การพัฒนาสมรรถนะการบริหารงานตามหลักอิทธิบาทธรรมของผู้บริหารเทศบาลเมืองลำสามแก้ว อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1. ศึกษาระดับสมรรถนะการบริหารของผู้บริหารเทศบาลเมืองลำสามแก้ว 2. ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างหลักอิทธิบาททธรรมกับสมรรถนะการบริหารของผู้บริหารเทศบาลเมืองลำสามแก้ว 3. ศึกษาแนวทางการพัฒนาสมรรถนะการบริหารตามหลักอิทธิบาททธรรมของผู้บริหารเทศบาลเมืองลำสามแก้ว โดยการวิจัยเชิงปริมาณเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 210 คน การวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ด้วยวิธีของเพียร์สันการวิจัยเชิงคุณภาพเป็นการศึกษาภาคสนามด้วยวิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก จากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 10 รูปหรือคน

 ผลการวิจัยพบว่า 1. สมรรถนะการบริหารของผู้บริหาร โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายข้อพบว่า อยู่ในระดับมากที่สุดทุกข้อโดยเรียงลำดับดังนี้ ด้านความสามารถในการเป็นผู้นำ ด้านการเป็นผู้นำในการเปลี่ยนแปลง ด้านการคิดเชิงกลยุทธ์และด้านความสามารถในการพัฒนาคน ตามลำดับ 2. หลักอิทธิบาทธรรม โดยภาพรวมมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับสมรรถนะการบริหารงานของผู้บริหารเทศบาลเมืองลำสามแก้ว ในระดับปานกลาง เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า หลักวิมังสา มีค่าความสัมพันธ์เชิงบวกอยู่ในระดับปานกลาง หลักวิริยะ มีความสัมพันธ์ระดับปานกลาง หลักจิตตะ มีความสัมพันธ์ระดับปานกลาง และหลักฉันทะ มีความสัมพันธ์ระดับปานกลาง ตามลำดับ 3. แนวทางการพัฒนาสมรรถนะการบริหาร พบว่า การนำหลักอิทธิบาทธรรม มาใช้ในการส่งเสริมผู้บริหารในการปฏิบัติงาน คือ ฉันทะ ความพอใจ มาใช้ในบริบทของการพัฒนาสามารถทำได้โดยมีเป้าหมายที่ชัดเจน หลักวิริยะ ความเพียร คือ มีความสำคัญมากในการทำงานทุกประเภท โดยเฉพาะจะช่วยให้งานต่าง ๆ สำเร็จลุล่วงไปได้อย่างมีประสิทธิภาพ หลักจิตตะ ความเอาใจใส่ คือ มีกำหนดเกณฑ์ และมาตรฐานที่ชัดเจนสำหรับการปฏิบัติงานเพื่อเก็บรวบรวมข้อมูลการปฏิบัติงาน วิมังสา ความรอบคอบ คือ การวิเคราะห์ผลการดำเนินงานเพื่อระบุปัญหา