THE DYNAMICS OF BLENDED LEARNING MANAGEMENT IN OPPORTUNITY EXPANSION SCHOOLS: IMPLICATIONS FOR THE NEXT NORMAL ERA
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
In the post-COVID-19 era, the Thai education system has undergone significant transformations in learning formats, resource management, and efforts to reduce educational inequality. Opportunity Expansion Schools (OES), which play a vital role in providing equitable education access for children in rural and disadvantaged areas, continue to face structural limitations such as a shortage of qualified teachers, restricted budgets, inadequate technological readiness, and persistent reliance on conventional management approaches. These constraints hinder effective responses to the digital-age context and the learning needs of 21st-century students. The COVID-19 crisis has further exposed gaps in digital literacy among teachers and learners, as well as disparities in access to educational media and technology. Accordingly, this academic article aims to explore and synthesize the dynamics of blended learning management in OES within the context of the Next Normal. The study draws upon theoretical and empirical perspectives, including the concepts of blended learning, dynamic theory, constructivism, and related research, to develop a dynamic conceptual framework that reflects both theoretical depth and practical applicability. The synthesis indicates that OES must develop management strategies that integrate teacher professional development, the utilization of technology and innovation, the cultivation of adaptive organizational culture, and balanced stakeholder participation. Furthermore, the study emphasizes the importance of policy implementation to enhance teachers’ digital competencies, invest in technological infrastructure, and strengthen collaborative networks among schools, communities, and educational agencies. These measures collectively aim to improve learning quality, reduce educational inequality, and promote sustainable educational development in the Next Normal era.
Article Details
References
จิรกาญจน์ แผนกุล และคณะ. (2567). โมเดลเชิงสาเหตุของปัจจัยการบริหารสถานศึกษาที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาสังกัดสำนักงาคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ, 6(1), 170-187.
เชรษฐรัฐ กองรัตน์. (2565). ห้องเรียนกลับด้าน (Flipped Classroom): การจัดการเรียนรู้ภาษาไทยเพื่อพัฒนาผู้เรียนในยุคความปกติถัดไป (Next Normal). วารสารราชพฤกษ์, 20(2), 1-15.
ณัฐพัชร์ บุญเกตุ. (2564). การบริหารการจัดการเรียนรู้ในยุคฐานวิถีชีวิตใหม่ของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา. วารสาร Roi Kaensarn Academi, 6(8), 69-80.
ไพโรจน์ ปิยะวงศ์วัฒนา และคณะ. (2559). การเรียนรู้ขององค์กรและความสามารถเชิงพลวัตที่มีอิทธิพลต่อผลการดำเนินงาน. WMS Journal of Management, 5(3), 22-34.
รัชนี เตชา และคณะ. (2567). การบริหารโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาที่ส่งเสริมคุณลักษณะของห้องเรียนประสิทธิภาพสูง. Journal of Education and Innovation, 27(1), 212-228.
ศดานันท์ เลียบภูเขียว และยุทธศาสตร์ กงเพชร. (2567). การดําเนินงานตามระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในยุควิถีปกติใหม่ของโรงเรียนในสังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิ เขต 2. วารสารพุทธปรัชญาวิวัฒน์, 8(2), 329-339.
โสวนีย์ จงแดง และอภิชาติ เลนะนันท์. (2566). พัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานเพื่อพัฒนาทักษะการแก้ปัญหาของนักเรียน โรงเรียนบ้านกลาง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชุมพร เขต 1. วารสารมหาจุฬาอุบลปริทรรศน์, 8(3), 271-284.
อมราวดี พงษ์เจริญ และคณะ. (2565). การศึกษาปัญหาการบริหารงานกิจการนักเรียนของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิจิตร เขต 2. วารสารการบริหารการศึกษาและนวัตกรรมการศึกษา, 2(2), 28-38.
อลิษา อยู่ยัง และคณะ. (2567). ปัญหาการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 2. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 9(5), 215-226.
Adukia, A. & Evans, D. (2023). Most out-of-school children are in rural areaseducation systems must serve them better. Center for Global Development. Retrieved January 15, 2025, from https://www.cgdev.org/blog/most-out-school-children-are-rural-areas-education-systems-must-serve-them-better
Bertalanffy, L. v. (1968). General system theory: Foundations, development, applications. New York: George Braziller.
Bower, M. et al. (2015). Design and implementation factors in blended synchronous learning environments: Outcomes from a cross-case analysis. Computers & Education, 86(2015), 1-17.
Chaiyasit, W. et al. (2023). Hybrid Teaching using problem-based learning to promote self-directed learning abilities of students during the COVID-19 pandemic. International Journal of Learning, Teaching and Educational Research, 22(8), 1-22.
Dabie, P. K. (2025). Closing the Opportunity Gap: Bridging the Digital Divide in the US Schools. Open Journal of Social Sciences, 13(2), 85-100.
Dillon, A. et al. (2024). What are the success factors for schools in remote Indigenous communities? British Educational Research Journal, 50(3), 944-963.
Downes, S. (2007). What connectivism is. Half an Hour, February 3, 2007. Retrieved March 18, 2025, from https://halfanhour.blogspot.com/2007/02/what-connectivism-is.html
Duffy, T. M. & Cunningham, D. J. (1996). Constructivism: Implication for the Design and Delivery of Instruction. New York: Simon & Schuster Macmillan.
Fraley, H. et al. (2024). Trauma-informed research with emerging adult survivors of sexual violence. Clinical Nursing Research, 33(5), 429-436.
Ghimire, B. (2022). Blended learning in rural and remote schools: Challenges and opportunities. International Journal of Technology in Education, 5(1), 45-58.
Henríquez, V. & Hilliger, I. (2024). Blended learning in rural K-12 education: Stakeholder dynamics and recommendations. Journal of Computer Assisted Learning, 40(2), 233-248.
Hrastinski, S. (2019). What do we mean by blended learning? TechTrends, 63(5), 564-569.
Ibarra-Vargas, S. et al. (2023). A bibliometric and cluster analysis of blended learning literature. IEEE Revista Iberoamericana De Tecnologias Del Aprendizaje, 18(1), 86-99.
Ingersoll, R. et al. (2023). Teacher shortages and turnover in rural schools in the US: An organizational analysis. Educational Administration Quarterly, 59(2), 396-431.
Jantunen, A. et al. (2012). Beyond appearances-do dynamic capabilities of innovative firms actually differ? European management journal, 30(2), 141-155.
Karanasios, S. et al. (2017). Exploring the use of contradictions in activity theory studies: An interdisciplinary review. In Presented at the 33rd EGOS Colloquium: The Good Organization, Copenhagen: Chulalongkorn Business School
Liu, M. et al. (2024). Handbook of Educational Reform Through Blended Learning. Singapore: Springer.
Maslow, A. H. (1968). Toward a psychology of being. (2nd ed.). New York: Van Nostrand Reinhold.
Reigeluth C. M. & Carr-Chellman, A. A. (2009). Instructional-design theories and models: Building a common knowledge base (Vol. 3). New York: Routledge.
Rogers, C. R. (1969). Freedom to learn. Columbus: Charles E. Merrill.
Siemens, G. (2005). Connectivism: A learning theory for the digital age. International Journal of Instructional Technology and Distance Learning, 2(1), 3-10.
Teece, D. J. (2012). Dynamic Capabilities: Routines versus Entrepreneurial Action. Journal of Management Studies, 49(8), 1395-1401.
Tonbuloğlu, B. & Tonbuloğlu, İ. (2023). Trends and patterns in blended learning research (1965-2022). Education and Information Technologies, 28(11), 13987-14018.
Vygotsky, L. (1978). Mind in Society: The developmental of Higher Psychological process. Cambridge: Harvard University Press.
