ปัจจัยด้านการรับรู้ และทัศนคติมีอิทธิพลต่อความต้องการบริโภคผลิตภัณฑ์ อาหารจากผงรำข้าวของกลุ่มวัยทำงานในกรุงเทพมหานคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการรับรู้ ทัศนคติ และความต้องการบริโภคผลิตภัณฑ์อาหารจาก
ผงรำข้าวของกลุ่มวัยทำงานในกรุงเทพมหานคร 2) เปรียบเทียบปัจจัยส่วนบุคคลกับความต้องการบริโภคผลิตภัณฑ์อาหารจากผงรำข้าวของกลุ่มวัยทำงานในกรุงเทพมหานคร และ 3) ศึกษาปัจจัยด้านการรับรู้ และทัศนคติมีอิทธิพลต่อความต้องการบริโภคผลิตภัณฑ์อาหารจากผงรำข้าวของกลุ่มวัยทำงานในกรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้แบบสอบถามในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างที่เป็นกลุ่มวัยทำงานในกรุงเทพมหานคร จำนวน 400 คน และสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย () ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) การทดสอบค่าที (t-Test) การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-Way ANOVA) และการวิเคราะห์ถดถอยอย่างง่าย (Multiple Regression Analysis)
ผลการวิจัยพบว่า 1) การรับรู้ ทัศนคติ และความต้องการบริโภคผลิตภัณฑ์อาหารจากผงรำข้าวของกลุ่มวัยทำงานในกรุงเทพมหานคร อยู่ในระดับมาก 2) เปรียบเทียบปัจจัยส่วนบุคคลกับความต้องการบริโภคผลิตภัณฑ์อาหารจากผงรำข้าวของกลุ่มวัยทำงานในกรุงเทพมหานคร พบว่า เพศ อายุ การศึกษา อาชีพ และรายได้ต่อเดือนต่างกันมีการบริโภคผลิตภัณฑ์อาหารจากผงรำข้าวไม่แตกต่างกัน 3) ปัจจัยด้านการรับรู้ และทัศนคติมีอิทธิพลต่อความต้องการบริโภคผลิตภัณฑ์อาหารจากผงรำข้าวของกลุ่มวัยทำงานในกรุงเทพมหานคร พบว่า ปัจจัยด้านการรับรู้ และทัศนคติมีอิทธิพลทางบวกต่อความต้องการบริโภคผลิตภัณฑ์อาหารจากผงรำข้าวของกลุ่มวัยทำงานในกรุงเทพมหานคร เพิ่มขึ้น .802 หน่วย หรือร้อยละ 80.2 โดยมี
2 ตัวแปรที่มีอิทธิพลทางบวก ได้แก่ การรับรู้ต่อผลิตภัณฑ์อาหารจากผงรำข้าว และทัศนคติต่ออาหารจากผงรำข้าว
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารบริหารธุรกิจและนวัตกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้แต่งบทความแต่เพียงผู้เดียว โดยกองบรรณาธิการวารสารจะไม่มีส่วนรับผิดชอบในความเสียหายที่เกิดขึ้นในทุกกรณี
เอกสารอ้างอิง
กรณิศ เปี้ยอุดร และ ปรีดา ตัญจนะ. (2568). การสำรวจพฤติกรรมการบริโภคอาหารเพื่อสุขภาพของประชากรในเขตอำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง. วารสารร่มยูงทอง, 3(2), 21–36.
ณฐกร นิลเนตร, สุขศิริ ประสมสุข และ เพ็ญวิภา นิลเนตร. (2566). ความรู้ ทัศนคติ และพฤติกรรมการบริโภคอาหารหวานเพื่อลดปัจจัยเสี่ยงต่อสุขภาพของผู้สูงอายุโรคไม่ติดต่อเรื้อรังในเขตพื้นที่จังหวัดเพชรบุรี. วารสารศูนย์อนามัยที่ 9, 18(1), 1-12.
ณัฐญา ปรีชาวนา และ สายพิณ ปั้นทอง. (2565). อิทธิพลของปัจจัยทางการตลาดที่มีต่อการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์เวชสำอางกลุ่มสิวจากร้านสะดวกซื้อของลูกค้าในกรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 12(2), 219–234.
ฐาณิญา อิสสระ, อภิญญา กันธิยะ และ อธิกร สงวนศรี. (2568). ปัจจัยเชิงพฤติกรรม ทัศนคติและการรับรู้ส่วนประสมทางการตลาดที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจซื้อผลิตภัณฑ์อาหารแปรรูปจากพืชของผู้บริโภคชาวไทย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนครพนม, 15(2), 96-109.
ธนวัฒน์ แสงสุนานนท์ และ ณิตชาธร ภาโนมัย. (2566). พฤติกรรมการบริโภคและการตัดสินใจเลือกซื้อผลิตภัณฑ์เสริมอาหารเพื่อสุขภาพและความงามของกลุ่มวัยผู้ใหญ่ที่ศูนย์บริการสาธารณสุขที่ 1 เทศบาลนครขอนแก่น อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น. วารสารวิจัยและพัฒนาระบบสุขภาพ, 16(1), 57–71.
ธัชริทธิ์ ใจผูก, เตือนใจ นุชเทียน, สุทัศน์ โชตนะพันธ์ และ สรรค์วิทย์ เอียบฉุ้น. (2566). ความรู้ (Knowledge) ทัศนคติ (Attitude) และการปฏิบัติตน (Practice) ของแรงงานข้ามชาติต่อสถานการณ์โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ในจังหวัดภูเก็ตปี 2565. วารสารสถาบันป้องกันควบคุมโรคเขตเมือง, 7(2), 92–106.
บุรพร กำบุญ, อโณทัย บุณยะบูรณ์, สุนิ ประจิตร และ ลาวัลย์ ต้นสกุลรุ่งเรือง. (2565). ความสัมพันธ์ของปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดกับพฤติกรรมการตัดสินใจซื้อสินค้าออนไลน์ของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารสหศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 22(1), 52–66.
พจมาลย์ วงศ์ศิลป์, วิมลิน ริมปิกุล และ สำอาง สืบสมาน. (2567). ความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้กับพฤติกรรมการซื้อผลิตภัณฑ์อาหารที่มีสัญลักษณ์ทางเลือกสุขภาพของนักศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่. วารสารโภชนาการ, 60(2), 44-58.
พิชศาล พันธุ์วัฒนา. (2561). พฤติกรรมการบริโภคอาหารของคนเมืองวัยทำงานในกรุงเทพมหานคร. วารสารสำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 7 ขอนแก่น, 26(2), 93-103.
ภัทธิรา ธีรสวัสดิ์. (2567). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจยอมรับผลิตภัณฑ์หรือบริการที่สอดคล้องกับโมเดลธุรกิจหมุนเวียน. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม, 12(2), 10–23.
ภัสราภรณ์ ทองภูธรณ์ และ ศวิตา ศรีสวัสดิ์. (2568). ความรู้ ทัศนคติและพฤติกรรมการบริโภคอาหารของนิสิตระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดสกลนคร. วารสารสาธารณสุขและสุขภาพศึกษา, 5(2), 1–16.
เยาวนุช ทานาม, วรีย์นันทน์ สิริกรกาญจนา, ประจักร ทานาม, จุฑาธัญย์ พนมรัตนะศักดิ์ และ สมโชติ จุลกเสตถ์. (2566). ทัศนคติและความพึงพอใจผู้บริโภคผลิตภัณฑ์อาหารเสริมเพื่อสุขภาพโกลด์ เอนซ์ (GOLD N). วารสารร้อยแก่นสารวิชาการ, 8(12), 370-386.
วราภรณ์ นิลเทียม และ ลัดดาวัลย์ เลขมาศ. (2567). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้ออาหารที่ผลิตมาจากพืช (Plant-based Food). วารสารวิชาการการตลาดและการจัดการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี, 11(2), 40-57.
สายน้ำผึ้ง ทองใส และ วรรณารัตน์ ลีสุขสวัสดิ์. (2566). การศึกษาเปรียบเทียบวัฒนธรรมการบริโภคชาระหว่างคนไทยและคนเกาหลี. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 12(5), 387–403.
สรสัณห์ รังสิยานนท์ และ เสรีนา สิรรัตน์ สกุลณะมรรคา. (2567). ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล การตระหนักรู้ส่วนบุคคลเรื่องโภชนาการกับพฤติกรรมการบริโภคอาหารของผู้สูงอายุภาคตะวันออกของไทย. วิทยาสารทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 17(2), 12-27.
สรัช ทองงาม และ ฉันทนา ปาปัดถา. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการบริโภคอาหารเพื่อสุขภาพของประชาชนวัยทำงานในกรุงเทพมหานคร. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 17(1), 174-188.
สุนทรีย์ สองเมือง. (2565). พฤติกรรมผู้บริโภคกลุ่มเจนเนอเรชัน Z และกลยุทธ์การตลาดดิจิทัล 4.0 ที่ส่งผลต่อกระบวนการตัดสินใจซื้อสินค้าในจังหวัดนนทบุรี. วารสารการบัญชีและการจัดการ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 15(1), 116–127.
สุทินา ไทยเดชา, จักรพงษ์ สุขพันธ์, อดิศร สิทธิเวช และ สุตาภัทร คงเกิด. (2567). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจบริโภคอาหารบุฟเฟต์ของผู้บริโภคในประเทศไทย. วารสารเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจปริทัศน์, 20(2), 179-200.
สุนันท์ วิทิตสิริ. (2559). ผลิตภัณฑ์จากข้าวไทยและผลพลอยได้ที่น่าสนใจ. โอเดียนสโตร์.
สุวรรณา สายรวมญาติ, ปาริชาติ พรชนะรักษ์ และ เออวดี เปรมัษเฐียร. (2565). ปัจจัยด้านจิตวิทยาสังคมที่มีผลต่อผลิตภัณฑ์โยเกิร์ตของผู้หญิงกลุ่มมิลเลนเนียล. วารสารธุรกิจปริทัศน์, 15(1), 401–420.
สุพรรณี สวัสดี และ สุพิชา บูรณะวิทยาภรณ์. (2567). ความตั้งใจซื้ออาหารฟังก์ชันจากโปรตีนรำข้าวผ่านตัวแปรกำกับการรับรู้นวัตกรรมอาหารของผู้บริโภคในกรุงเทพมหานคร. วารสารสหวิทยาการวิจัยและวิชาการ, 4(6), 593-608.
อัจฉราพรรณ ณรงค์, ศิริรัตน์ โกศการิกา และ ยุพาวรรณ วรรณวาณิชย์. (2563). ความสัมพันธ์ของการรับรู้ ทัศนคติและกระบวนการตัดสินใจซื้อสินค้าแฟชั่นรักโลกของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยปทุมธานี, 12(1), 251-262.
อาจารีย์ อุดมพันธ์ และ เกตุวดี สมบูรณ์ทวี. (2566). ทัศนคติและความตั้งใจซื้อของผู้บริโภคต่ออาหารฟังก์ชันในกรุงเทพมหานคร.วารสารมนุษยศาสตร์วิชาการ, 30(1), 331-354.
Ivanovitch, K., Klaewkla, J., Chongsuwat, R., Viwatwongkasem, C., & Kitvorapat, W. (2014). The Intake of Energy and Selected Nutrients by Thai Urban Sedentary Workers: An Evaluation of Adherence to Dietary Recommendations. Journal of Nutrition and Metabolism, 2014, Article ID 145182. from http://dx.doi.org/10.1155/2014/145182.
Sakdapat, N. (2022). Healthy food consumption behavior of working people in the capital city: A case study in Bangkok, Thailand. Social Space, 22(3), 365-384.
Yamane, T. (1973). Statistics: An lntroductory Analysis (3rd ed.). Harper and Row, New York.
