DEVELOPMENT MODEL SPECIAL CHILDREN IN THE CENTURY 21 FOR INCLUSIVE SCHOOLS USING THREE BASE MODEL OF CHAINAT PROVINCE
Main Article Content
Abstract
This study aimed to develop a model for special needs children's development in the 21st century using the Three - Base Model for inclusive primary schools in Chai Nat Province. The research followed the Research and Development (R&D) methodology, conducted in four phases: 1) studying and analyzing fundamental data, 2) designing and developing the model, 3) implementing
the model, and 4) evaluating the model's effectiveness. Key informants included three experts with experience in inclusive education and instructional model development, eight school administrators, eight teachers, and eight parents from the prototype inclusive schools in Chai Nat Province, totaling 24 key informants selected through purposive sampling. The sample group consisted of 83 school administrators, 166 teachers, 166 students, and 83 parents, totaling 498 participants. The sample size was determined using Krejcie & Morgan's formula and selected through simple random sampling. Data analysis employed basic statistical methods, including percentage, mean, standard deviation, and content analysis. The research findings revealed that: 1) In terms of fundamental data, teachers, parents, and the community lacked understanding of the inclusive education system and had limited access to appropriate learning materials and resources. 2) The model design and development were based on the Threefold Training principle (morality, concentration, and wisdom), Applied Behavior Analysis (ABA), and Collaborative Inclusive Education. The model comprised five components: principles, objectives, content, instructional activities,
and assessment. 3) The model implementation showed a statistically significant improvement in 21st - century skills among special needs children, particularly in learning, life skills, and communication. and 4) The evaluation results indicated that the model was highly suitable and feasible, with participants expressing a high level of satisfaction.
Article Details
References
ทิศนา แขมมณี. (2555). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธีระ รุญเจริญ. (2550). ความเป็นมืออาชีพในการจัดและบริหารการศึกษา ยุคปฏิรูปการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร: ข้าวฟ่าง.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2553). พุทธธรรม. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สาวิตรี เถาว์โท. (2558). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิดการเรียนรู้ แบบผสมผสานรายวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารข้ามวัฒนธรรม สำหรับนักศึกษาปริญญาบัณฑิตมหาวิทยาลัยราชภัฏ. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาวิจัยหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2561). รายงานสถานการณ์การศึกษาสำหรับเด็กพิเศษในประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). ข้อมูลนักเรียนพิการเรียนรวมในปี พ.ศ. 2563. เรียกใช้เมื่อ
กรกฎาคม 2564 จาก http://specialbasic.specialset.bopp.go.th/specialbasic/download/studentall_deform_2563_1.pdf
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). นโยบายและแนวทางการศึกษาสำหรับเด็กพิการในประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
อนุชิต บุญมาก. (2560). การพัฒนาแนวทางการจัดการเรียนร่วมสำหรับสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 1. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
Cooper, J. O. et al. (2020). Applied Behavior Analysis. Boston, MA: Pearson.
Friend, M. & Bursuck, W. D. (2019). Including Students with Special Needs: A Practical Guide for Classroom Teachers. Boston, MA: Pearson.
Kruse, K. (2008). Introduction to Instructional Design and the ADDIE Model. Pathum Thani: e-Learning Guru.
OECD. (2018). The Future of Education and Skills: Education 2030. Paris: OECD Publishing.
UNESCO. (2020). Education for All. Retrieved July 1, 2021, from https://en.unesco.org/themes/education-all.