การพัฒนาประสิทธิภาพการบันทึกบาดแผลในคดีทำร้ายร่างกายทางนิติเวชคลินิกของโรงพยาบาลตากสิน
คำสำคัญ:
การบันทึกบาดแผลคดีทำร้ายร่างกาย , แพทย์, พยาบาล, พนักงานสอบสวน, ประสิทธิภาพการปฏิบัติงานบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้ศึกษาการเก็บข้อมูลการบันทึกบาดแผลทางนิติเวชผ่านการทำงานของแพทย์ พยาบาล และพนักงานสอบสวน แบ่งขั้นตอนเป็น 1) รวบรวมการบันทึกเวชระเบียนผู้ป่วยนอกที่เข้ารับการรักษา ในปี พ.ศ. 2562 - พ.ศ. 2564 จำนวน 675 ราย นำเสนอข้อมูลแบบร้อยละ เปรียบเทียบข้อมูลตามประเด็นทางนิติเวช 2) สัมภาษณ์กลุ่มตัวอย่าง และ 3) นำผลลัพธ์มาสังเคราะห์ให้เกิดประสิทธิภาพ ในการปฎิบัติงาน ผลการศึกษา พบว่า การบันทึกบาดแผลที่ถูกทำร้ายร่างกาย 5 ด้าน คือ 1) การบันทึกชนิด 2) การบันทึกขนาด 3) การบันทึกตำแหน่ง 4) การบันทึกจำนวน และ 5) การบันทึกภาพถ่าย บันทึกข้อมูลครบถ้วน คิดเป็นร้อยละ 77.0, 60.6, 76.7, 76.6, และ75.0 ตามลำดับ สอดคล้องกับการสัมภาษณ์แพทย์ พยาบาล ที่การดำเนินงานตระหนักถึงความสำคัญในการรักษาแต่ขาดความใส่ใจในการบันทึกข้อมูล เนื่องจากให้ความสำคัญในการช่วยชีวิต เมื่อมีการแจ้งความ พนักงานสอบสวนประสานงานกับโรงพยาบาล และติดตามใบชันสูตรบาดแผล ดังนั้นควรจัดอบรม สร้างความตระหนักและความใส่ใจของมาตรฐานการบันทึกการตรวจบาดแผล
เอกสารอ้างอิง
คณะอนุกรรมการกำหนดมาตรฐานทางนิติวิทยาศาสตร์. (2562). แนวทางการชันสูตรศพคดี การตรวจผู้ป่วยคดี และการจัดทำเอกสารทางคดี สำหรับแพทย์เวชปฏิบัติทั่วไป ปี พ.ศ. 2562. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร: เอ พี ลีฟวิ่ง.
จุไรพร หน่อคำ. (2563). ความรู้และการปฏิบัติงานนิติเวชคลินิกของพยาบาลในการเก็บพยานหลักฐานผู้ป่วยคดีหน่วยอุบัติเหตุและฉุกเฉิน โรงพยาบาลระดับตติยภูมิและทุติยภูมิ สังกัดสำนักการแพทย์กรุงเทพมหานคร [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, ปทุมธานี.
ณัฐชยา เกาะลอย. (2564). แนวทางการพัฒนาความรู้เกี่ยวกับการเก็บรวบรวมหลักฐานทางนิติวิทยาศาสตร์ของตำรวจภูธร จังหวัดตราด [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศิลปากร, นครปฐม.
ดวงกมล ปิ่นเฉลียว. (2563). แนวทางในการดูแลผู้ป่วยคดีสำหรับพยาบาล. วารสารพยาบาลตำรวจ, 12(1), 244-248.
ดวงตา ดุลบุตร. (2561). การเขียนใบชันสูตรบาดแผล. ใน อนิรุธ วรวาท (บ.ก.), คู่มือการตรวจ ผู้ป่วยคดี ปีงบประมาณ 2561 (พิมพ์ครั้งที่ 1, น. 51-53). นนทบุรี: กองบริหารการสาธารณสุข สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข.
ธิติชัย เวียงสิมา, นิภา นุศรีอัน, และวิรุจน์ คุณกิตติ. (2556). นิติเวชคลินิกในโรงพยาบาลศรีนครินทร์. ศรีนครินทร์เวชสาร, 28(3), 253-259.
บุญศักดิ์ หาญเทอดสิทธิ์. (2561). การถ่ายภาพกับการชันสูตรพลิกศพ (Forensic Photography). ใน ทัศนัย พิพัฒน์โชติธรรม (บ.ก.), คู่มือการดำเนินงานชันสูตรพลิกศพ ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2561 (พิมพ์ครั้งที่ 1, น. 21). นนทบุรี: กองบริหารการสาธารณสุข สำนักงานปลัดกระทรวง สาธารณสุข.
ปิยะพงษ์ สาครเย็น. (2561). นิติเวชคลินิกกับงานสอบสวนคดีที่เกี่ยวข้องกับการทำร้ายร่างกาย. วารสารวิชาการอาชญาวิทยาและนิติวิทยาศาสตร์ โรงเรียนนายร้อยตำรวจ, 4(1), 42-57.
เปรมฤดี ทวีคง. (2561). การตรวจบาดแผล. ใน อนิรุธ วรวาท (บ.ก.), คู่มือการตรวจผู้ป่วยคดี ปีงบประมาณ 2561 (พิมพ์ครั้งที่ 1, น. 1-4). นนทบุรี: กองบริหารการสาธารณสุข สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข.
พิกุล กันทะพนม, สุภารัตน์ วังศรีคูณ, และอัจฉรา สุคนธสรรพ์. (2564). การพัฒนาแบบบันทึกกาจัดการบาดแผลสำหรับผู้บาดเจ็บในแผนกฉุกเฉิน โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่. เชียงใหม่เวชสาร, 60(2), 209-220.
โรงพยาบาลตากสิน. (2564). แผนปฏิบัติราชการประจำปี พ.ศ. 2564 โรงพยาบาลตากสิน สำนักการแพทย์กรุงเทพมหานคร. กรุงเทพมหานคร: โรงพยาบาลตากสิน.
วรางคณา สาริพันธุ์. (2554). แนวทางปฏิบัติของพยาบาลในการเก็บพยานหลักฐานผู้ป่วยคดีในหน่วยอุบัติเหตุและฉุกเฉินโรงพยาบาลรามาธิบดี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหิดล, นครปฐม.
วราภรณ์ ปานเงิน. (2554). การศึกษาความครบถ้วนในการบันทึกบาดแผลที่เกิดจากอาวุธปืนในเวชระเบียนโรงพยาบาลศิริราช (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร, นครปฐม.
วิชาญ เปี้ยวนิ่ม. (2561). นิติเวชศาสตร์ ตำราประกอบภาพสำหรับนักศึกษาแพทย์. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์เดือนตุลา.
วิรัตน์ พาณิชย์พงษ์. (2563). บาดแผล และเหตุตายจากบาดแผล (wound). ใน อรรถพล แช่มสุวรรณวงศ์ (บ.ก.), นิติวิทยาศาสตร์ 3 เพื่อการสืบสวนสอบสวน (นิติเวชศาสตร์) (พิมพ์ครั้งที่ 1, น. 174-203). กรุงเทพมหานคร: บริษัท จี.บี.พี เซ็นเตอร์ จำกัด.
วิไลรัตน์ สุริยวงศ์ และณิช วงศ์ส่องจ้า. (2565). แนวทางการพัฒนางานด้านนิติเวชศาสตร์ในโรงพยาบาล.วารสารวิชาการอาชญาวิทยาและนิติวิทยาศาสตร์ โรงเรียนนายร้อยตำรวจ, 8(2), 1-13.
ศักดิ์สิทธิ์ บุญลักษณ์. (2561). หลักฐานทางการแพทย์และวัตถุพยาน. ใน อนิรุธ วรวาท (บ.ก.), คู่มือการดำเนินงานชันสูตรพลิกศพ ฉบับปรับปรุง พ.ศ.2561 (พิมพ์ครั้งที่ 1, น. 43-45). นนทบุรี:
กองบริหารการสาธารณสุข สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุขสำนักงานกิจการยุติธรรม. (2563). ทำร้ายร่างกายไม่จบง่าย ๆ แค่ 500. สืบค้นเมื่อ 10 ตุลาคม 2568 จากhttps://justicechannel.org/read/law-suggestion/assault-in-a-criminal-case
สุธิดา บูชิตรัตนคุณ และศักดา สถิรเรืองชัย. (2557). Sharp Force Injury. ใน วชิระ เพ็งจันทร์ (บ.ก.), คู่มือการปฏิบัติงานทางด้านนิติเวช (สำหรับแพทย์และบุคลากรทางการแพทย์) (พิมพ์ครั้งที่ 1). นนทบุรี: สำนักบริหารการสาธารณสุข สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข.
สุรศักดิ์ วิจิตรพงศ์จินดา, อภิชัย วรรธนะพิศิษฐ์, และอุดมศักดิ์ แซ่โง้ว. (2566). ทัศนคติและระดับความมั่นใจในการทำงานนิติเวชศาสตร์ของแพทย์ทั่วไปในภาคใต้ตอนบนของประเทศไทย. J Med Health Sci, 30(1), 65-77.
Emami, S. Z., Lynch, V. A., & Banazadeh, M. (2024). Forensic nursing in the emergency department: the distance between nurses’ performed role behaviors and their perception of behaviors’ importance. BMC Nursing, 23(1), 1-12. DOI: 10.1186/S12912-023-01682-2.
Filmalter, C. J., Botha, T., & Heyns, T. (2023). Documentation of wounds in emergencydepartments through a forensic lens. International Emergency Nursing, 70, 101347. DOI: 10.1016/J.IENJ.2023.101347.
Oliveira Citolin, M., Ambrosina de Oliveira Vargas, M., Gouveia Santos, D., GoularHilleshein,A., Brasil, G., & Regina Souza Ramos, F. (2024). Assistance to victims of violence in Emergency services from the Forensic Nursing perspective*.Revista Latino-Americana de Enfermagem, 32, 1-8. DOI: 10.1590/1518-8345.6780.4137.
Terece, C., Kocak, A. O., Osman Soğukpınar, V., Gurpinar, K., & Asliyuksek, H. (2022). Evaluation of forensic reports issued in emergency departments and comparison with reports issued by the Council of Forensic Medicine. 28(2), 140-145. DOI: 10.14744/tjtes.2020.18013.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 ศศิธร บุตรจันทร์, วรธัช วิชชุวาณิชย์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
