผลิตภัณฑ์ขนมพื้นบ้านชุมชนบ้านด่าน หมู่ที่ 4 ตำบลเกาะแต้ว อำเภอเมือง จังหวัดสงขลา เพื่อเพิ่มรายได้และยกระดับสู่วิสาหกิจชุมชน. ใน รายงานวิจัย. มหาวิทยาลัยราชภัฎสงขลา.
ชัญญาภัค วงศ์บา และกิ่งกาญจน์ จงใจหาญ. (2555). ประเมินผลการฝึกอบรมตามโครงการ CHAMPION โดยประยุกต์ใช้แนวทางการประเมินของเคิร์กแพทริค. วารสารสำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 7 ขอนแก่น, 19(1), 27-38.
ธเนศ ดาวรุ่งโรจน์ และคณะ. (2562). การประเมินโครงการฝึกอบรมผู้ประเมินคุณภาพการศึกษาภายในระดับหลักสูตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. วารสารศึกษาศาสตร์ปริทัศน์, 34(3), 171-177.
ธันยพร จารุไพศาล. (2567). การตระหนักรู้ตนเอง (Self-awareness) คืออะไรและพัฒนาอย่างไร. เรียกใช้เมื่อ 13 เมษายน 2567 จาก www.workwithpassiontraining.com/17815526/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3
สมหวัง พิธิยานุวัฒน์. (2559). วิธีวิทยาการประเมิน : ศาสตร์แห่งคุณค่า. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อาร์ม สุขพิชัย. (2567). องค์ประกอบสำคัญ ที่ส่งผลต่อการตระหนักรู้ในตนเอง. เรียกใช้เมื่อ 13 เมษายน 2567 จาก https://selminder.com/knowledge-hub/3
Daorungroj, T. et al. (2014). A Model of Utility Perception of Quality Assurance System, Kasetsart University. Journal of Industrial Education, 13(2), 159-167.
Fraenkel, R. J. & Wallen, E. N. (2006). How to design and evaluate research ineducation. (6th ed.). Boston: McGraw-Hill.
Jacobs, L. C. (1991). Test Reliability.IU Bloomington Evaluation Services and Testing (Best). Bloomington, IN: Indiana University Blomington.
Kirkpatrick, D. L. (1978). Evaluation In-House Training Programs. Training and Development Journal, 32(9), 6-9.