การพัฒนารูปแบบการเป็นองค์กรแห่งนวัตกรรมเพื่อพัฒนาผู้เรียนสู่การเป็นนวัตกรของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ ความต้องการจำเป็น และแนวทางการเป็นองค์กรแห่งนวัตกรรม 2) พัฒนารูปแบบ และ 3) ประเมินผลการใช้รูปแบบ การวิจัยมี 3 ระยะ
ระยะที่ 1 ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ ความต้องการจำเป็น และแนวทางการเป็นองค์กรแห่งนวัตกรรม ประชากร ได้แก่ ผู้บริหาร และครู กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 330 คน ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 7 คน เครื่องมือเป็นแบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์ ระยะที่ 2 พัฒนารูปแบบ โดยการสัมมนาอิงผู้เชี่ยวชาญกับผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 9 คน เครื่องมือเป็นแบบบันทึกการสัมมนาอิงผู้เชี่ยวชาญ และการสนทนากลุ่ม กับผู้บริหาร และครู จำนวน 12 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบประเมินความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์ ระยะที่ 3 ประเมินผลการใช้รูปแบบ เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสัมภาษณ์ แบบประเมินคุณลักษณะการเป็นนวัตกรของผู้เรียน และแบบสอบถามความพึงพอใจ ผู้ให้ข้อมูลเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4-6 จำนวน 570 คน ผู้บริหารสถานศึกษา และหัวหน้างานบริหารวิชาการ จำนวน 38 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบัน โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( = 4.24, S.D. = 0.58) สภาพที่ต้องการ โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (
= 4.56, S.D. = 0.48) 2) รูปแบบการเป็นองค์กรแห่งนวัตกรรม พบว่า มี 6 องค์ประกอบ ได้แก่ 2.1) หลักการ 2.2) วัตถุประสงค์ 2.3) ปัจจัยนำเข้า 2.4) วิธีการดำเนินงาน 2.5) ผลผลิต และ 2.6) เงื่อนไขความสำเร็จ และ 3) การประเมินคุณลักษณะการเป็นนวัตกรของผู้เรียน โดยภาพรวม พบว่า ก่อนทดลองใช้รูปแบบคุณลักษณะการเป็นนวัตกรของผู้เรียน อยู่ในระดับปานกลาง หลังทดลองใช้รูปแบบคุณลักษณะการเป็นนวัตกรของผู้เรียน อยู่ในระดับดีเยี่ยม ความพึงพอใจของรูปแบบและคู่มือการใช้รูปแบบ โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ขนิษฐา ม่วงศรีจันทร์. (2564). รูปแบบการบริหารเพื่อพัฒนาคุณลักษณะความเป็นนวัตกรของนักเรียนในโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา. ใน ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ขวัญชนก แสงท่านั่ง. (2563). รูปแบบการพัฒนาสถานศึกษาสู่องค์กรแห่งนวัตกรรม สำหรับสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน โดยศึกษาองค์กรแห่งนวัตกรรมสำหรับสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.
จักภัทสรัณย์ ไตรรัตน์ และสิรินธร สินจินดาวงศ์. (2563). การพัฒนาสถานศึกษาสู่องค์กรนวัตกรรม กรณีศึกษา: โรงเรียนในสหวิทยาเขตวิภาวดี. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยรังสิต.
ชูชาติ พ่วงสมจิตร์. (2560). แนวคิดเกี่ยวกับนวัตกรรมการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ. นนทบุรี: มหาวิทยาลัย สุโขทัยธรรมาธิราช.
ธารารัตน์ เพชรส่งศรีม. (2566). การพัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาสู่การเป็นองค์กรนวัตกรรม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 2. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.
พระราชบัญญัติพื้นที่องค์กรนวัตกรรม พ.ศ. 2562. (2562). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 136 ตอนที่ 56 ก หน้า 102-120 (30 เมษายน 2562).
พัชรพร อยู่ยืน และคณะ. (2560). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเป็นนวัตกร: กรณีศึกษาผลิตภัณฑ์ PUNN. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 2. (2566). สารสนเทศสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 2 ปีการศึกษา 2566. นครศรีธรรมราช: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 2.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). การพัฒนาผู้เรียนให้เป็นนักประดิษฐ์จากบทเรียนการจัดการเรียนรู้ของครูผู้สร้างนักประดิษฐ์. กรุงเทพมหานคร: เอ็น 60 รัตนเทรดดิง.
สุบัน มุขธระโกษา และคณะ. (2561). ความเป็นมืออาชีพของผู้บริหารสถานศึกษายุคไทยแลนด์ 4.0. วารสารวิชาการสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ สาขามนุษศาสตร์และสังคมศาสตร์, 4(2), 453-461.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
