การใช้เทคโนโลยีในการสอนพระพุทธศาสนา

Main Article Content

อภิเดช สุผา
พระสมพร นามอินทร์
ชาตรี สุขสบาย

บทคัดย่อ

          เทคโนโลยีมีบทบาทสำคัญในการส่งเสริมการเรียนรู้และการพัฒนาการศึกษาในปัจจุบัน การนำเทคโนโลยีมาใช้ในการเรียนการสอนพระพุทธศาสนาจึงนับเป็นแนวทางที่น่าสนใจและมีประสิทธิภาพ ช่วยให้ผู้เรียนสามารถเข้าถึงเนื้อหาและองค์ความรู้ทางพระพุทธศาสนาได้อย่างสะดวก รวดเร็ว และมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น เทคโนโลยีที่สามารถนำมาประยุกต์ใช้กับการเรียนการสอนพระพุทธศาสนา ได้แก่ เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร (ICT) เช่น คอมพิวเตอร์ อินเทอร์เน็ต สื่อการเรียนรู้ออนไลน์ สื่อการเรียนรู้แบบมีปฏิสัมพันธ์ เป็นต้น เทคโนโลยีเหล่านี้สามารถนำมาใช้ในการสอนพระพุทธศาสนาได้หลากหลายรูปแบบ เช่น การใช้สื่อการเรียนรู้ออนไลน์ การใช้สื่อการเรียนรู้แบบมีปฏิสัมพันธ์ และการใช้เทคโนโลยีเพื่อการสื่อสารและปฏิสัมพันธ์ การนำเทคโนโลยีมาใช้ในการเรียนการสอนพระพุทธศาสนายังมีข้อจำกัดและอุปสรรคบางประการ เช่น ความพร้อมของอุปกรณ์และเครื่องมือเทคโนโลยี ทักษะการใช้เทคโนโลยีของผู้เรียนและครู เนื้อหาและสื่อการเรียนรู้ทางพระพุทธศาสนาบนเทคโนโลยี เพื่อแก้ปัญหาและอุปสรรคในการใช้เทคโนโลยีในการสอนพระพุทธศาสนา จำเป็นต้องมีแนวทางการส่งเสริมและสนับสนุนดังนี้ การจัดหาอุปกรณ์และเครื่องมือเทคโนโลยีให้เพียงพอและเหมาะสม การพัฒนาทักษะการใช้เทคโนโลยีของผู้เรียนและครู การผลิตและพัฒนาเนื้อหาและสื่อการเรียนรู้ทางพระพุทธศาสนาบนเทคโนโลยี แนวทางปฏิบัติในการใช้เทคโนโลยีในการสอนพระพุทธศาสนา ประกอบด้วย การนำเทคโนโลยีมาใช้ในการเรียนการสอนพระพุทธศาสนาอย่างเหมาะสม แก้ปัญหาและอุปสรรคในการใช้เทคโนโลยีในการสอนพระพุทธศาสนา เพื่อให้ผู้เรียนสามารถเข้าถึงเนื้อหาและองค์ความรู้ทางพระพุทธศาสนาได้อย่างมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
สุผา อ., นามอินทร์ พ., & สุขสบาย ช. (2023). การใช้เทคโนโลยีในการสอนพระพุทธศาสนา. วารสารมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 15(2), 57–67. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JoMbuHu/article/view/268904
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

กิตติพงษ์ ศิริพรหม. (2563). เทคโนโลยีสารสนเทศกับการจัดการเรียนการสอนพระพุทธศาสนา. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ชิตพงษ์ โพธิธรรม. (2562). การใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการเรียนการสอนพระพุทธศาสนา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย.

พจนารถ สุพรรณกูล. (2557). การเผยแผ่พระพุทธศาสนากับเทคโนโลยีสารสนเทศ. วารสารพุทธศาสตร์ศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. สืบค้นจาก https://phd.mbu.ac.th

พระศักดิ์ดา ฉนุทโก (สุวรรณทา) และสมศักดิ์ บุญปู. (2558). กระบวนการพัฒนาผู้เรียนตามแนวพระพุทธศาสนาในสังคมไทย. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร.

พระสุนทร วอนไลวัน. (2566). การสังเคราะห์งานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับการจัดการเรียนการสอนตามแนวพระพุทธศาสนาที่ส่งผลต่อทักษะที่จำเป็นในศตวรรษที่ 21 โดยวิธีการวิเคราะห์อภิมาน. วารสารนิติรัฐ.

มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย. (2565). หลักสูตรปริญญาโทพุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการศึกษาพระพุทธศาสนา. สืบค้นจาก https://www.mcu.ac.th.

สำนักเลขาธิการมหาเถรสมาคม. (2565). เอกสารประกอบการประชุมเชิงปฏิบัติการการจัดการเรียนการสอนพระพุทธศาสนาด้วยระบบออนไลน์. สืบค้นจาก https://www.mof.or.th.

สิรินธร ศรีสวัสดิ์. (2564). บทบาทของเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารต่อการเผยแผ่พระพุทธศาสนาในสังคมยุคดิจิทัล. วารสารพุทธศาสตร์ศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย.

สุทธะ สุนทรวรพงษ์. (2558). การใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการศึกษาพระพุทธศาสนา : แนวทางและข้อเสนอแนะ. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.