การพัฒนาชุดฝึกทักษะชีวิตด้านมนุษยสัมพันธ์ตามหลักสังคหวัตถุ 4 สำหรับนักศึกษาอาชีวศึกษาวิทยาลัยเทคโนโลยีเอเชียลพบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัญหาและความต้องการในการพัฒนาทักษะชีวิตด้านมนุษยสัมพันธ์สำหรับนักศึกษา อาชีวศึกษาวิทยาลัยเทคโนโลยีเอเชียลพบุรี 2) พัฒนาชุดฝึกทักษะชีวิตด้านมนุษยสัมพันธ์ตามหลักสังคหวัตถุ 4 สำหรับนักศึกษาอาชีวศึกษาวิทยาลัยเทคโนโลยีเอเชียลพบุรี และ 3) ทดลองใช้และปรับปรุงชุดฝึกทักษะชีวิตด้านมนุษยสัมพันธ์ตามหลักสังคหวัตถุ 4 สำหรับนักศึกษาอาชีวศึกษาวิทยาลัยเทคโนโลยีเอเชียลพบุรี การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยและพัฒนา (Research and Development: R&D) โดยดำเนินการวิจัยและพัฒนา 3 ระยะ ได้แก่ การสำรวจปัญหาและความต้องการ การพัฒนาชุดฝึกทักษะ และการทดลองใช้พร้อมปรับปรุงเครื่องมือ ประชากรประกอบด้วยนักศึกษา 103 คน และผู้ให้ข้อมูลจากการสัมภาษณ์ การสนทนากลุ่ม และการประชุมเชิงนโยบายรวมทั้งสิ้น 27 คน ใช้เครื่องมือทั้งแบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ และแบบประเมิน สถิติที่ใช้ ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบ t-test และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า นักศึกษามีความต้องการพัฒนาทักษะมนุษยสัมพันธ์ในระดับมาก ผู้วิจัยจึงพัฒนาชุดฝึกทักษะชีวิตตามหลักสังคหวัตถุ 4 จำนวน 5 ชุด ซึ่งได้รับการประเมินจากผู้เชี่ยวชาญว่ามีความเหมาะสมในระดับมากที่สุด และมีศักยภาพในการส่งเสริมทักษะมนุษยสัมพันธ์ของนักศึกษาอย่างมีประสิทธิภาพ ผลการทดลองใช้ตามแบบแผน One Group Pretest-Posttest Design พบว่า คะแนนทักษะหลังการใช้ชุดฝึกสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 สะท้อนให้เห็นถึงประสิทธิผลของชุดฝึกอย่างชัดเจน นอกจากนี้ นักศึกษามีความคิดเห็นต่อชุดฝึกในระดับมาก ( = 3.90, S.D. = 0.79) และผลการประชุมเชิงนโยบายชี้ว่าชุดฝึกมีความเป็นไปได้ มีประโยชน์ เหมาะสม และสอดคล้องกับบริบทของวิทยาลัยในระดับสูงมาก (
= 4.85, S.D. = 0.16)
Article Details
เอกสารอ้างอิง
โควีย์, สตีเฟน อาร์. (2556). 7 อุปนิสัยพัฒนาสู่ผู้มีประสิทธิผลสูง แปลและเรียบเรียงจาก The 7 Highly Effective People, แปลโดย สงกรานต์ จิตสุทธิภากร. กรุงเทพมหานคร: ซีเอ็นยูเคชั่น.
เจริญ ขำวารี. (2562). การพัฒนารูปแบบการเรียนปฏิบัติวิชา งานส่งกำลังรถยนต์ด้วยชุดการสอน เรื่องงานเกียร์รถยนต์โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนแบบสดาดี้ (SDADE Model). วารสารวิชาการเทพสตรี I-TECH, 14(2), 136-152.
เชิดตระกูล หอมจำปา และคณะ. (2561). การพัฒนาชุดฝึกทักษะพื้นฐานทางวิทยาศาสตร์ระดับอุดมศึกษา. วารสาร อัล-ฮิกมะฮฺ มหาวิทยาลัยฟาฏอนี, 9(18), 33-43.
ตะวัน เทวอักษร. (2555). สร้างทักษะให้ผู้เรียนพร้อมสู่ศตวรรษที่ 21. School in Focus, 4(11), 4-19.
ธนานนท์ แสงทองทาบ. (2565). การสร้างมนุษยสัมพันธ์ของผู้บริหารกับชุมชนตามหลักสาราณียธรรม 6 ของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา อำเภอหนองบัว จังหวัดนครสวรรค์. วารสารวิจัยวิชาการ, 5(3), 117-130.
พรชัย เจดามาน และคณะ. (2559). ยุทธศาสตร์การพัฒนาเพื่อการบริหารจัดการสู่การเปลี่ยนผ่านศตวรรษที่ 21: ไทยแลนด์ 4.0. วารสารหลักสูตรและการเรียนการสอนคณะคุรุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 2(1), 1-14.
พระครูธรรมธร เดโช ฐิตเตโช (สำเร็จ). (2567). ความสำคัญและความเป็นมาของสังคหวัตถุ 4. ธรรมเพื่อชีวิต, 27(1), 1-10.
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.
โศภิตา เถนว้อง. (2562). การจัดโปรแกรมกิจกรรมกลุ่มสัมพันธ์เพื่อสร้างเสริมมนุษยสัมพันธ์สำหรับนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษา. Journal of Education Studies, Chulalongkorn University, 47(2), 396-388.
สุคนธ์ สินธานนท์. (2553). นวัตกรรมการเรียนการสอนเพื่อพัฒนาคุณภาพของเยาวชน. กรุงเทพมหานคร: อักษรเจริญทัศน์.
สุจิต เหมวัลย์. (2555). ศาสตร์การสร้างและพัฒนาแบบฝึกทักษะ. กรุงเทพมหานคร: ทรัพย์สุนทรการพิมพ์.
อนุสรา สุวรรณวงศ์. (2564). สมรรถนะครูอาชีวะสายพันธุ์ใหม่ตามการรับรู้ของครูในช่วงการแพร่ระบาดโควิด-19: กรณีศึกษาจังหวัดลพบุรี. ปัญญาภิวัฒน์, 13(3), 178-190.
Post Today. (2561). ICDL หนุนไทยเตรียมคนรับ 4.0. เรียกใช้เมื่อ 12 สิงหาคม 2568 จาก https://www.posttoday.com/aec/scoop/563537
Bender, C. J. G. & Lombard, A. (2014). Personal and interpersonal effects of a life skills programme on Grade 7 learners. Social Work/Maatskaplike Werk, 40(1), 87-106. https://doi.org/10.15270/40-1-354.
Slicker, E. K. et al. (2024). The relationship of parenting style to older adolescent life skills development in the United States. YOUNG, 13(3), 227-245. https://doi.org/10.1177/1103308805054211.
