พุทธวิธีบริหารจัดการการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของคณะสงฆ์อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี
คำสำคัญ:
พุทธวิธีบริหารจัดการ, การเผยแผ่พระพุทธศาสนา, อำเภอลำลูกกาบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาระดับการบริหารจัดการการเผยแผ่ของคณะสงฆ์อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี 2. ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการบริหารจัดการการเผยแผ่ของคณะสงฆ์อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี และ 3. นำเสนอพุทธวิธีบริหารจัดการการเผยแผ่ของคณะสงฆ์อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเป็นแบบผสานวิธี ระหว่างการวิจัยเชิงปริมาณเก็บข้อมูลกับกลุ่มตัวอย่าง 223 รูป วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบมีขั้นตอน และการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 9 รูปหรือคน โดยใช้เทคนิคการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1. ระดับการบริหารจัดการการเผยแผ่ของคณะสงฆ์อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี โดยรวมอยู่ในระดับมาก ( = 3.52, S.D. = 0.21) 2. ปัจจัยด้านการบริหารตามหลัก POCCC มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับวิธีการเผยแผ่พระพุทธศาสนา 4 ส. อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (rxy = .740) 3. พุทธวิธีบริหารจัดการที่เหมาะสมประกอบด้วย 5 ด้านหลัก คือ การวางแผนที่มีเป้าหมายชัดเจน การจัดองค์กรแบบเครือข่าย การสั่งการด้วยหลักธรรม การประสานงานด้วยระบบสื่อสารที่ต่อเนื่อง และการควบคุมกำกับติดตามอย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งสะท้อนการประยุกต์หลักพุทธวิธีในการบริหารจัดการงานเผยแผ่ของคณะสงฆ์อย่างเป็นระบบและยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
พระครูปลัดมหาเถรานุวัตร (ศรัณภิรมย์ กิตฺติธโร) และคณะ. (2562). รูปแบบการพัฒนาการบริหารจัดการสภาพระนักเผยแผ่จังหวัดเพชรบุรี. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 8(3), 86-95.
พระครูสุทธิกิจโกศล (สมภพ สุวโจ). (2558). รูปแบบการเผยแผ่ของพระสังฆาธิการในจังหวัดนนทบุรี (ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูสุธรรมธีรานุยุต (ธีรศักดิ์ ธมมธีโร) และคณะ. (2567). การเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระธรรมทูตในจังหวัดนครราชสีมา. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 7(4), 53-64.
พระมหานงค์ อับไพ และหควณ ชูเพ็ญ. (2556). การบริหารการเผยแผ่พุทธศาสนาในยุคโลกาภิวัตน์ของมหาเถรสมาคม. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 39(1), 253-267.
พระมหาศรีพยัคฆ์ ปญฺญาคโม และคณะ. (2562). รูปแบบการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของนักเผยแผ่ที่สอดคล้องกับสังคมไทย. วารสาร มจร การพัฒนาสังคม, 4(3), 36-54.
พระมหาหรรษา ธมฺมหาโส. (2566). สถานการณ์พุทธบริษัทในสังคมไทย : ศรัทธาวิปริตหรือวิกฤติศรัทธา. สืบค้น 1 กันยายน 2566, จาก https://www.peace.mcu.ac.th/
พระอธิการสมชาย อินฺทโชโต. (2562). การพัฒนาการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสงฆ์ในอำเภอบ้านหมอ จังหวัดสระบุรี (สารนิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
อรุณี อินสมตัว และคณะ. (2564). แนวทางการพัฒนากระบวนการบริหารงานด้วยหลัก POCCC ของพนักงานฝ่ายบริหารงานปกครอง อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสพรรณบุรี. นครปฐม: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
