บทบาทการดูแลพระภิกษุอาพาธของพระสังฆาธิการในอำเภอเมืองจังหวัดชลบุรี

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1. ศึกษาระดับการดูแลพระภิกษุอาพาธของพระสังฆาธิการในอำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี 2. ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการดูแลพระภิกษุอาพาธของพระสังฆาธิการในอำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี 3 นำเสนอการพัฒนาบทบาทการดูแลพระภิกษุอาพาธของพระสังฆาธิการในอำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี เป็นแบบผสานวิธี  การวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ พระสงฆ์ จำนวน 277 รูป วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ การวิจัยเชิงคุณภาพเก็บข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 9 รูปหรือคน โดยใช้เทคนิคการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนา

ผลการวิจัยพบว่า 1. บทบาทการดูแลพระภิกษุอาพาธของพระสังฆาธิการในอำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี โดยภาพรวม พบว่า อยู่ในระดับมาก 2. ปัจจัยที่ส่งผลต่อการดูแลพระภิกษุอาพาธของพระสังฆาธิการในอำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี พบว่า หลักสังคหวัตถุธรรม 4 ส่งผลต่อบทบาทการดูแลพระภิกษุอาพาธของพระสังฆาธิการในอำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 สามารถร่วมกันอธิบายความแปรปรวนหรือทำนายหลักสังคหวัตถุธรรม 4 ได้ร้อยละ 45.6 (R2=.456) และการบริหารจัดการตามหลัก 4M ส่งผลต่อบทบาทการดูแลพระภิกษุอาพาธของพระสังฆาธิการในอำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี มี 3 ด้าน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 สามารถร่วมกันอธิบายความแปรปรวนหรือทำนายการบริหารจัดการตามหลัก 4M ได้ร้อยละ 58.3 (R2=.583) จึงยอมรับสมมติฐานการวิจัย 3. การพัฒนาบทบาทการดูแลพระภิกษุอาพาธของพระสังฆาธิการในอำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี พบว่า การดูแลพระสงฆ์อาพาธจำเป็นต้องบูรณาการการดูแลทั้งทางด้านร่างกาย จิตใจ และสังคมอย่างเป็นองค์รวม ด้านจิตใจเน้นการให้กำลังใจผ่านการพูดคุยอย่างเข้าใจ ใช้ธรรมะเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจ ด้านสังคมต้องสร้างเครือข่ายความร่วมมือจากชุมชนและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง