แนวปฏิบัติที่เป็นเลิศในการบริหารสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนมาตรฐานสากล ระดับมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์และความต้องการจำเป็นของการบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนมาตรฐานสากลระดับมัธยมศึกษา 2) เพื่อพัฒนาแนวปฏิบัติที่เป็นเลิศ ในการบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนมาตรฐานสากลระดับมัธยมศึกษา และ 3) เพื่อตรวจสอบแนวปฏิบัติที่เป็นเลิศ ในการบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนมาตรฐานสากลระดับมัธยมศึกษา การศึกษาวิจัยนี้ใช้วิธีวิจัยแบบผสานวิธีพหุระยะ กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน จังหวัดนครศรีธรรมราช จำนวน 60 คน วิธีการสุ่มความน่าจะเป็น การสัมมนาอิงผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 11 คน การสนทนากลุ่ม จำนวน 9 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถามแบบสัมภาษณ์ และแบบประเมิน โดยแบบสอบถามมีค่าความเชื่อมั่น 0.912 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และดัชนีความต้องการจำเป็น ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบันของการบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนมาตรฐานสากลระดับมัธยมศึกษา โดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง สภาพที่พึงประสงค์ของการบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนมาตรฐานสากลระดับมัธยมศึกษา โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ค่าดัชนีความต้องการจำเป็น โดยรวมเท่ากับ 0.62 2) แนวปฏิบัติที่เป็นเลิศ ในการบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนมาตรฐานสากลระดับมัธยมศึกษา จำนวน 7 ขั้นตอน คือ 1) ความสำคัญของผลงาน/นวัตกรรม 2) วัตถุประสงค์และเป้าหมายของการดำเนินงาน 3) ขั้นตอนการดำเนินงาน 4) ผลการดำเนินงาน/ประโยชน์ที่ได้รับ 5) ปัจจัยความสำเร็จ 6) บทเรียนที่ได้รับ และ 7) การเผยแพร่/การได้รับการยอมรับ/รางวัลที่ได้รับ และ 3) ผลตรวจสอบยืนยันแนวปฏิบัติที่เป็นเลิศฯ มีความถูกต้อง เหมาะสม เป็นไปได้ และเป็นประโยชน์ อยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2563). แนวทางปฏิรูปการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ. กรุงเทพมหานคร: ที.เอส.บี. โปรดักส.
กฤษฎา วันนาพ่อ และคณะ. (2568). แนวทางการบริหารสถานศึกษาสู่โรงเรียนมาตรฐานสากลของโรงเรียนในสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสกลนคร. วารสารศรีวนาลัยวิจัย, 15(2), 157-172.
จิณณภัทร พิบูลวิทิตธำรง. (2564). กลยุทธ์การบริหารความเป็นเลิศของโรงเรียนมัธยมศึกษาสู่โรงเรียนเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้. ใน วิทยานิพนธ์ปรัชญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการ. มหาวิทยาลัยสยาม.
ชนิดา ปากหวาน และสุธรรม ธรรมทัศนานนท์. (2565). การพัฒนาแนวทางการบริหารสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามุกดาหาร. วารสารพุทธปรัชญาวิวัฒน์, 7(1), 200-212.
ประเสริฐ สำเภารอด และคณะ. (2560). รูปแบบการบริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาสู่ความเป็นเลิศที่สอดคล้องกับสถานการณ์โลก. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี, 6(2), 198-208.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). การพัฒนาทักษะชีวิตในระบบการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์คุรุสภา.
สุจินดา เอี่ยมศิริ และคณะ. (2558). รูปแบบการบริหารจัดการโรงเรียนมาตรฐานสากล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารชุมชนวิจัย, 15(4), 210-221.
Boehmer, E. (2008). Nelson Mandela: A Very Short Introduction. Bangkok: Open Worlds Publishing House.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Robinson, K. (2015). Creative Schools: The Grassroots Revolution That's Transforming Education. Kaupang: Viking.
