COMPONENTS OF INTEGRATED LEADERSHIP OF SCHOOL ADMINISTRATORS
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purpose of this research article was to examine the components of integrated leadership among school administrators in primary schools in the Northeastern region of Thailand. This study employed a mixed-methods approach comprising three phases. Phase 1 involved identifying the components of integrated leadership through a review of documents, concepts, theories, and related research from a total of 10 sources. The synthesized components were then screened to retain only those that appeared repeatedly and had a frequency of at least 50 percent, which were designated as the preliminary components. Phase 2 consisted of interviews with five experts, selected through purposive sampling, to obtain their perspectives on the components of integrated leadership. Semi-structured interviews were used, and the data obtained were analyzed to refine and further develop the components to ensure greater clarity and comprehensiveness. Phase 3 focused on assessing the appropriateness of the synthesized and refined components by five experts. The research instruments included a document analysis form, a semi-structured interview form, and a five-point rating scale questionnaire. Data were analyzed using basic statistics, namely frequency, percentage, mean, and standard deviation. The research findings revealed that the components of integrated leadership derived from document synthesis and expert interviews consisted of five key components: 1) Vision 2) Teamwork 3) Emotional Intelligence 4) Creativity and 5) Achievement Motivation. The evaluation of their appropriateness by experts indicated that the overall suitability of the integrated leadership components was at the highest level ( = 4.74, S.D. = 0.49).
Article Details
References
นารี น้อยจินดา. (2559). การพัฒนาภาวะผู้นำเชิงบูรณาการสำหรับผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต, 10(2), 69-80.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
ปทุมพร เปียถนอม. (2554). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงบูรณาการสำหรับผู้บริหารสถาบันอุดมศึกษาเอกชน. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิมพ์รภัส ประสีระเตสัง. (2562). “องค์ประกอบและตัวบ่งชี้การบริหารเชิงบูรณาการของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาภาคกลาง”. วารสารบริหารการศึกษา มศว, 16(30), 1-13.
วาโร เพ็งสวัสดิ์. (2551). วิธีวิทยาการวิจัย. กรุงเทพมกานคร: สุวีริยาสาส์น.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2561). มาตรฐานการศึกษาของชาติ พ.ศ. 2561. กรุงเทพมหานคร: บริษัท 21 เซ็นจูรี่ จำกัด.
Fullan, M. (2001). Leading in a culture of change. San Francisco: Jossey-Bass.
Guilford, J. P. (1967). The nature of human intelligence. New York: McGraw-Hill.
Johnson, D. W. & Johnson, R. T. (2005). Joining together: Group theory and group skills. (9th ed.). Boston: Allyn & Bacon.
Kettunen, J. (2015). Integrated management of higher education: Leadership, quality and policy. Rotterdam: Sense Publishers.
Locke, E. A. & Latham, G. P. (2002). Building a practically useful theory of goal setting and task motivation: A 35-year odyssey. American Psychologist, 57(9), 705-717.
Mayer, J. D. & Salovey, P. (1997). What is emotional intelligence? . In Salovey, P. & Sluyter, D. J. (Eds.), Emotional development and emotional intelligence: Educational implications (pp. 3-31). New York: Basic Books.
Sukartini, T. et al. (2021). Teamwork and self-efficacy of teachers related to professional creativity in education. Journal of Educational Research and Evaluation, 25(2), 155-168.
Zhang, L. et al. (2023). Visionary leadership and creativity in educational organizations: The mediating role of shared goals. International Journal of Educational Management, 37(4), 512-527.
