เงินออมและหนี้สินของครัวเรือนในช่วงก่อน ระหว่าง และหลังการแพร่ระบาดของโรคโควิด-19: หลักฐานเชิงประจักษ์จากการวิเคราะห์ข้อมูลแผงจำลองแบบพลวัต
คำสำคัญ:
เงินออมครัวเรือน, หนี้สินครัวเรือน, ประเทศไทย, การวิเคราะห์ข้อมูลแผงจำลองแบบพลวัตบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบเงินออมและหนี้สินของครัวเรือนในประเทศไทย และศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อเงินออมและหนี้สินของครัวเรือนในภูมิภาคต่าง ๆ ของประเทศไทยในช่วงก่อน ระหว่าง และหลังจากสถานการณ์การแพร่ระบาดของโควิด-19 งานวิจัยนี้ช่วยเติมเต็มช่องว่างขององค์ความรู้ที่สำคัญ โดยศึกษาทั้งสองมิติร่วมกันตลอดช่วงเวลาต่าง ๆ ของการแพร่ระบาดของโรคโควิด-19 ด้วยการใช้ข้อมูลทุติยภูมิแบบ Repeated cross-sectional ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2556 – 2568 จะมีการเก็บรวบรวมข้อมูลทุก 2 ปี รวมทั้งสิ้น 7 ช่วงเวลา ตัวแปรที่ใช้ในการศึกษา ประกอบด้วย เงินออม หนี้สิน เพศของหัวหน้าครัวเรือน อายุของหัวหน้าครัวเรือน จำนวนสมาชิกของครัวเรือน รายได้ ค่าใช้จ่ายอุปโภคบริโภค ค่าใช้จ่ายที่ไม่ใช่อุปโภคบริโภค การชำระหนี้ครัวเรือน เขตที่อยู่อาศัย และจำนวนผู้ทำงานหารายได้ การวิเคราะห์ใช้สถิติเชิงพรรณนาและวิธีเศรษฐมิติ โดยใช้ Dynamic Pseudo-Panel ในการประมาณค่าด้วยวิธีกำลังสองน้อยที่สุด ร่วมกับตัวแปรปฏิสัมพันธ์ (Interaction term) ผลการศึกษาพบว่า ครัวเรือนส่วนใหญ่มีรายได้เฉลี่ยสูงกว่ารายจ่ายรวม อย่างไรก็ตาม ระดับเงินออมและหนี้สินของครัวเรือนมีความแตกต่างกันในแต่ละช่วงเวลา โดยเฉพาะในช่วงการแพร่ระบาดของโควิด-19 ที่ครัวเรือนมีภาระหนี้สินเพิ่มขึ้นและความสามารถในการออมลดลง นอกจากนี้ ยังพบความแตกต่างด้านลักษณะประชากร เศรษฐกิจ และโครงสร้างครัวเรือน ซึ่งอาจส่งผลต่อพฤติกรรมทางการเงินของครัวเรือน และทดสอบหาความสัมพันธ์ระหว่างเงินออมและหนี้สินกับตัวแปรอิสระในทั้ง 3 ช่วงเวลาของภาพรวมทั่วประเทศ พบว่า ตัวแปรที่มีความสัมพันธ์กับเงินออม ได้แก่ เพศ อายุ จำนวนผู้หารายได้ รายได้ ค่าใช้จ่ายอุปโภคบริโภค ค่าใช้จ่ายที่ไม่ใช่อุปโภคบริโภค และเขตที่อยู่อาศัย ตัวแปรที่มีความสัมพันธ์กับหนี้สิน ได้แก่ อายุ จำนวนสมาชิก จำนวนผู้หารายได้ ค่าใช้จ่ายอุปโภคบริโภค ค่าใช้จ่ายที่ไม่ใช่อุปโภคบริโภค และการชำระหนี้สิน เมื่อพิจารณาตามภูมิภาค ตัวแปรที่มีความสัมพันธ์กับเงินออมและหนี้สินร่วมกันในทุกภูมิภาคเหมือนกัน ได้แก่ เพศ อายุ จำนวนสมาชิก จำนวนผู้หารายได้ รายได้ ค่าใช้จ่ายอุปโภคบริโภค ค่าใช้จ่ายที่ไม่ใช่อุปโภคบริโภค เขตที่อยู่อาศัย และการชำระหนี้สิน
เอกสารอ้างอิง
กมลพรรณ โคจรตระกูล และ ศิวพงศ์ ธีรอำพน. (2566). ปัจจัยที่มีผลต่อการก่อหนี้ครัวเรือนในช่วงสถานการณ์การแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโควิด-19. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 5(4), 171-186.
กานต์พิชชา กองคนขวา, สุกัญญา จินดาธรรม, วรัญญา ต้อนรับ และ ณัฐพร ปาละวงศ์ (2564). ปัจจัยเชิงสาเหตุต่อการบริหารหนี้ส่วนบุคคลของกลุ่มวัยทำงานในอำเภอเมือง จังหวัดพะเยา: ในช่วงการระบาดของโรคโควิด-19. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 14(1), 41-71.
กานต์มณี การินทร์. (2565). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อภาระหนี้ครัวเรือนในสถานการณ์ช่วงโควิด-19 ของเกษตรกรในเขตตำบลสะแกโพรง จังหวัดบุรีรัมย์. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 5(2), 458-472.
ธนาคารแห่งประเทศไทย. (2565). รายงานผลการสำรวจทักษะทางการเงินของไทย ปี 2565. สืบค้นจาก https://www.bot.or.th/content/dam/bot/image/research-and-publications/2565ThaiFLsurvey.pdf.
ธนาคารแห่งประเทศไทย. (2568). รายงานการติดตามเสถียรภาพระบบการเงิน ปี 2568. สืบค้นจาก https://www.bot.or.th/content/dam/bot/documents/th/research-and-publications/reports/financial-stability-report/FS_Review_2025.pdf.
นันทกา นันทวิสัย. (2552). การศึกษาเปรียบเทียบภาวะการออมของครัวเรือนในภาคเกษตรและนอกภาคเกษตร. (เศรษฐศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ).
ปริศนา ส่งศรี, กมลลักษณ์ จันทร์ปาน, วิชิต จรุงสุจริตกุล และ นิภารัตน์ นีกตรีพงศ์. (2566). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับหนี้สินภาคครัวเรือนในช่วง การแพร่ระบาดของโรคโควิด-19 ในอำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารวิชาการคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 2(1), 99-123.
ภัทรนันท์ สงวนวัฒนารักษ์, ธีรศักดิ์ ทรัพย์วโรบล และ กนกวรรณ จันทร์เจริญชัย. (2567). ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการก่อหนี้เกินตัวตามวัฎจักรชีวิตของครัวเรือน. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 6(2), 25-36.
ศศิชา หมดมลทิล และ ศิวพงศ์ ธีรอำพน. (2568). ปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อการก่อหนี้ในระบบและนอกระบบของครัวเรือน. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 7(2), 1-14.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2568). การสำรวจภาวะเศรษฐกิจและสังคมของครัวเรือน พ.ศ. 2568 ทั่วราชอาณาจักร. สืบค้นจาก https://www.nso.go.th/nsoweb/storage/survey_detail/2026/20260505141117_55523.pdf.
อธิพันธ์ วรรณสุริยะ. (2567ก). ปัจจัยด้านเศรษฐกิจและสังคมที่มีผลต่ออัตราการออมของครัวเรือนไทยหลังวิกฤตโควิด 19. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, 6(2), 95-115.
อธิพันธ์ วรรณสุริยะ. (2567ข). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการก่อหนี้ของครัวเรือนไทย. วารสารเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยทักษิณ, 16(4), 139-158.
Ando, A., & Modigliani, F. (1963). The “Life Cycle” Hypothesis of Saving: Aggregate Implications and Tests. The American Economic Review, 53(1), 55–84.
Bui, D., Dräger, L., Hayo, B., & Nghiem, G. (2024). The marginal propensity to consume and household savings during the COVID-19 pandemic: Evidence from Thailand and Vietnam (Working Paper No. 717). Hannover: Leibniz University Hannover.
Engel, E. (1857). Die Productions- und Consumtionsverhältnisse des Königreichs Sachsen. Zeitschrift des Statistischen Bureaus des Königlich Sächsischen Ministeriums des Innern, 8, 1–54.
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2019). Multivariate Data Analysis. (8th ed.). Delhi: Cengage Learning India Pvt.Ltd.
Keynes, J. M. (1936). The General Theory of Employment, Interest and Money. London: Macmillan.
Kiran, T., & Dhawan, S. (2015). The impact of family size on savings and consumption expenditure of industrial workers: A cross-sectional study. American Journal of Economics and Business Administration, 7(4), 177–184.
Sumastuti, E. (2024). Assessing Household Financial Behavior During COVID-19: A Focus on Expenditure and Savings. Daengku: Journal of Humanities and Social Sciences Innovation, 4, 909-919.
Tafa, S., Bajrami, R., Shabani, G., & Gashi, A. (2022). The impact of the COVID-19 pandemic on household income, consumption, and saving. Corporate and Business Strategy Review, 3, 296-305.
Verbeek, M. J. C. M. (1996). Pseudo Panel Data. In L. Mátyás & P. Sevestre (Eds.), The Econometrics of Panel Data: Handbook of Theory and Applications (2nd revised ed., pp. 280–292). Dordrecht, Netherlands: Kluwer Academic Publishers.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.