ผลการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือด้วยเทคนิคจิ๊กซอว์ร่วมกับเกมการศึกษาที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่องการผลิตสินค้าและบริการ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนแม่สายประสิทธิ์ศาสตร์
คำสำคัญ:
การจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือด้วยเทคนิคจิ๊กซอว์, เกมการศึกษา, ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่องการผลิตสินค้าและบริการ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ก่อนเรียนและหลังเรียน จากการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือด้วยเทคนิคจิ๊กซอว์ร่วมกับเกมการศึกษา (2) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือด้วยเทคนิคจิ๊กซอว์ร่วมกับเกมการศึกษา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2/10 โรงเรียนแม่สายประสิทธิ์ศาสตร์ ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 40 คน โดยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบกลุ่ม การวิจัยในครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลองเบื้องต้น เครื่องมือในการวิจัย 1) แผนการจัดการเรียนรู้ 2) เกมการศึกษา 3) แบบทดสอบ 4) แบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีแบบไม่เป็นอิสระต่อกัน ผลการวิจัยพบว่า (1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่องการผลิตสินค้าและบริการ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือด้วยเทคนิคจิ๊กซอว์ร่วมกับเกมการศึกษา สูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 (2) นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 มีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือด้วยเทคนิคจิ๊กซอว์ร่วมกับเกมการศึกษา โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2562. สืบค้นจาก https://www.moe.go.th/wp-content/uploads/2022/01/MOE-Authority.pdf.
ดวงพระศุกร์ ศรคุณแก้ว, ชนะชัย อวนวัง และ ทัชชวัฒน์ เหล่าสุวรรณ. (2567). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิคจิ๊กซอว์ เรื่อง สมาชิกที่ดีของชุมชนและวัฒนธรรมท้องถิ่น ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 6(2), 481–488.
ทัศนุพล บุษราคัม และ กฤดิภัค ขามประไพ. (2562). การศึกษาผลการใช้รูปแบบการเรียนรู้แบบร่วมมือด้วยเทคนิคจิ๊กซอว์ II (Jigsaw II) ร่วมกับสื่อแอปพลิเคชัน Nearpod และ Quiz Whizzer เพื่อส่งเสริมกระบวนการทำงานกลุ่ม ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น. สืบค้นจาก https://anyflip.com/frack/efnk/basic.
ทิศนา แขมมณี. (2567). ศาสตร์การสอนองค์ความรู้ เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 27). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2568). รูปแบบการเรียนการสอนทางเลือกที่หลากหลาย. (พิมพ์ครั้งที่ 12). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวัดผลการศึกษา. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
พระชัชวาลย์ สอนโคตร, ละดา ดอนหงษา และ สุภาภร สิมลี. (2567). ผลการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือโดยใช้เทคนิคจิ๊กซอว์ต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาเศรษฐศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. วารสารการบริหารการศึกษา มมร.วิทยาเขตร้อยเอ็ด, 4(3), 187-198.
มาเรียม นิลพันธุ์. (2551). วิธีวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 3). นครปฐม: โครงการส่งเสริมการผลิตตำราและเอกสารการสอน คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
โรงเรียนแม่สายประสิทธิ์ศาสตร์. (2567). แบบบันทึกผลการพัฒนาคุณภาพผู้เรียนรายวิชาสังคมศึกษา ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 (เอกสารไม่ได้ตีพิมพ์). เชียงราย: โรงเรียนแม่สายประสิทธิ์ศาสตร์.
หน่วยศึกษานิเทศก์. (2562). แนวทางการนิเทศเพื่อพัฒนาและส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุก Active Learning ตามนโยบายลดเวลาเรียน เพิ่มเวลารู้. เอกสารหมายเลย 1/2562. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.
อิทธิพันธ์ สุวทันพรกูล. (2562). การวิจัยทางการศึกษา : แนวคิดและการประยุกต์ใช้. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Agustina, N. I., Fitria, R. D., & Ulfa, N. M. (2025). The Effect of the Jigsaw-Type Cooperative Learning Model on Grade VII Students’ Conceptual Understanding in Social Studies at SMP Negeri 2 Silo, Jember, Academic Year 2024/2025. Heritage, 6(1). 44-52
Aronson, E., & Patnoe, S. (1997). The jigsaw classroom: Building cooperation in the classroom. (2nd ed.). New York: Addison Wesley Longman.
Johnson, D.W., & Johnson, R. T. (1999). Learning Together and Alone: Cooperative, Competitive, and Individualistic Learning. (10th ed.). Boston: Allyn and Bacon.
Likert, R. (1967). The Method of Constructing and Attitude Scale. In Reading in Fishbeic, M. (Ed.), Attitude Theory and Measurement (pp. 90-95). New York: Wiley & Son.
Slavin, R. E. (1995). Cooperative learning: Theory, research, and practice. (2nd ed.). Boston: Allyn & Bacon.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
