ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยต่อส่วนประสมการตลาด ของชุมชนคีรีวง จังหวัดนครศรีธรรมราช
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความคิดเห็นเกี่ยวกับความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยต่อส่วนประสมการตลาดในชุมชนคีรีวง อำเภอลานสกา จังหวัดนครศรีธรรมราช และเพื่อเปรียบเทียบความแตกต่างเกี่ยวกับความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย นักท่องเที่ยวชาวไทย จำนวน 400 คน ที่เคยมาในแหล่งท่องเที่ยวชุมชนคีรีวง ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างตามสะดวก โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวมรวมข้อมูล วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ การทดสอบการทดสอบค่าที การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว ผลการศึกษาความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยต่อส่วนประสมการตลาดการท่องเที่ยวของชุมชนคีรีวง โดยรวมอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย 3.68, S.D. = 0.63) เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านผลิตภัณฑ์การท่องเที่ยว นักท่องเที่ยวมีความพึงพอใจระดับมาก (ค่าเฉลี่ย 3.77, S.D. = 0.71) ผลการทดสอบการเปรียบเทียบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า นักท่องเที่ยวที่มีเพศ อายุ ระดับการศึกษา อาชีพ และรายได้เฉลี่ยต่อเดือน ต่างกัน มีความพึงพอใจต่อส่วนประสมการตลาดการท่องเที่ยวต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 (p ≤ .05) ผลการวิจัยในครั้งนี้ผู้ประกอบการในธุรกิจท่องเที่ยวสามารถใช้เป็นแนวทางในการกำหนดส่วนแบ่งตลาดโดยพิจารณาจากเกณฑ์ปัจจัยส่วนบุคลและสามารถกำหนดกลยุทธ์ส่วนประสมทางการตลาด การท่องเที่ยวให้เหมาะสมกับกลุ่มเป้าหมายที่แตกต่างกัน เพื่อสร้างความพึงพอใจให้แก่นักท่องเที่ยวให้สูงขึ้น ซึ่ง
จะส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อซ้ำและเกิดความภักดีของลูกค้า
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรุงเทพธุรกิจ. (2568). เปิดสถิติปี 2567 ต่างชาติเที่ยวไทย 35.54 ล้านคน ส่อง 10 อันดับเดินทางสูงสุด. เรียกใช้เมื่อ 16 ตุลาคม 2568 จาก https://www.bangkokbiznews.com/business/business/1160350
จิระนาถ รุ่งช่วง และคณะ. (2563). ความพึงพอใจต่อส่วนประสมทางการตลาดของนักท่องเที่ยวชาวไทย. วารสารสังคมศาสตร์, 9(1), 9-19.
ชุมชนบ้านคีรีวง. (2568). แม่น้ำลำคลอง/หมู่บ้าน ชุมชน. เรียกใช้เมื่อ 10 มีนาคม 2568 จาก https://shorturl.asia/qflLH
เพียงใจ คงพันธ์ และภัทราวรรณ วังบุญคง. (2564). ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีต่อการท่องเที่ยวเขาศูนย์จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 12(1), 15-29.
Çoban, S. (2012). The Effects of the Image of Destination on Tourist. Satisfaction and Loyalty: The Case of Cappadocia European. Journal of Social Sciences, 29(2), 222-232.
Cochran, W. G. (1997). Sampling Techniques. (3rd ed.). New York: John Wiley & Sons.
Elgarhy, S. D. & Mohamed, L. M. (2023). The Influences of Services Marketing Mix (7ps) on Loyalty, Intentions, and Profitability in the Egyptian Travel Agencies: The Mediating Role of Customer Satisfaction. Journal of Quality Assurance in Hospitality & Tourism, 24(6), 782-805. https://doi.org/10.1080/1528008X.2022.2080148.
Kotler, P. & Armstrong, G. (2018). Principles of Marketing. (17th ed.). London: Pearson.
Rovinelli, J. R. & Hambleton, K. R. (1997). On the Use of Content Specialists in the Assessment of Criterion-Referenced Test Item Validity. Dutch Journal of Educational Research, 2(1997), 49-60.
Sekaran, U. & Bougie, R. (2010). Theoretical Framework in Theoretical Framework and Hypothesis Development. Research Methods for Business: A Skill Building Approach. (5th ed.). West Sussex: John Wiley & Sons.
Yelkur, R. (2000). Customer Satisfaction and the Services Marketing Mix. Journal of Professional Services Marketing, 21(1), 105-115. https://doi.org/10.1080/15332969.2000.9985409.
